Het walrus-gevoel

Deze post gaat me niet echt in een diepzinnig en intelligent daglicht plaatsen, maar kom… ik ben nogal gesteld op mijn uiterlijk!

Niet dat ik een schoonheidskoninginnetje ben met gekrulde wimpers en perfect gestylede lokken en bijpassende handtas, maar ik hou er van mij op te kleden, unieke kledingstukken uit te zoeken, mijn eigen stijl te exploreren en exploiteren, de kick van een geslaagde outfit en dito kapsel, de kick van te weten dat je er (voor jou doen) megaaa goed uit ziet! Ik ben daar hard met bezig, ja. Ik besteed daar veel tijd en energie aan ja… ik ben dus eigenlijk wel een giga ijdeltuit, ja. Ik geef dat grif toe. Vandaar, ik zal in deze blogpost misschien eerder oppervlakkig overkomen, maar kom, een vrouw wil af en toe ook wat. En dat ‘ook wat willen’ begint hier wat tegen te steken met die dikke buik en dikke steunkousen.

Jaja, steunkousen. Ik schreef er al één langgerekte klaagzang over, en nee, het geklaag is nog niet echt uit het lijf.

Eerst: ik ben blij met de dikke buik, de baby die gezond en wel zit te wroeten en draaien en tuimelen en groot worden. Ik ben super gelukkig dat ik dit vrijwel probleemloos mag meemaken. Medisch gezien heb ik geeeen, maar dan ook geen enkel recht van klagen. En dat besef ik elke dag opnieuw, en elk kriebeltje in de buik opnieuw, elk aaitje van Dieje Van Mij over de buik opnieuw. Ik vind mijn dikke buik ook wel mooi. Ik sta er best mee, al zeg ik het zelf. Ik kom er mee weg, met zo een zwangere buik. Maaaarrrr…

Soms voel ik me gewoon echt dik. En dan niet ‘ik heb vooraan een dikke buik met een baby erin’- dik. Maar vet, en uitpuilend, en kwabberend, en lallend, en dik, en lelijk, en walrus, en zeekoe. Alé, zo een moment van totale vatsigheid. Zeker wanneer ik hongerig ben, en de ene na de andere boterham met choco verslindt, alsnog honger heb, het brood en de choco dan maar ver weg stop, en dan denk ‘dat komt hier niet goed’. Kilo’s vliegen eraan tegen recordtijden. Dat kan toch niet enkel in die buik zitten? Je mag toch niet ‘eten voor 2’? Je moet blijven bewegen, maar 11 kilo in totaal aankomen (haha, daar zit ik al over). Elke dag fietsen, joggen, zwemmen,… Gezond eten. Veel water drinken. Nee, geen frisdrank, water!

walrus

Ik heb wel een dikke buik. Of beter: een grote buik. Hij is niet echt dik, zijnde dat hij zich tot hiertoe beperkt tot vooruit groeien. Ik heb dus vooral zo een vooruit dragende buik. Maar hij is dus aan de grote kant. Of ja, dat hoor ik toch dagelijks van kennissen, toevallige voorbijgangers, winkelbediendes, vrienden en familie. De waarschijnlijk goedbedoelde smalltalk opmerking ‘zeker dat het geen tweeling is?’ heb ik nog steeds niet goed weten pareren. Ook een ad rem antwoord op ‘amai, nog 3 maanden, dat lijkt toch al voor morgen te zijn’ heb ik voorlopig nog niet gevonden. Het blijft dan eerder bij ‘tja, veel kan ik daar niet aan doen hé. De buik groeit hoe hij wilt groeien zeker?’ Tips voor een laconiek wederwoord altijd welkom dus.

Maar mijn point: nog nooit kreeg ik zoveel opmerkingen over mijn uiterlijk. Nog nooit was ik me zo bewust van mijn uiterlijk. En nog nooit, of laat ons zeggen sinds een korte puberige periode, heb ik me de ene keer zo fantastisch mooi en de andere keer zo fantastisch lelijk gevoeld. Het doet een vrouw toch iets, precies, zo zwanger zijn.

En het vervelende is, ik heb nog nooit zo weinig controle gehad over mijn lichaam. Ok, ook weer, op de pubertijd na dan. Mijn lichaam groeit, en verandert en doet maar wat het wil. Ik kan er gewoonweg niks aan doen! Onuitputtelijke honger? Niks tegen te beginnen! Buik groeit in de richting die hij wil. Borsten dito. Aders zwellen, of je dat nu wilt of niet. Pigmentvlekken duiken op, hoeveel of hoe weinig zon je ook ziet. Striemen kan je niet tegenhouden. De navel leidt hier bij mij een geheel eigen leven en groeit gelijk precies een beetje in de verkeerde richting op de moment. Het knippen van de nagels moet ik verdrievoudigen, het wassen van de haren dan weer juist niet. Het is gewoon een rollercoaster van veranderingen, waarbij je op een ochtend voor de spiegel staat (of elke ochtend voor de spiegel staat) en denkt: uh? Ben ik dat?

