De weeën-opwek-muziek-mix!

Der zijn voordelen aan getrouwd zijn met een (huwelijks)fotograaf, heel veel zelfs. Vrijheid, onafhankelijkheid, altijd fototoestellen in de buurt, altijd vrolijke mensen, relatief flexibele tijdsindeling, … Echter één groot nadeel: zo een trouwfeest is een unieke gebeurtenis op één bepaalde dag, en het is die unieke gebeurtenis op die bepaalde dag vastleggen, dat is Dieje Van Mij zijn verantwoordelijkheid. Dus als je het maken van een baby niet echt plant, kan je de pech hebben dat die baby uitgerekend is op een dag midden in het hoogseizoen der trouwerijen!

Concreet: elke zaterdag en ongeveer ook elke vrijdag is Dieje Van Mij een ganse dag op de baan van ’s morgens vroeg tot ergens in de nacht (afhankelijk van de timing van de openingsdans en openingsdansen worden standaard later uitgevoerd dan in het oorspronkelijke tijdsschema stond). Dat is dus best lastig als je hoogzwanger bent en elk moment aan de hele bevalings-reutemeteute kunt starten. En de grootste frustratie daarbij is: je kan dat verdorie niet inplannen, zo een bevalling!

Idealiter komt die zoon van mij zijn kopke uitsteken op een zaterdagnacht, zondag, maandag of eventueel dinsdag. Vanaf woensdag is het al weer bekken toe, want dan moet papa-in-spe te veel werken en komt zijn aanwezigheid op één der trouwerijen in gedrang! Gelukkig zijn er back-up fotografen en dat soort zaken, maar een trouwkoppel de perfecte dag bezorgen is toch mee de verantwoordelijkheid van de fotograaf. Als die zelf niet komt opdagen, maar een vervanger, tsss… Niet echt helemaal je dat. Dus heb ik een doel: vanaf zaterdagmiddag begin ik aan mijn ‘kom maar, jongen’-ritueel en vanaf woensdag doe ik aan ‘blijf daar nog maar wat’ gewoontes.

Concreet: ‘blijf daar nog maar wat’ houdt veel rusten en geen bruuske bewegingen, geen zotte voedingswaren, geen gini of andere kinine houdende drankjes, …

De ‘kom maar, jongen’-rituelen zijn dan weer: gini drinken, wandelen, fietsen (zonder echt uit te putten), ananas eten, de zoon toespreken, en vooral: dansen! Volgens mij moet dat helpen! Jaja, allemaal dikke zwans natuurlijk, maar liever dikke zwans toch maar proberen dan gewoon wat passief afwachten. Dus heb ik een ‘weeën-opwek-muziek-mix’ samengesteld! Hitjes die de heupen doen draaien, waarbij je onmogelijk stil kan zitten, die instant-vrolijkheid en levensvreugde garanderen, en die naar mijn bescheiden, totaal onwetenschappelijke mening wel eens een weetje kunnen opwekken! Enjoy the mix:

all time favorite: (als je die dance moves letterlijk nadoet, dan kan er niet anders dan een baby geboren worden, denk ik 🙂 )

kont-shaker:

onmogelijk stil te zitten bij:

veel te veel herinneringen:

een beetje trager als het wat te vermoeiend wordt:

balkanbeats zijn ideaal bij zware benen, die moeten nl. bewegen en dat kan hiermee gewoon niet anders:

van de balkan naar Noord-Afrika:

en last but not least, reggae beats zijn ideaal in geval van zwangerschap:

 

 

Slaapzak-paniek

Misschien het laatste bezoekje aan de gynaecoloog eergisteren… wie weet… Volgens haar kan de babyzoon alleszins elke dag ter wereld komen maar even goed ook nog een maandje van zich laten wachten! Hij zit al klaar, hij weegt al voldoende (3,7 kg!!), en der is al van alles in gang gezet daar vanonder om die bevalling vlot te laten verlopen. Haha.

