Baby op komst…Of hoe alles begon…

Een baby in je buik! Wat een zotte gebeurtenis, wat een zotte ervaring, wat een rollercoaster. Je vraagt je af of die baby nog plaats heeft naast al die vlinder in je buik?!

Maar wanneer je tegelijk als zelfstandige start en de vader en echtgenoot in kwestie ook een eenmanszaak heeft en je net voor de ontdekking dat er een baby op komst is, al je spaargeld opgedaan hebt aan de verbouwingen van je droomhuis… dan moet je toch even een excelleke bovenhalen om de financiële stand van zaken op een rijtje te zetten. En in het geval van ons, viel dat toch tegen. We hebben niet te klagen, begrijp me niet verkeerd. Ik zit in een spiksplinternieuwe zetel, kijkend naar een spiksplinternieuwe keuken met alles erop en eraan, een nieuwe trap een nieuw bed, een nieuwe matras, een nieuwe badkamer, gordijnen,… te gek! We hebben alles wat we nodig hebben en we hebben een goede afbetaling van ons huis. We hebben er hard voor gewerkt, voor dat huis, voor dat geld en voor de verbouwingen. We verdienen dit. Maar er is geen ruimte voor veel meer. Of toch niet hier en nu. En zeker niet wanneer we een zaak uit de grond willen stampen en een andere zaak op full speed te houden.

En dan ben je zwanger. De max, geweldig, fantastisch. Heel erg welkom, heel erg gewenst. Dat baby’tje is nog maar 10 cm en dat wordt nu al door heel veel mensen graag gezien. Maar zwanger zijn betekent ook: consumeren. Je hebt nieuwe kleding nodig, je hebt babyspullen nodig, verzorgingsproducten,… dingen die waaraan je geen cent zou moeten uitgeven als die baby niet op komst was. Maar dat is ie dus wel. En dat zat niet in onze financiële planning. Dat excelleke bestond tot hiertoe uit: gyproc 500 euro, pleister 300 euro, aanrechtblad 600 euro,… Niks baby, niks nieuwe kleren, niks speciale zalfjes en vitamines,… en vooral: daar was en is geen ruimte voor. Zo goed hadden we dat nu ook weer niet ingecalculeerd, dat nieuwe mensje in ons gezin. En het is er ook een tikkeltje sneller dan gedacht. Maar kom, hoeveel kan dat kosten, zo een nieuw leven?

baby-names-money

Ja wadde, het kost toch wat. Of ja, het kan veel kosten. Moet het ook zo veel kosten? En was er ook niet zoiets als overheidssteun, kindergeld, premies, subsidies, whatever? Dat vroeg om nadere inspectie. Want hoeveel kost dat eigenlijk zo een baby?

Soms komen mogelijke antwoorden op vragen sneller dan je denkt. Nog voor ik zelf goed en wel mijn zwangerschap aangekondigd had, hoorde ik al allerlei verhalen uit verschillende hoeken over hoe duur zo een baby wel kan zijn. Zo vertelde een vriendin dat ze voor de geboorte van haar neefje bijlegde voor een babywagen van 1000 euro. Oja, 1000 euro, voor een voiture, d-ui-z-en-d-eu-r-o! Misschien val jij als lezer nu niet van je stoel en heb jij ook zo een (wat enkel maar supersonische, ultra technologische, spacy) kinderwagen van 1000 euro in je bezit. Ik niet, en ik ben dat dus ook niet van plan. Andere vriendinnen hadden het over stockverkopen voor zwangerschapskledij. Ik spits mijn oren en denk: nu komen die budgettips! Nee nee, of ja, voor hen (die respectievelijke vriendinnen) waren dat budgettips, voor mij waren dat hard knock reality checks. ‘Oja, dat moet je echt doen, zo een stockverkoop. Heel mooie zomerkleedjes, voor maar 70 euro!’ ‘Ik kocht mijn jas ook op een stockverkoop. 150 euro.’ Hm… hadden we het nu niet over koopjes? En kleding die je maximum 6 maanden kan dragen? Moeten die bedragen dan niet gedeeld door pakweg 5 gedaan worden om daaraan te beantwoorden? Jaja, het zullen wel mooie kleedjes en jassen zijn… Maar ook dat valt tegen. Niet de kledingkeuze van mijn vriendinnen, dat niet. Mijn vriendinnen, zwanger of niet, zijn meestal zeer stijlvol gekleed. Maar wanneer ik dan thuis even online ga windowshoppen naar zwangerschapskledij zinkt de moed naar mijn schoenen. Niet alleen vallen die prijzen zoals gezegd dik tegen, ook de beperkte keuze maakt me niet echt gelukkig. Hallo, ik ben zwanger, ik ben geen bomma! Hallo, ik ben zwanger, ik ben niet ineens saai en grijs.

doll-pregnant

Dat waren zo een beetje mijn eerste stapjes in de realiteit der zwangerschapsfinanciën. Om een lang verhaal even toch wat korter te maken, ik heb nog blogposts in overvloed om op elk detail dieper in te gaan en uit te wijden, ik dacht: dat kan ik toch anders aanpakken! Geen 1000 euro voor een babywagen, geen 100den euro’s aan zwangerschapskledij, geen babymaffia voor mij! Het is een baby, for god sake’s, geen melkkoe. En net als wanneer mensen het woord ‘huwelijksfeest’ in de mond nemen, denken kennelijk velen wanneer je het woord ‘baby’ in de mond neemt, dat er een klein fortuintje aan je te verdienen valt. Niet met mij! Haha, nee, dat gaat gewoon niet, want daar heb ik geen geld voor. Maar zelfs al had ik wel geld, waarom zou ik in godsnaam 70 euro geven aan  een broekpakje voor een baby van 60 cm groot? Hallo kroketjes! No way. Dus ga ik voor een baby van maximaal 1000 euro!

Uiteraard is die baby me pakken meer waard dan 1000 euro. Een baby is onbetaalbaar. Maar ik en die baby hebben voorlopig niet veel meer nodig dan 1000 euro. 1000 euro? Nee, eigenlijk om eerlijk te zijn  € 1.223,11. Want dat is het bedrag dat wij zullen krijgen voor ons eerste kindje van de sociale zekerheid, het zogenaamd kraamgeld. Dat kan je 2 maanden voor de uitgerekende geboortedatum aanvragen en ontvangen. Perfect. En dat zal het zijn. Die uitdaging ga ik aan. Mijn baby zal geboren worden ergens half juli 2014 en tot eind 2014 plan ik niet meer uit te geven dan 1223,11 euro aan de zwangerschap en aan de baby.

Een gedachte over “Baby op komst…Of hoe alles begon…

  1. Pingback: Liebster Award | De 1000 euro baby

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s