Een klein beetje zelfmedelijden

Iedereen doet allemaal leuke dingen dit weekend (echt ie-de-reen!). Festivallekes all around, al mijn vriendinnen op een vrijgezellenweekend, zelfs mijn ouders hebben een zot leuk weekend gepland… en ik? Ik zit gewoon te wachten op een baby…

352-woman-cartoons

En oh ja, die vriendin van een vriendin die uitgerekend was voor begin augustus… Je kan het al raden: die heeft sinds gisteren een mooie dochter! Rotstreek! šŸ™‚

(al is dat een echt heel egoĆÆstische gedachte, want bij haar was het een stuit ligging en aldus keizersnede… hmmm… wie weet dacht zij wel: liever een week overtijd en inleiden dan een keizersnede? En zo kom ik dan toch nog een beetje met beide voetjes weer op de grond)

DIY T-shirtjes

Zeeman, solden en verveling: geen slechte combinatie!

Ik tikte zowaar 4 (!) T-shirtjes op de kop voor de luttele som van 2 euro!

Twee van die 4 T-shirtjes zijn hele leuke met streepjes, 2 zijn echter gewoon, saai, wit. Daar moet verandering in gebracht worden!

Dus ik met mijn textielstift aan de slag om die zoon binnenkort in een hip outfitje te kunnen steken;

20140717_204826

20140717_205901

Naar voorbeelden van dure designer kinderkledingmerken die stukken van mensen kosten. Geef mij maar de Zeeman-DIY-variant! šŸ™‚

Aftellen wordt optellen en zo van die klaagzangen

zwanger_selfie_dikke buik

 

Hupla, 5 dagen na uitgerekende datum! Het is niet langer aftellen, het is optellen geworden! En dan programmeren de weergoden nog even een klein hittegolfje se! Speciaal voor de hoogzwangere vrouwen die de minuten hoe dan ook al heeeeeel erg traag voorbij zien gaan…

Leuk:

– Baby beweegt volop en heeft klaarblijkelijk toch nog genoeg plaats om de ganse buik te doen schudden en beven!

– Nog nooit zoveel blikken vol respect gekregen wanneer ik mezelf in het openbaar vertoon: iedereen wordt stil als ik passeer!

-Avondwandelingetjes (lees: eindelijk een verdraagzame temperatuur) langs de plaatselijke groepjes Marokkaanse ramadammende mannen die vol ontzag een dikke buik zien passeren,

-Kinderen die fluisteren ‘die mevrouw heeft een grote baby in haar buik’,

-Een enkeling die je bijna ziet bleek wegtrekken en flauwvallen bij het zien van zo een giga buik,

-Jongeren die je langs achter inhalen zo van ‘ik ben jong en sportief, ik ben pijlsnel’ maar eenmaal ze je voorkant gespot hebben ineens een pak minder trots zijn op hun wandel- of fietssnelheid,

-Dieje Van Mij die mij stiekem nog altijd een klein beetje voor hem uit laat lopen, gewoon omdat ik niet het gevoel zou hebben dat ik een trage slak ben maar nog steeds de sneltrein die ik voordien was

-Nog relatief veel vrijheid hebben, kunnen slapen zolang je maar wil, eten wanneer en wat je maar wil, genoeg tijd voor me-time maar ook voor us-time met Dieje Van Mij

-Mezelf overgeven aan tranen, van geluk of van frustratie

-Af en toe eens goed uitvliegen tegen Dieje Van Mij, om een domme reden, en Dieje Van Mij die dan gewoon even later dit weg lacht met ‘jij bent zoooo zwanger’.

 

Niet leuk:

– Op de weegschaal gaan staan (mijn nachtmerrie-gewicht heb ik sinds enkele dagen overschreden… een mentale grens die ik even moest wegslikken)

-De hitte en bijhorende benauwdheid, onbeweeglijkheid, puffigheid en luiheid

-Veters knopen, steunkousen aan doen, zelfs een onderbroek aan doen, nog nooit zo moeilijk geweest

-Een baby die denkt dat je blaas een stootkussen is en bijgevolg ongeveer ganse dag op de WC doorbrengen

-De gynaecoloog die steeds weer zegt: er is nog niets veranderd. Wat in mijn geval wil zeggen: al die harde buiken en menstruatie-achtige buikpijnen, dat was voor niks. Er is nog begin van het begin van de aanloop van de start van de voorbode van een bevalling te bespeuren