Dus dat was me een ‘wow, het staat nu echt wel te gebeuren’ momentje! En dan niet zo zeer voor mij, wel voor Dieje Van Mij! 🙂 Ik voel dat manneke natuurlijk al tijden rondzwemmen, en nu niet echt meer zwemmen maar eerder wat duwen en pogingen tot draaien of zo. Enfin ja, misschien ben ik daardoor al meer bewust van het feit dat er wel degelijk een nieuw leventje daar binnenin klaar staat. Dieje Van Mij kwam dus thuis en begon half en half toch even rondjes te draaien: ‘waar liggen die pampers?’, ‘hoe zit dat met die zalfkes en poederkes?’, en vooral: ‘waar gaat hij in slapen als hij hier voor het eerst thuiskomt?’. Dat laatste was van een gigantisch belang in zijn hoofd! Ik had zoiets van: we hebben een bedje, we hebben een wieg, halloooooo?!! Waar panikeer jij over? Maar het ging ‘m dus vooral om: wat voor dekentje moet hij hebben of hoe moet hij ingepakt worden?

Ja, ok, ik had zoiets van: dekentjes genoeg. Klopt ook wel. We hebben 2 kleine fleecedekentjes, iets dat wat weg heeft van een donsje (wat het niet is, want dons mag niet), we krijgen een gehaakt dekentje van mijn tante,… Hoeveel dekentjes moet een pasgeboren baby in putteke zomer hebben?

‘Maar moet hij geen slaapzakje hebben dan?’ Hmmm, ja, hmmm… Het slaapzakje dat ik kocht in de Hema, ook al beloofd onze jongen ne grote te worden, is toch een beetje té groot voor zo een pasgeboren boeleke. En moeten pasgeboren boelekes wel in een slaapzak? Om Dieje Van Mij en ook wel een beetje mezelf te sussen zei ik vol zelfvetrouwen: nee, een slaapzakje is niet nodig zo in het begin. Je bakert hem gewoon in, in één van die dekentjes die we hier hebben liggen.

Maar dan begon het toch wat te knagen… Klopt dat wel? Toeval of niet, ik was op zoek naar de laatste checklist voor ‘wat te doen na de geboorte’ op de website van Kind en Gezin, en daar stond natuurlijk bij dat je best ook een slaapzakje voor je kleine knaap voorziet. Dju… Nu begon het helemaal te knagen. Stel dat wij hier al meteen een cruciale fout maken: een baby niet in een slaapzak steken, bijvoorbeeld?! En mensen komen op bezoek en zeggen vol verwijt: maar alé, die baby hoort toch in een slaapzak? Haha. Ik weet wel dat dit sterk, sterk, sterk overdreven is. Maar de slaapzak-paniek was hoe dan ook op mij over gewaaid.

Een kleine internetzoektocht leert me dat je kan kiezen tussen een slaapzaken of een lakentje. Geen paniek nodig dus. Maar dat slaapzakje wordt wel handiger bevonden. Ok. En dat slaapzakje moet idealiter 10 cm langer zijn dan de baby. Ok.

Hema slaapzakje is dus uitgesloten. Tenzij ik dit inkort. Maar ik ontdek in de schatkist van de grote hoeveelheid kleding die ik enkele maanden terug van onze buren kreeg: een kleine slaapzak van 60 cm! Ideaal! De perfecte slaapzak voor onze zoon! Niet te warm, niet te koud!

Soms heeft ne mens toch geluk!

Eén detail: ik vind ‘m niet zo mooi, die slaapzak. Hij is neutraal, niet echt veel mis mee… Maar niet het fancy-, coolness gehalte dat ik tegenwoordig toch placht na te streven, zal ik zeggen.

Vooral het tekeningetje van het jongetje en het meisje, is wel heel erg jaren ’90:

baby_slaapzak_DIY_goedkoop_besparen_bezuinigen_tweedehands_pimpen_opsmukken

De oplossing is doch simpel en snel gefixt: een blauw hartje gaat erover! Hupla! Gepimpt, dat slaapzakje! Opgelost, dat paniekje! Tevreden, dat hoogzwanger vrouwtje en zenuwachtig papaatje in spe.

besparen_goedkoop_tweedehands_baby on a budget

20140626_182441

En best van al: geheel gratis!

(dat mini vlekje rechts krijg ik er nog wel uit met mijn gouden-anti-vlekken-handen! You’ll see!)