En dan probeer ik mezelf te vermannen. of beter: te vervrouwen. Ik ben een vrouw! Meer dan ooit! Kijk naar die borsten, hallo kroket! Die nemen Pamela Anderson-proporties aan. Daar moet je verdorie van genieten! Huplakeetjes die decolleté-tjes! Sexyness van een heel ander soort, sexyness van het oer-soort, de vruchtbaarheid, de vrouwelijkheid ten top, de ronde vormen, de weelderige vormen,…

Wat daarna komt? Dat zien we dan wel!

 

 

 

 

Aders spatten niet enkel de benen kapot

Ja wadde… een streep door mijn rekening: spataders!

Niet alleen omdat ik hoopte een hoogzwangere en amper aangeklede zomer tegemoet te treden

(lees: ik was niet van plan veel om het lijf te hebben wanneer de temperaturen de hoogte in gaan binnenkort)

ik dacht ook dat ik niet veel meer ging moeten uitgeven aan zwangerschapskledij of andere dingen die met zwanger zijn te maken hebben…

Das buiten een paar potentiële spattende aders gerekend!

De benen worden sinds enkele weken ontsiert door kleine wirwarretjes aan rode spinnenwebjes die op zich geen kwaad kunnen, moesten ze niet dikke, vette, opzwellende aders bedekken die niet echt de goede kant lijken uit te gaan… Spataders in wording, maar niet van het leuke soort! En dan hoor je de tantes en grootmoeders: ik had dat ook! En dat is zeer pijnlijk! En dat wordt enkel erger! En dan valt het woord…. STEUNKOUSEN!

De enige, echte remedie tegen spataders en opzwellende benen… De (laat ons eerlijk zijn) af-schu-we-lij-ke steunkous!

Ok, die spataders zijn nog afschuwelijker en doen ook gewoon pijn, dus met de moed en de zware benen in de schoenen, op naar de Thuiszorgwinkel voor een gepast paar steunkousen.

spataderen

Ja wadde… dat valt me ook tegen! Die ondingen kosten stukken van mensen! 74 euro’s begot! Dat ze daar zoveeeeel geld voor durven vragen! En ja, je kan niet anders, want je wil toch ook niet nadien een operatie nodig hebben om die spataders teniet te doen? Dokken maar!

Ik mag er niet aan denken wat ik voor leuks allemaal zou kunnen kopen met 74 euro…

En daar gaat ook het ganse romantische beeld van fladderende jurkjes en luie bikini dagen, deze zomer treedt ik tegemoet gehuld in een paar dikke, stevige, zwarte steunkousen!

lightline

Zwart? Ja, zwart! Je kon ook kiezen voor vleeskleurige kousen, maar wees eerlijk: dat wordt enkel gedragen voor mensen die een bepaalde (lees: gevorderde) leeftijd hebben, of niet? Nee, vleeskleurig, dat doe ik niet. Je kon ook kiezen voor leuke, hippe, vrolijke kleurtjes, zoals groen, roos en blauw… Maar daar is de rest van mijn zwangerschapsgarderobe dan weer niet bepaald gediend mee… Nee, dan kan ik beter gaan voor neutraal zwart. Winters zwart. Saai zwart. Lelijk zwart. K*t zwart.

Het is duidelijk: veel zin heb ik er niet in!

Maar het moet gezegd worden: die verdomde zwarte, warme ondingen (die ik by the way niet zelf kan aandoen, Dieje Van Mij moet mij elke ochtend aankleden verdorie), ze helpen! Ze helpen een pak! Jongens toch! Al na een dag zag ik verschil. Mijn benen hebben er dus baat bij. Mijn ijdele zelfbeeld niet bepaald.

En alsof het nog niet genoeg is…

Ook mijn buik vertoond onderaan beginnende, opbollende spataders, wat mijn gyneacoloog de afschuwelijke zin ‘koop uzelf maar een paar extra ondersteunende onderbroeken of ge gaat daar vanonder ook spataders krijgen’ ontlokte! Ja, hallokes! Dat willen we ook niet!

Dus nu worden niet enkel mijn benen omspalkt met een paar stevige kousen, ook mijn buik heeft nu een extra laagje ondersteuning gekregen in de vorm van kei-grote, extra elastische, extra dure, en heeeel erg sexy zwangerschapsonderbroeken!

ZwangerschapsslipHuidskleur

Des ochtends voor de spiegel moet ik dan altijd een beetje lachen en huilen: een stel zwarte steunkousen en een giga vleeskleurige bomma onderbroek, ik heb me nog nooit zo oppervrouwelijk en sexy gevoeld! Haha!

Klaag, zaag, klaag,

Mijn excuses,

maar mijn portemonnee en eigenwaarde hebben me daar toch even een deuk gekregen! Daar mag je dan toch efkes eens een zaagje over placeren, vind ik dan!

 

Water, water, water, water, wij drinken liever… eens iets anders!

Ken je dat? Zeven maanden zwanger, dat is dus al zeven maanden zonder één druppel alcohol!

Al ben ik dan sterk onder de indruk van mijn wilskracht (ik dacht echt dat zo lang geen alcohol drinken een complete ramp ging worden), ik begin vooral de alternatieven voor een goed glas wijn helemaal beu te geraken.

Op café betekent dit meestal één of ander zoetig spul: limonade, cola, ice tea, soms als je geluk hebt al eens een schweppes agrummeke voor de afwisseling. Allemaal zo verdomd zoet. En ik ben dan wel zo een koppige die op café nooit water bestelt, dat is in mijn hoofd geldverspilling. Thuis is het water en thee bij de vleet! Liters, want water is heel belangrijk voor het (zwangere) lijf!