-De klok die tikt, het zwangerschapsverlof dat korter wordt, dagen die ik nooit meer zal terug krijgen en die ik liever al met mijn zoon had doorgebracht

-Dieje Van Mij die ook af en toe eens wil zagen en klagen en slecht gezind zijn en verzorgd worden en ik die dat allemaal fysiek en mentaal niet aan kan

-Dieje Van Mij die elke dag hard werkt zodat hij na de geboorte tijd heeft voor de baby maar daardoor nu onder spanning en stress staat

-De onzekerheid over het hoe en wanneer die zoon nu eindelijk van zich zou laten horen en de schrik dat dit niet voor maandagavond zal zijn: maandagavond is D-day, of beter ‘inleidings-dag’. Als hij dan nog steeds niet van zins is zelf uit de buik te komen, zal de bevalling dan kunstmatig op gang moeten worden gebracht. Dat wil ik he-le-maal niet. In Nederland wacht men daar langer mee, hier in BelgiĆ« maken ze 1 dag na uitgerekende datum daar al een afspraak voor. Je kan daar over discussiĆ«ren en uren googlen (heb ik dan ook gedaan, haha), maar het zal zo zijn. Dus nu zit er niets anders op dan er het beste van te maken!

zwanger_baby_overtijd

 

 

Wat met het budget als de baby er is?

Zoals in mijn allereerste blogpost met de spelregels gezegd: liefst van al kom ik toe met het kraamgeld van 1222 euro tot eind 2014.

Dat moet lukken, gezien ik nu nog 200 euro in de pot heb liggen die ik nog niet uitgegeven heb! Die 200 euro verwacht ik te zullen moeten uitgeven aan iets dat ik volledig over het hoofd zag, of achteraf toch belangrijker blijkt te zijn dan gedacht, of gewoon aan onverholen luxe-shoppen naar items die totaal niet noodzakelijk zijn. Dat laatste zou dan wel wat jammer zijn. Dus moest de 200 euro eind 2014 halen, dan hevel ik dit gewoon over naar 2015. Op een bepaald moment zal ik toch echt wel iets nieuws/bijkomends moeten aankopen voor die zoon van mij, veronderstel ik! šŸ™‚

Maar ik hou wel van uitdagingen. En die kraamgeld-uitdaging, die is me belachelijk goed bevallen! Ik ben trots op mezelf, Dieje Van Mij is ook tevreden, onze bankrekening is niet compleet geplunderd, onze ecologische voetafdruk ging er op vooruit, en de creativiteit en het voldane gevoel achteraf: goud waard!

Dus ik wil niet stoppen bij de geboorte. Consuminderen met kinderen, dat zal het zijn! Een nieuwe uitdaging staat in de startblokken: deze van het kindergeld! Want ja, wij Belgen krijgen per kind een kleine kinderbijslag! Zo’n 84,43 euro per maand in ons geval (lees: beide ouders zelfstandigen). Zou dit bedrag voldoende zijn om alle kinder-uitgaves te dekken? (Niet meegerekend hierbij de eventuele medische kosten en voedsel, aangezien dit nogal moeilijk los te koppelen valt van de ‘gewone’ uitgaven). Ik weet het niet, maar ik ga het proberen.

toon

Interessante artikels over baby’s en budget

Hier nog geen baby in zicht,

enkel wat in het rond draaien, geen bewegingen in de juiste richting dus (lees: naar beneden, naar buiten, naar de ‘echte wereld’). Maar gisteren was mijn uitgerekende datum, dus ik mag niet klagen, laat staan panikeren.

Wat doe ik dan wel?

Vandaag ben ik zo wat aan het freewheelen on the internet: een beetje lezen en doorklikken op leuke blogs, columns,…

En de interessante dingen, die deel ik graag met jullie!

Bijvoorbeeld het Nederlandse online magazine ‘Kiind’. Leuke ontdekking. Alleen al omdat de heldere en nuchtere kijk van de Nederlanders ook in baby- en opvoedingsland wel eens bevrijdend werkt voor die kneuterige, angstige Belgjes. Leuk artikel dat helemaal strookt met wat ik nu ook nastreef: consuminderen met kinderen!