Nog steeds geen baby in zicht, wel een huwelijksverjaardagje en bezinningsmomentje

Neenee, nog geen babyzoon in zicht. Hij blijft nog lekker waar ie is! Nog 20 dagen tot uitgerekende datum. Dat wel. Dus hij kan er elk moment staan!

Ondertussen werk ik duchtig verder, want ik heb best veel energie. Ondertussen geniet ik van de dikke buik vol beweging. En ondertussen vier ik samen met Dieje Van Mij onze huwelijksverjaardag! Low-budget, dat wel. Gewoon in het zonnetje samen koken, eten en wat babbelen. Eigenlijk niks speciaals, en ook niet zoveel anders dan andere dagen, maar dat hoeft ook niet. Het zal gauw genoeg anders zijn dan andere dagen! Babydagen!

En dat brengt me bij mijn bezinningsmomentje. Alle opflakkerende hormonen en financiële strubbelingen ten spijt, ben ik reeds geruime tijd in een soort basis-geluksgevoel mentale staat. Een stevige portie geluksfundamenten voor mijn brein. En zo wou ik, omdat het niets kost en zo verdomd belangrijk is, even mijn dankbaarheid daarvoor uiteen zetten. Even kort opsommen wat voor mij geluk is… 🙂

Geluk is…

– de zon! Zon maakt ongeveer altijd gelukkig.

– onverwacht solidaire buren die bij hevige hagelstorm massaal elkaars daken repareren.

– het WK volgen. Nooit gedacht dat ik dat als geluk ging beschouwen, maar het is belachelijk ontspannend en leuk.

– een bewegende baby in de buik, fantaseren over die baby uit de buik, daar ook weer niet te lang bij stil staan en dan gewoon lekker in slaap dommelen.

– na een half jaar op het perfecte, lees: warme zomerdag moment, ontdekken dat er nog een extra ‘ijsblokjes’ lade in je diepvries zit.

– zelf bedenken dat het leuk zou zijn dat je mama bij haar bezoek de ramen zou kuisen, dat niet durven vragen, maar al na 1 minuut juist die zo gegeerde hulp spontaan door haar aangeboden krijgen!

– thuis werken. Niet moeten pendelen, niet moeten verplaatsen om te werken. Enkel maar verplaatsen om te ontspannen.

– ontdekken dat die buikband die je al heel de tijd draagt, niet enkel helpt voor spataders maar ook eventuele rugpijn tegen gaat.

– doopsuiker-concept uitdenken, en dat het dan nog goed lukt ook! Of zelfs beter lukt dan in je dromen.

– helemaal in vrede zijn met je toekomstige nieuwe rol als moeder. Daadwerkelijk beseffen dat dit andere rollen totaal niet uitsluit, integendeel.

– creatief bezig zijn, creatief denken, creatief ondernemen.

– weer een kledingstuk uit je oude, niet-zwangere garderobe dat totaal onverwacht toch nog past met luchtballon-buik.

– elke dag aan den lijven ondervinden dat die nieuwe keuken verdomd handig is, en dus door jezelve verdomd goed uitgedacht.

– sinds plus minus 1,5 jaar nog eens naar de kapper gaan. Niet zomaar een kapper, je lievelingskapper. En daarna je haar terug fatsoenlijk kunnen borstelen zonder pijn en ontelbare afscheurende haren!

– je man eindelijk zo ver krijgen om ter bevordering van de privacy in je badkamer een zandstraal-effect folieke op de ramen te kleven.

– je vader zo ver krijgen om ter bevordering van de privacy in je woonkamer die gordijnen die al weken klaarliggen op te hangen.

– buurtkinderen die luidkeels commentaar geven op je dikke zwangere buik, meteen van een ad rem en vrolijk antwoord kunnen voorzien. ‘amai, die mevrouw is zeker al 5 maanden zwanger, hahaha’, ‘5 maanden? Dat dacht je maar, 8 maanden! Over een maand een krijsende baby hier!’, ‘ah, ok, proficiat mevrouw.’ 🙂 ‘Mevrouw, kan jij hier op de grond gaan liggen zodat we over u kunnen jumpen met onze stepkes?’ ‘Jongens toch, over mijn dikke buik geraken jullie niet over, zenne!’