Spataders, vochtophoping, lever- en galaandoeningen, hoofdpijn, spijsvertering, lusteloosheid,… allemaal voor een groot stuk op te lossen of te vermijden door liters water naar binnen te werken! Vermist mijn zwangere lichaam braafjes het boekje-der-zwangerschapskwaaltjes volgt, ik kan haast elk kwaaltje afvinken tot hiertoe, heb ik het drinken van water of kruidenthee tot prioriteit der mijner gezondheid gebombardeerd.

Dat lukt me goed. Ik ben dat gewoon, veel water en thee drinken. Maar het is toch soms een beetje… tja… ‘beeeeeeuuuuh, weer een liter water voor mijn neus’. En het is zo een mooi weer! Ik wil eens iets anders.

Dus vond ik onlangs iets nieuws uit:

zwangerschapskwaaltjes_baby-_budget_besparingstips_bezuinigen_gezondheid_zwanger_aanstaande moeder

Het ziet er lekker blits uit (het oog wil ook wat). Het is super eenvoudig. Het is super lekker. Het is super gezond. Het lijkt op, of beter: het is een zomerse cocktail. En het is vooral eens iets anders: mijn home made limonade!

Wat? Een citroentje in partjes gesneden, een paar blaadjes munt en water! That’s it!

Denk je nu: kan dat lekker zijn? Ja, dat kan lekker zijn! Probeer maar eens!

De citroen en de munt zijn dan nog eens goed voor de vitamientjes, de vochtafdrijving en spijsvertering!

En doe zoals ik: ik schenk dat uit in mijn zomers martini glas, en ik voel me helemaal ‘oh baby, yeah baby, martini baby’!

 

 

De buren deel 2! En wat voor een deel 2!

De buurman… en nu ook de buurvrouw. Ik schreef er al eens iets over. Buurman had een paar dozen met kinderkleding en een muskietennetje en pampers voor in het zwembad gebracht. Wij sterk onder de indruk. Maar dat was nog maar het begin…

Enkele weken later belt de buurvrouw aan. Ze doet een kindertafeltje met 2 bijhorende bankjes weg en vraagt of wij geïnteresseerd zijn? Ja, dat zijn we wel! Het betreffende tafeltje en bankje zijn in gebruikte staat en hebben een stofje van ‘Cars’ (de Disneyfilm als ik het goed heb) over het zitvlak, maar ik zie het potentieel! Een klein schuurbeurtje, hier en daar misschien een likje verf, en vooral een nieuw stofje over de zitvlakjes, et voila!

(ik ben niet zo voor Disney en Studio 100 dingen in het interieur of in de garderobe. Ik maak enkel een uitzondering voor Superheroes à la Superman, Spiderman, the Hulk,… Omdat mijn man en ik samen heel graag die strips lezen en de films kijken. Een klein guilty pleasure-ke)

Bon, die tafel en bankjes staan nu in onze garage, in plaats van die van de buren.

Maar daar eindigt het verhaal nog niet. Ik zei namelijk tegen de buurvrouw ‘nogmaals bedankt ook voor die kleertjes van vorige keer’. Zij viel een beetje uit de lucht, wist blijkbaar niet dat haar man dat had weggedaan. Niet erg, het mocht inderdaad wel eens de deur uit, vermits hun zoontje en dochtertje respectievelijk 7 en 10 jaar oud zijn ondertussen.

Ik moet een goede indruk gemaakt hebben op de buurvrouw want enkele dagen later stond de buurman weer voor de deur: of we niet nog wat kinderkleding kunnen gebruiken? Vrouwlief had ineens de grote schoonmaak kriebels opgestoken en wou plotsklaps alles de deur uit!

Dieje Van Mij en de buurman hebben toen LETTERLIJK 10-tallen dozen van de garage van de buurman naar onze woonkamer versleurt…

20140413_15094620140413_184150

Met als resultaat: een woonkamer vol baby- en kinderkleding!!!

Echt geschift! Allemaal voor niets, allemaal in goede staat, echt 100-den kleertjes! Voor meisjes en jongens, allemaal wat door elkaar, ook een paar schoentjes, slaapzakjes, bavetjes, ….

Dieje Van Mij en ik moesten er dagen van bekomen. Eigenlijk zijn we er nog niet geheel van bekomen!

Twee (!) dagen sorteren: meisjesspullen voor de schoonzussen (de ene heeft al een grotere dochter, de ander heeft hopelijk een kleine dochter in haar buik, al is dat nog niet zeker. Kan nog een piemeltje opduiken op een echo) en jongensspullen voor ons. Spullen die echt uit de mode zijn of onze smaak niet zijn in een grote doos voor de kringloopwinkel. En dan nog een kleiner doosje met spulletjes die ons inziens toch te versleten zijn om nog gedragen te worden: dat worden votjes! Hupla, niets gaat hier verloren!

Resultaat: kledingkast van zoonlief is al gevuld voor de komende 2 jaar en hij is nog niet goed en wel de buik uit!