Ook een artikeltje over de minimale kraamlijst/geboortelijst vind ik een voltreffer! Overdadig spullen hamsteren voor je baby, nergens voor nodig!

En dan een leuke blog die op een niet al te prekerige, genuanceerde en zelfrelativerende manier het onderwerp ‘minimaliseren’, ‘consuminderen’ en kinderen, leuk leven, … in het eigen leven toepast en erover bericht: Eenvoudig Wit.

Voila, een beetje budget-inspiratie! Een kleine boost die ik vandaag precies even nodig had, want met dat wachten op een baby komt ook de verveling, en met de verveling komt ook de drang om te consumeren. En dat willen we (nu) niet!

 

Mobiel

Dat aftellen had ik duidelijk onderschat… Wat is me dat een saaie bedoening!

Uit huis gaan vind ik niet zo prettig meer, toch zeker niet als het een min of meer grotere afstand betreft. En ik woon in een godvergeten stad dat eigenlijk een uit de kluiten gewassen dorp is en waar ik op enkele buren na nog geen echte vrienden gemaakt heb, laat staan soulmatesĀ ben tegen gekomen. Normaal geen probleem, vrienden en soulmates genoeg in de overige Vlaamse velden, maar nu dus… Gegijzeld door een baby die er niet uit wil, is zo een beetje mijn standaard basishumeur tegenwoordig.

Dat komt er ook van om zo goed voorbereid te zijn. Alles is al klaar. De doopsuiker, het geboortekaartje, bedje, kleertjes, pampers, huis aan de kant,… En mijn budget van 1222 euro is ook bijna volledig op (nog 200 euro over maar dat hou ik liever als reserve voor de maanden waarin de baby wel al ter wereld is). Dus het is ook niet dat ik nu nog veel zin heb om te snuisteren in de kringwinkel of rommelmarktjes afstruinen. Als je geen geld hebt om uit te geven aan dingen die niet noodzakelijk zijn, is dat gewoon jezelf kwellen. En alle noodzakelijke dingen heb ik dus al.

Tot zover het gezaag en geklaag. Af en toe in een opflakkering van daadkracht komt er alsnog iets uit mijn mouw getoverd. Om verveling tegen te gaan plan ik dan kortstondige creatie-momentjes met een klein projectje dat maximum een uurtje of 2 mag innemen en waarvoor al het benodigde materiaal reeds bij de hand ligt. Een kast herschikken bijvoorbeeld. Een plantje planten. Of mijn laatste wapenfeit tot op heden: een mobieltje ineen knutselen!

Zoonlief moet toch een mobiel boven zijn bedje hebben? En kopen, dat is zooooo 2013. Nee, upcycling, zelfmaken, origineel, uniek, persoonlijk, dat is 2014! Allerlei ideetjes kwamen reeds in mij op om een mobiel te knutselen (pinterest is daarvoor echt een onuitputtelijke inspiratiebron). Ik koos uiteindelijk voor een simpele basis: 2 houten oude kleerhangers die gemakkelijk tot de basisconstructie voor een mobiel herschapen konden worden. Dan zocht ik in al mijn rommel en verzamelingetjes naar iets leuks om aan die mobiel te bevestigen. Ik wou eenvoud, dus liefst slechts 4 leuke objecten aan een touwtje. Awel ja, ik heb zo een mini verzameling wereldbolletjes (vraag me niet waarom), i-de-aal!

Max een uur knutselen later:

mobiel babykamer

 

Het heeft niet mogen zijn, maar het lag niet aan mijn outfit!

De Rode Duivels stranden op de kwartfinales! Dju toch!

Met dat aftellen naar de geboorte (nee, de baby is er nog niet… verdorie toch!) volg ik het WK redelijk hard op de voet. En al zeker onze Rode Duivels! Trots dat ze zo ver geraakten, gefrustreerd dat ze hier nu stranden en dat het niet aan hen lag (die Argentijnen voetbalden voor geen meter, zoooo irritant!). Maar het lag ook zeker niet aan mijn low-budget supportersoutfit!!

Een marcelleke, een textielstift en een tricolore bloemenkransje, meer had ik niet nodig om de Red Devils van gepaste supporters-spirit te voorzien:

Jolien-rode duivels-wk-supportersoutfit

 

foto: Ā Mr&Ms Flash