– een goede vriendin die aankondigt ook zwanger te zijn. Niet dat nu jij zwanger bent, iedereen dat moet zijn. Maar verdorie wel leuk als er nog een paar meedoen!

– fantaseren over welk glaasje alcoholische drank je als eerste gaat nuttigen na 9 maanden droogstand.

– een super leuk en stevig metalen driewielerke op de kop tikken voor 5 euro.

– beseffen dat al uw budgetteer werk geleid heeft tot tonnen creativiteit, tonnen levenswijsheid en tonnen meer inzicht in onze economie, in onze samenleving, in de menselijke psyche én in een wereld waarin je als brave middenklasser toch eigenlijk best wel van afgeschermd geleefd hebt. Die gedachte gebruiken op momenten waarop je even gefrustreerd geraakt bij het horen van andere mensen hun loon, financiële zorgeloosheid en onbekommerdheid en vaak ook totale onwetendheid over de geprivilegieerde aard van hun situatie.

– uw computer even achterwege laten en gewoon zitten, wandelen, fietsen, kijken, luisteren, ruiken, … in real life! Af en toe een portie low-tech, want het leven zelf, dat is pas High Resolution.

– inspiratie vinden op onverwachte momenten, op kleine momenten, op intense momenten, op droeve momenten, op eigenlijk heel veel momenten.

 

 

Het bedje

Een hele lange reeks blogposten geleden had ik zoiets gezegd als: Dieje Van Mij gaat een co-sleeper-babybedje in elkaar knutselen voor onze zoon. Nu, dat blijkt enkele maanden later niet meer nodig. We kunnen namelijk zo een co-sleeper lenen van mijn schoonzus! Ik dus mega gelukkig en ook Dieje Van Mij mega gelukkig, hij kan zich nu focussen op meer essentiële klusjes zoals een deur in onze slaapkamer steken! 🙂

De co-sleeper is mega handig: je kan één zijde naar beneden klappen, en mooi naast bed schuiven. Zo hoef ik om mijn zoontje te troosten des nachts enkel maar in zijn richting te draaien en mijn arm te strekken! Daar kijk ik al naar uit. Volgens mij gaan wij uren op onze zij liggen en gewoon zomaar wat kijken naar dat zoontje van ons! 🙂 Ook daarvoor is die co-sleeper perfect.

Na een paar maanden, wanneer babyzoon te groot geworden is voor het babybedje, zal het co-sleepertje terug naar schoonzus verscheept worden voor een volgend baby’tje aldaar! Want sinds kort heb ik 2 zwangere schoonzussen! Zotjes! Dit betekent iets meer over en weer transporteren van babykleertjes en babyspullen, maar het is ook mega leuk dat wij alle 3 tegelijk zwanger zijn en er op korte tijd 3 kindjes aan de familie zullen worden toegevoegd.

Kijk, dit is het co-sleepertje:

co-sleeper-babybed_baby on a budget_consuminderen_tweedehands_recycleren_besparen_bezuinigen_goedkoop

co-sleeper-babybed-baby-consuminderen-recycleren-tweedehands-goedkoop-budget-bezuinigen_besparingstips

By the way: dat worstenkussen dat je daar ziet op bed, een zo geheten ‘voedingskussen’, dat is één van de beste investeringen voor een zwangere vrouw ever wat mij betreft! Ik heb deze, inclusief hoes, van bij Hema, en al van het begin van de zwangerschap. En ik heb er al heel veel plezier, of beter comfort, aan beleefd. Nu het slapen toch net iets minder comfortabel wordt (mede dankzij hardnekkige blaasontsteking), is dat kussen een onmisbaar item in ons echtelijke bed geworden! Dikke vette aanrader dus!

 

 

 

 

Mama-mood

Nog 28 dagen te gaan! Wow! Dat is echt niet veel meer. Hier en daar wat pijntjes en harde buikjes, een blaasontsteking en een paar ingesnoerde benen daar gelaten, heb ik niet te klagen! En dan komt nu het dubbele gevoel van: kom baby, kom, <=> blijf nog maar even zitten daar in mijn buik, baby, blijf!