Mega dikke bedankingszoenen aan de buren,

Mega gelukkig dat er gewoon mensen zijn die dat doen (terwijl wij hier nog maar pas wonen, amper iemand kennen, en gewoon enkel maar heel parmachtig met onze dikke buik showen. Veel meer hebben wij nog niet bijgedragen aan de buurt)

Wat een zaligheid!

 

 

 

 

Do it yourself

Besparen is ideaal voor handige, of min of meer handige, of creatieve harry’s! Mijn plan is namelijk eerst eens goed rond te kijken in mijn huis en mijn mans werkplaats: wat ligt daar nog allemaal rond te slingeren dat mits enkele ingrepen kan omgetoverd worden tot iets bruikbaars/leuks/grappigs? Dat is de strategie! Gratis en voor niets!

Als je zelf op zoek wil naar leuke ideetjes, raad ik de term ‘upcycling’ aan! Google dit eens, of voer eens in op Pinterest en je bent vertrokken. Upcycling staat voor recycling maar dan met een extra touch. Afval wordt iets fancy!

Wat heb ik hier voornamelijk rondslingeren wegens verbouwingen die (bijna) ten einde zijn? Karton! Een hele grote stapel karton! (Ikea)Kasten en keukens willen nog al eens gepaard gaan met een stevig kartonnen omhulsel, vandaar.

Wat vind ik een luxe product dat ik niet ga aankopen wegens overbodig en te duur voor wat het is? Hippe kapstokjes voor babykleding.

Babykleding is klein en niet zwaar, dat heeft geen al te stevige kapstokjes nodig. En ik wil graag een paar pronkstukken uit de kledingcollectie van mijn zoontje in spe showen aan een leuk kapstokje.

Dus dan maken we die zelf uit karton! Hoe? Zo:

diy_kapstok_baby_babykleding_goedkoop_recycleren_upcycling_besparen_bezuinigen

Heb je nodig: stuk stevig karton, een potloodje, een snijmesje, een stift en een kapstokje als template.

kapstok_diy_kinderkamer_karton_baby_babykleding_besparen_bezuinigen_besparingstips

Je tekent eerst de omtrek van het bestaande kapstokje over op het karton zodat je de vorm van je zelfgemaakte kapstokje hierop kan baseren.

Daarna teken je een eigen ontwerpje, bijvoorbeeld met een konijn als kapstok, en snij je dit mooi uit! Et voila! Zo klaar als een klontje:

diy_kapstok_karton_recyclage_upcycling_kinderkleding_baby_babykleding_aanstaande mama_besparen_bezuinigen_goedkoop_budget

Leuk, hé? Ik moet nu enkel nog een paar leuke haakjes scoren en op strategische plaatsen bevestigen en ik heb mijn eigen fancy babyhoekje voor geen geld!

diy_karton_kapstok_kleding_baby_aanstaande mama_baby on a budget_besparen

De geboortelijst

Voor de Nederlandse lezers onder mijn lezers: geen idee hoe dat daar in het verre Noorden zit, maar hier in het Vlaamsche Land zijn er zo nog van die gebruiken die stammen uit de tijd dat een nieuw porseleinen servies stukken van mensen kostte: de cadeaulijsten! Voor elke gelegenheid kan/kon je zo een lijst aanleggen in een winkel naar keuze. Populair waren vooral de huwelijkslijsten, waarbij de ganse uitzet door de gasten van je huwelijksfeest werd bijeengesprokkeld in één of andere winkel die daarvoor gemachtigd was. Maar in deze tijd hebben koppels 1) al een paar jaar samen gewoond voor ze trouwen, 2) meestal daardoor al genoeg potten en pannen en soepkommen. Die huwelijkslijst, ik denk niet dat er nog velen daaraan meedoen, die is vervangen door een centje.

De geboortelijst daarentegen, die is nog altijd very much alive and happening! Zeker bij het eerste kindje, zal bijna elk Vlaams koppel ergens in één of andere babywinkel ‘een lijst neerleggen’ zoals dat heet met daarop alles en vooral veel meer wat men nodig heeft voor een nieuw gezinslidje. Tegenwoordig doen die winkels ook aan online reserveren, zodat de kraambezoekers die dat wensen online kunnen checken wat er op de lijst staat en wat reeds door andere kraambezoekers werd aangeschaft. Heel handig allemaal, zeker omdat mij verzekerd werd dat je anders al gauw opgezadeld wordt met spullen die je ofwel niet nodig hebt, ofwel niet mooi vindt, ofwel compleet nutteloos zijn. In het kader van mijn besparingsplan is het volledig openlaten van het veld ‘kraamcadeautjes’ zeker geen efficiënte zet dus!

Maar dan komt mijn aap uit mijn mouw: ik heb een hekel aan babywinkels! Hihi, jaja, uhuh! Babywinkels zijn er om te doen kopen. Om veel te doen kopen. Om té veel te doen kopen. Winkels tout court trouwens, maar enfin. Ik hoor dan van die horror verhalen over ‘de babymaffia’ met prijzen die niet alleen alle haren op mijn lijf doen rijzen, maar vooral ook mijn kritische geest doen berekenen ‘wat zou ik allemaal met dat geld kunnen doen ipv slechts 1 rompertje aankopen?’. Om maar te zeggen: zo in een catalogus gaan snuisteren en veel te dure spullen bijeen zoeken zodat de kraambezoekers veel te diep in hun buidel tasten… nee, niets voor mij! Ieder zijne meug natuurlijk, maar mijne meug, die is vaak ook niet in één allesomvattende winkel onder te brengen. Dat brengt me dan bij mijn tweede argumentje tegen zo een fysieke geboortelijst in een fysieke winkel: je moet dan alles in één assortiment terugvinden. Het badje, het bedje, de lakens, de knuffels, de kleding,… Pfff, nog niet veel winkels, laat staan babywinkels, tegengekomen die mijn excentrieke smaak volledig omvatten! Ok, dan kan je meerdere babylijsten in meerdere winkels neerleggen, maar kom, dat maakt de zaak er ook niet eenvoudiger op.

Puntje 3: ik hou van online shoppen! Wat zeg ik: ik ben verslaafd aan online (window)shoppen! Ik zoek graag naar leuke spulletjes, hebbedingetjes, koopjes, dingen die perfect in ons interieur passen en die dan bv. verscheept moeten worden uit de UK of bij hemel en welzijn: uit Holland! Mijn smaak gaat verder dan de Belgische grens, dat is al lang duidelijk! En dan alles moeten beperken tot een Vlaamsche babywinkel? No way!

Puntje 4: het kraambezoek wordt verwacht vanuit alle windstreken naar het wondermooie zoontje te komen kijken! Wij wonen niet waar wij zijn opgegroeid. Familie en vrienden zijn dus niet bij de deur gevestigd. En als we dan 1 winkel kiezen, dan krijg je het logistieke probleem van ‘waar kiezen we die winkel dan?’.

Bovenstaande puntjes brengen mij bij een geweldige oplossing die geheel op mijn en Dieje Van Mij zijn lijf geschreven is: de online geboortelijst!

Deze lijst maak je online aan, beheer je online en je stuurt gewoon de link naar de kraambezoekers in spe of je zet de link op het geboortekaartje. Op die lijst kan je dan alles zetten wat je maar wil, de mogelijkheden zijn zo lang en zo breed als het internetshoppen zelf! Je voegt producten toe van webshops, maar ook van fysieke winkels zoals Ikea, Hema, Dreambaby, of de plaatselijke babywinkel met een online catalogus. Mega eenvoudig! En je kraambezoekers kunnen nadien aanduiden wat zij voor je kochten.

Oooh yeah!

Een kleine testronde leerde me al snel dat volgende website hiervoor naar mijn bescheiden mening het meest geschikt is:

http://www.onlinekadolijst.nl/

Handig in gebruik, je kan aanduiden hoeveel stuks, prijs, commentaar en hoe graag je iets wenst!

Hupsakeetjes!

Lekker efficiënt, niet waar?

 

Liebster Award

Ik heb hem al een tijdje gekregen, van de sympathieke blog Wolferien, het is dan ook een schande dat ik nu pas echt werk er van maak.

Mijn excuus voor de laattijdigheid: super drukke werkweek, buik die al eens in de weg komt te zitten daarbij en op de koop toe 2 familiefeesten en een paar dagen ziek. Om maar te zeggen: ik heb niet stilgezeten (behalve dan toen ik ziek was, toen kon ik niets anders).

Maar dus: ik kreeg dus van mede-blogger Wolferien deze leuke award! Ik was toch een beetje in de wolken, ja ja!

Heel erg leuk!

Wat houdt die award in? Dat lees je eigenlijk best bij Wolferien zelf: hier dus!

Het houdt een klein vragenlijstje in, een kleine fotocollage en 11 random facts over mezelf, die ik reeds postte vorige week!

En daarna geef ik de award door aan andere bloggers (met een beperkt aantal volgers) waarvan ik denk: die moet je zien!

Haha! Leuk, leuk, leuk!

 

Let’s start the show:

 

Mijn vragenlijstje!

Wat vind je het leukste aan bloggen?

Eigenlijk blog ik op deze blog vooral voor mezelf. Hihi. Lekker egoïstisch. Nee, echt, het is zo een beetje een digitaal dagboek dat me aanzet om dingen te ondernemen en erna van het resultaat te genieten door het op mijn blog te plaatsen. Ook zei een wijs man mij ooit ‘share, share, share’: oftewel, delen is hét woord van deze tijd. Mensen hebben nog nooit zoveel van elkaar kunnen leren dan nu, mede dankzij de fantastische blogs waarop allerlei ervaringen, ideeën, zottigheden en weet ik wat nog allemaal worden tentoon gespreid. Ik wil daar graag aan bijdragen! 🙂

Wat doe je naast bloggen?

Ik ben fulltime ondernemer. Haha, klinkt stoer! Dus ja, ik heb mijn eigen zaak, Ms Flash met eigen ontworpen behangpapier (te koop in mijn webshop) en werk daarnaast mee in de zaak van Dieje Van Mij en samen werken wij in de luwte ook nog aan een nieuw project, maar dat staat nog niet helemaal op punt. Later meer daarover dus! Oja, ik hou ook voor mijn behangmerk Ms Flash een leuke blog bij, met allerlei interieurtips, weetjes en inspiratie!

Rendering-4

Wat is je favoriete geschreven artikel op jouw blog?