Gisteren was het van ‘kom, baby, kom!’ Met als gevolg dat ik in giga-mama-mood was! Ik wou knuffelen met die kleine jongen en verwennen en vertroetelen en alles voor hem doen! Maar hij zit dus nog in mijn buik, buiten gezond leven kan ik niet veel doen! Of ja, toch wel: alles goed voorbereiden op zijn komst.

of iets megaa nutteloos doen zoals een knuffel knutselen! 🙂

Ik ben namelijk grote fan van Donna Wilson. Super leuke creaties, wezentjes die te lief zijn om niet te knuffelen. Maar die beestjes zijn ook behoorlijk kostelijk. En dat past aldus helemaal niet in mijn baby on a budget plan! Maar wat wel in mijn baby on a budget plan past, is zelf zo een creatie in elkaar boksen! Meer zelfs, sinds ik op financieel-dieet sta, merk ik dat ik hier nog heel wat heb rondslingeren om leuke dingen uit te vervaardigen, gratis en voor niets. Ik heb al een doos vol naaimateriaal, een naaimachine, een doos vol stofjes die ik bijeen heb gesprokkeld, en noem maar op. Ik heb zelfs nog een paar pakken vulling voor knuffels liggen! Ja, dat vraagt dus om een mama-mood-knutsel-moment! Arts en crafts, here I come!

Een oude trui van Dieje Van Mij die ooit per ongeluk iets te warm gewassen werd, maar die ik nooit over mijn hart kreeg om weg te smijten, dat wordt mijn basis! En een paar WK-voetbalmatchen later, was daar mijn eigen Donna Wilson-achtige creatie:

zelfmaakidee_donna_wilson_baby on a budget_bezuinigen_besparen_aanstaande moeder_aanstaande mama_consuminderen

Mega trots op het resultaat! Dit wordt een pronkstukje in baby’s bedje! Nu nog hopen dat hij er ook zo zot van is! 😉

 

 

Luie ouders hebben gelijk

Budgettipje: koop geen boeken of tijdschriften, ga gewoon naar de bibliotheek!

Met wat geluk heb je een uitgebreide bib in je buurt, inclusief woontijdschriften (ik ben daar verslaafd aan, en 1 exemplaar kost al gauw 5 euro), tijdschriften rond opvoeden en zwangerschap, boeken rond opvoeden en zwangerschap,…

Hoor eens rond bij vrienden welke boeken zij aanraden, want er is veeeeel, heel veeeeel op de markt!

En je wil toch niet al die boeken lezen? Alé, ik toch niet.

Dus kreeg ik als tip van een ervaren mama om de 2 boeken ‘veilig zwanger’ en ‘veilig bevallen’  van Beatrijs Smulders te lezen. Niet echt kinky titels, ook niet echt kinky qua boekenomslag en lay-out, maar wel degelijke boeken met een nuchtere (want Nederlandse 🙂 ) kijk op zwanger zijn en bevallen.

Meer boeken rond dit thema ben ik niet van plan te lezen, het moet nog een beetje leuk blijven ook hé.

Maar wat ik wel heel sterk kan aanraden, is het boek ‘Luie ouders hebben gelijk’ van Tom Hodgkinson. Een redelijk vergaande kijk op opvoeden die stelt dat je eigenlijk, zolang er geen sprake is van fysiek en mentaal misbruik, je kind niet verkeerd kan opvoeden. Een stevige portie tegengewicht dus tegenover de ‘mijn kind vormt het centrum van mijn universum’- syndroom dat tegenwoordig door velen wordt aangehangen. Wees lui, laat uw kind het zelf oplossen en zelf ondervinden en zelf maken, en zet je zelf met een tuinstoel in de zon! Korte samenvatting. Je kan het er mee eens zijn of niet, het boek is alleen al door zijn juist totaal andere kijk op opvoeden een aanrader!

Dieje Van Mij en ik lezen het met veel plezier,

en zeer toepasselijk al liggend op het strand of in onze tuin:

luie ouder_budgettips_aanstaande ouders_besparen_bezuinige,n

baby on a budget_luie ouders hebben gelijk_budgettips_besparen_besparingstips