Dat vind ik moeilijk. Ik denk de eerste artikels waarin ik voor mezelf de regels van het spel bepaal: namelijk met 1222 euro toekomen om alle aankopen te doen die nodig zijn bij de komst van een nieuwe baby. Ik ben er super trots op dat ik dat bedrag nog niet overschreden heb en wél al bijna alles in huis heb om de baby een mooi eerste levensjaar te bezorgen! Vooral ook omdat ook mijn eigen zwangerschapsgarderobe onder de regels van het spel vallen. Helpt me echt om dat gat in mijn hand mooi dicht te laten! 🙂

Zonder welke item ga jij niet uit huis? 

De Heilige-Drievuldigheid: sleutels, portemonnee en smartphone! Hoewel tegenwoordig ook volgende zaken redelijk onmisbaar aan het worden zijn: een flesje water, een koekje tegen suikerdipjes, de oplader voor mijn smartphone en een pakje papieren zakdoeken voor zoveeeeel dingen!

Waar denk jij aan bij de “de Huid”?

Lastige vraag… Een gevoelig puntje. Bij mij is ‘de huid’ gelijk aan ‘acne’. Een doorn in ieders puber-oog en bij sommige, echt ongelukkige zielen, een doorn in het oog voor probably de rest van het leven. Ik heb zo wel mijn eigen middeltjes na al die jaren, waarvan het meest effectieve een rottig pilletje is, de anticonceptiepil Diana 35. Veel hormonen zitten daarin, je verdikt ervan en je wordt er niet bepaald minder humeurig van. Het voelt soms als kiezen tussen de pest en cholera maar het werkt bij mij zooo goed, onvoorstelbaar! Wat klaarblijkelijk ook niet slecht is: zwanger zijn! Al denk ik niet dat je dit onder ‘middeltje’ kan plaatsen, ik ben niet van plan nog heel erg vaak zwanger te zijn. En al schijnt dit bij de meeste, in normale toestand puistjesvrije, vrouwen eerder in de andere richting te werken. Mijn innerlijke, ietwat gemene zelve denkt dan: nananananah!

Wat zijn jouw dromen voor de toekomst?

Een succesvolle doorstart voor mijn zaak (de start was succesvol, nu moet het nog verder uitgroeien tot een volwaardige speler en volwaardig inkomen), een gezonde en leuke zoon, een nog verder afgewerkt huis (verbouwen duurt zoooo lang als je alles zelf doet), een mooie tuin (momenteel kleine wildernis), een zonnige zomer en voor de rest meer van hetzelfde (reizen, feesten, dansen, lachen, vrienden, familie, genieten)!

Waar kun jij echt van genieten?

Een avondje ongerept dansen staat op nummer 1 denk ik! Daarom ben ik ook een echt festival-mens. Deze zomer, hoogzwanger of net bevallen, zal daar niet veel tot niets van in huis komen, en dat is dan ook mijn enige negatieve punt aan een zomermoeder zijn. Ik ga dat dansen dus vervangen door mijn zoon in bad steken, mijn zoon in de hangmat te slapen leggen, mijn zoon showen, en samen met Dieje Van Mij naar de sterren kijken! 🙂

Of ik placeer al eens een dansje in mijn eigen tuin hé! Niet geheel hetzelfde, wel pret verzekerd!

Hoe ziet onze tuin er nu zo ongeveer uit? Klein, verwilderd, maar oh zo fijn!

580501_10151219258406586_2118881930_n

537202_10151219258586586_2037390534_n

Randopmerking: normaal doe ik altijd het gras af! Ik hou van de geur van pas gemaaid gras, en ik hou van het gevoel van pas gemaaid gras. Grasmaaien staat bij mij toch ook hoog in de rangschikken ‘activiteiten met garantie instant voldoening’.

Wat is jouw quilty pleasure?

Online windowshoppen met op de achtergrond een lichtvoetige teevee-serie zoals Grey’s Anatomy of één of andere CSI serie. Verschrikkelijk genant om toe te geven dat ik daar ook wel heel erg van kan genieten. 🙂

Op het vlak van voeding is mijn grootste en meest verslavende guilty pleasure toch wel: snoep! En dan niet ‘snoepen’, maar echt ‘snoep’. Als in ‘dat wat enkel kindjes kopen in het Kruidvat’:

633594440039526250

Op welke (gedeelde) foto/afbeelding kreeg je heel veel likes?

De onlangs geposte foto waarop ik mijn zwangere buik show, was natuurlijk een voltreffer van formaat! Vooral ook omdat deze foto ook meteen mijn outing als aanstaande moeder op facebook betekende: dan krijg je natuurlijk veel felicitaties! Heel leuk en hartverwarmend. Ik ben wel geen facebook-mama, maw ik post niet dagdagelijks de omvang van mijn buik of de omvang van mijn zwangerschapskwaaltjes, en ik verwacht dat ik dit ook niet zal doen bij elk bewegingetje of groeispurtje van mijn zoon, ik hou het graag iets soberder en net iets meer op de vlakte als het op mijn (nieuwe) gezinssituatie aankomt. Maar heel af en toe een tipje van de sluier mag ook wel! (Behang op de achtergrond is ook eigen makelij by the way!)

1798500_10151970913426586_607105271_n

 

Ook de foto van mijn trouwfeest in der tijd (hoor mij, ‘in der tijd’, nog maar 2 jaar geleden hoor!) kreeg veel bijval. En ik ben nog steeds heel trots op onze trouwoutfit dus ik deel dat graag ook even hier. Zien jullie ineens hoe knap Dieje Van Mij wel niet is! 😉

Beide foto’s door Mr&Ms Flash, oftewel Dieje Van Mij himself.

Mr-Ms-FLASH-TROUW-1

 

Graag geef ik de Liebster Award door aan:

Aankleedpopje, omdat het zo aandoenlijk is, die inktvisjes en die mini-baby’tjes! Mooi initiatief!

Hoekiedoet, omdat de ideetjes, recepten, … die zij tentoonspreidt op haar blog super leuk en eenvoudig zijn en de ervaringen herkenbaar!

 

11 Random Facts

11 Random facts:

* zwangerschapsgoestingetjes? Ohja! Maar bij mij uit zich dat precies toch anders dan bij andere zwangere vrouwen. Voor mij zeker géééén chocolade (bah, bekomt me niet)! Wél heel veel advocado’s. Elke dag eentje, in stukjes gesneden en met een beetje kruidenzout. Het kan erger, ik ben best blij dat dit mijn zwangerschapsgoestingetje is;

*ik ben socioloog. Uhuh! Vier jaar universiteit, veel wijsheid en een pak vrienden, voor de rest heb ik er 6 jaar later niet veel aan, aan dat diploma;

*ik heb al 1 tattoo op mijn linkerschouder, en ben nu aan het dromen van een tweede… Alleen nog geen idee wat en waar;

*mensen denken altijd dat ik groter ben, dan ik daadwerkelijk ben. Geen idee hoe dat komt, ik ben best klein, maar niemand merkt dat precies :);

*Dieje Van Mij en ik komen uit verschillende Vlaamse streken, en nu wonen we pal in het midden van onze beider roots. Waar we niemand kennen, maar de huizen wel goedkoop zijn en de velden groen;

*ik ben redelijk feministisch. Ik ben ook niet vies van dat woord. Er mag nog steeds een portie feminisme in de wereld gegooid worden. Het is nog niet allemaal in kannen en kruiken, die gelijke kansen voor mannen en vrouwen;

*ik ben redelijk feministisch, dus onze zoon zal zowel de familienaam van de vader als van de moeder krijgen! Nah! Ja, dat wordt een lange naam. Ja, dat maakt het er niet perse gemakkelijker op voor mijn zoon. Nee, ik schaam me daar niet voor!

*ik heb nog in de politiek gezeten, als gemeenteraadslid. Sinds mijn verhuis naar de Vlaamse velden is dat op een lager pitje geraakt, maar ooit hoop ik mij daar wel terug voor in te zetten;

*ik heb al meer dan 3 jaar een rijbewijs maar durf al meer dan 3 jaar niet met de auto rijden;

*beter overdressed dan underdressed is mijn kleerkast-motto;

*ik heb reeds van het begin van de middelbare schooltijd een groep zotte vriendinnen die 15 jaar later nog steeds samen avonturen beleven, ook al durven enkelen van hen uitzwermen naar de andere kant van de wereld.

 

De babyverzorgingskast heruitgevonden!

Ok, ok, de titel van deze post ‘de babyverzorgingskast heruitgevonden’ is misschien lichtelijk overdreven. Ik heb hier geen wonderen verricht en iets mega vernieuwend bedacht om de baby op te verzorgen en de luiers te verversen. Maarrrr… ik ben wel trots op onze niet alledaagse manier om die meestal lelijke verzorgingstafel/verzorgingskast toch een mooi en passend plekje in onze woonkamer te geven.

Het begon allemaal met een goed gesprek van aanstaande moeder tot aanstaande vader: hoe gaan we dat organiseren, dat verversen van die luiers? Waar gaan we dat doen, dus in welke kamer? En wat voor een meubel gaan we daarvoor gebruiken? Al snel werd duidelijk dat de woonkamer de meest geschikte ruimte is. Centraal gelegen, nog genoeg plaats, en het lijkt ons ook zeer praktisch.

Toch kwam al meteen de bedenking: als je zoiets in je woonkamer plaatst, dan wordt het al gauw rommelig. Waarop we beiden zoiets hadden van: oh nee, we willen niet zo een interieur waarbij de baby de overhand neemt. Je mag bij binnenkomst wel zien dat wij een baby hebben, maar het mag niet overheersen. Ja, ja, dan krijg je de reactie van ‘eerst zien en dan geloven’  of ‘dat zeg je nu, maar in realiteit is dat niet haalbaar’, en zo verder en zo voort. Maar de intentie is er alleszins, dus we zien wel wat het geeft in de praktijk.

Bon, lang verhaal kort, wij op zoek naar een manier om de verzorgingstafel dus onopvallend doch handig te integreren in het interieur. We zijn beiden best wel bezig met ons interieur, de kleuren en de aankleding (best wel is zelfs een understatement), dus dat ging hier niet over 1 nacht ijs. Uit wat op zoek werk online werd al snel duidelijk dat er inderdaad mooie verzorgingstafels en kasten bestaan, maar die kosten vaak handen vol geld. Tja, dat gaat dus niet gezien ons besparingsplan. Dan kom je al gauw bij de goedkopere alternatieven die misschien niet echt lelijk zijn, maar ook niet echt ons ding (Ikea, Weba, …). Vaak zijn die kasten ook heel erg open, en dus rommelig. Je ziet alles in 1 oogopslag liggen, wat misschien handig kan zijn, maar wij hebben liever toch wat dingen achter gesloten deuren. Dus van nieuw en duur, naar nieuw en goedkoop kwamen we uit op tweedehands en goedkoop! Ahja! Ik zag op Pinterest al vaker van die leuke fifties dressoires die omgetoverd werden tot verzorgingsplek voor de baby. En bij mijn ouders thuis was het ook een oude wastafel-kast die dienst deed als verzorgingstafel. Heel erg handig met al de schuiven en opbergruimte eronder.

En toen bedachten we ineens: maar stond er niet zo een heel erg leuk kastje op  de zolder van ons huis? Ja, ja, er stond nog wat rommel van vorige eigenaars dat we gratis kregen bij de aankoop van ons huis, waaronder inderdaad een heel mooi kastje! Kastje erbij gehaald, kastje geïnspecteerd… Het is een mooi kastje, daar zijn we het over eens, Dieje Van Mij en ik. Maar het is wel wat versleten. je zou er niet zo veel geld meer voor krijgen, want het fineer is hier en daar wat losgekomen en er zitten ronde vocht afdrukken op de bovenkant van glazen of vazen. Maar het is misschien wel het ideale formaat?

Dus we besluiten het kastje alvast binnen te zetten om eraan te wennen en te overdenken of dit een goed plan is. Al gauw vinden we het niet enkel een goed plan, maar ook een geniaal plan! Want het kastje is van het type ‘secretaire’ of ‘bar’, wat je wil. Het heeft met andere woorden zo een klep die je open kan doen en zo een klein bureautje of platformpje vormt! Ideaaaaaal! Dat bureautje of platformpje wordt de verzorgingstafel! En al die kastjes er rond, daar komen de verzorgingspulletjes. Klaar met die luier te verversen? Hupla keetjes: luikje weer toe! En hupla keetjes: het is een gewone kast, niemand die ziet wat voor een ‘babyparadijs’ erachter schuilgaat!

En ja, het is vroeg en ik heb nog 3 maanden te gaan, maar ik voel die baby dus al kei hard bewegen en ik voel me al helemaal mama-achtig, dus ik kon het niet laten: ik heb de kast ineens uitgekuist en ingericht! Alle babyspullen die we tot hiertoe verzameld hebben, hebben al hun plaatsje gekregen! Dit is het resultaat:

verzorgingskast_verzorgingstafel_baby_babyspullen_tweedehands_vintage_retro_fifties_hergebruiken_recycleren_consuminderen_babyspullen_besparen_besparingstips Voorlopig staat onze platenspeler er nog op, maar die zal wel verhuizen tegen dat de zoon in aantocht is. In mijn jonge jaren heb ik reeds een verzameling van oude plastieken en houten speelgoedjes aangelegd, lekker flashy en kleurrijk, en die komt natuurlijk nu wel  goed van pas! babyspeelgoed_speelgoed_plastiek_retro_vintage_antiek_tweedehands_budget_kringloopwinkel_oud_goedkoop   De schoentjes komen van grootmoe’s zolder. Het opwindbaar molentje werkt nog en kreeg ik van een vriendin. babyspeelgoed_speelgoed_plastiek_retro_vintage_antiek_tweedehands_budget_kringloopwinkel_oud_goedkoop Das toch fantastisch! Nu kan ik pas echt mijn verzameling pronken! babyspeelgoed_speelgoed_plastiek_retro_vintage_antiek_tweedehands_budget_kringloopwinkel_oud_goedkoop_besparen Het ververskussen en blauwe hoes (+ 1 reservehoes, jaja, ik ben zoooo georganiseerd! Je houdt het niet voor mogelijk! 🙂 ) komen van bij Hema. Heel gemakkelijk online aan te kopen. Het hondje en hertje zijn de topstukken van mijn verzameling! Je kan ze uit elkaar halen en door elkaar halen. 014 De babykleedjes heb ik geordend in kartonnen dozen die Dieje Van Mij nog liggen had. Met een washi-tapeje erop heb ik de maten aangeduid. Ik wou vooral uitzoeken of ik niet te veel van 1 maat had, en sommige stadia overgeslagen had. Dus heb ik alles ineens maar geordend en opgeborgen. Best ordelijk, nu ik het zo hier neer pen. Ik verschiet van mezelf!       ,

verzorgingskast_verzorgingstafel_nursery_ververstafel_baby_baby on a budget_besparen_1000 euro baby_consuminderen_tweedehands_baby_aanstaande moeder_zwanger_besparingstips

Et voila, zo ziet ie eruit wanneer de deurtjes gesloten zijn!

Ordelijk, niet? Je ziet, het kastje is inderdaad wat versleten. Het fineer is niet meer echt glanzend en hier en daar beschadigd, maar gelukkig zijn de beschadigingen wel ‘evenredig’ verdeeld over het ganse oppervlak, waardoor het er naar mijn inziens nog wel mee door kan.  Ik vind het wel leuk dat we dit kunnen redden hebben uit de rommel van ons huis. Het is toch een klein beetje geschiedenis dat we doen heropleven!