Herbruikbare billendoekjes

Ik beken: ik ben lui. Als men afkomt met de herbruikbare luier argumentatie, dan duik ik weg en strooi ik soms een flauwe opmerking in het rond als ‘ja maar, zoveel uw wasmachien laten draaien is ook niet ecologische hé.’ Belachelijk, I know. Echt schaamrood op de wangen, maar die wegwerpluiers zijn zooooo praktisch. Maar inderdaad, dat levert me toch echt wel hopen, hopen, kilo’s, containers, tonnen afval op! Ik verschiet er elke dag van. Eigenlijk zo ik dus moeten overschakelen op een herbruikbaar systeem. dat op termijn dan ook nog eens goedkoper is. Maar daar knelt even het schoentje: op termijn. De start is wel even diep in de buidel tasten. En dat is nu even niet mogelijk. Misschien bij een volgende baby, en misschien als ik dan wel een droogmachine heb en niet alles moet ophangen aan een wasdraad.

Ondertussen sus ik mijn geweten en portemonnee met herbruikbare billendoekjes! Echt geniaal! Gekregen van een nicht en tante die hier al ervaring mee hadden en enthousiast over zijn. Terecht! Het is echt een handig systeem, het levert niet veel extra werk op. En vooral: het is ook leuker voor die zachte, lekkere billetjes van de baby! Ik vind het dus een aanrader!

20150108_164538

Hoe werkt het? Je hebt twee containers. In de ene steken de propere doekjes, in de andere doe je de vuile. Simpel doch geniaal. Want die container met de vuile doekjes heeft een zakje, en dat zakje haal je er in een wip uit, en stop je zo in de wasmachine. Nog een paar druppeltjes heerlijk geurende essentiële oliën erbij, en je bent vertrokken!

20150108_164653

 

 

De koemelk miserie

Streep door onze rekening,

grote, dikke, vette streep door onze rekening! Baby heeft een koemelk intolerantie. Ik vond hem altijd een best tolerante jongen. Een regendruppeltje deert hem niet, kleine botsingetjes met mama’s hoofd, no problemo, veel lawaai of veel gedoe, echt, zoonlief geeft geen kik. Tolerantie ten top. Geen flauw ventje, dat zoontje van mij. Maar wat hij scoort aan anti-sisi-ness, moet gecompenseerd worden door een dikke, vette ***intolerantie genaamd lactose (koemelk) intolerantie.

Het verhaal van de ontdekking dezer zal ik jullie besparen, het is lang, het is frustrerend en het zijn zwarte dagen in onzer levens, ik wil er zo weinig mogelijk bij stil staan. Het begon met krampjes, amper slapen, veel huilen, eczeem all over, en een wrak van een moeder, het eindigde met een schat van een kind, lachen, gieren, brullen, slapen, veeeeel slapen, nachten door slapen, middagdutjes, ongelofelijk, compleet vergeten dat dit bestond, brabbelen, tetteren, onnozel doen, en een moeder die zichzelf weer is, on top of the world. Het eindigde jammer genoeg ook met een redelijk lege portemonnee.

Mister Titus eet sinds 1 januari 2015 speciale poedermelk waarin die koemelkdeeltjes heel erg klein gesneden zijn, zodat dat lijfje van hem niet door heeft dat het daar eigenlijk niet tegen kan. Of zo staat het toch ongeveer op de verpakking. Ik lees vooral: chemische troep. En het stinkt! En het is pokkeduur. Maar het is zalig. Het is het beste wat ons kon overkomen in 2015 en dat jaar is nog maar pas begonnen. Titus is van de ene dag op de andere veranderd in de jongen die hij eigenlijk stiekem altijd was, achter alle krampjes en huilbuitjes en klaagtoontjes. En dat doet verdorie goed. Hij is een schatje! En hij heeft afgezien, want wij hadden niet door dat we hem een klein beetje aan het dood doen waren met die andere poedermelk. (ok, niet dood doen, wel veel pijn doen)

Die speciale poedermelk kost ons meer dan het geld voor het voedsel voor 1 volwassen persoon. Dat heb je dan! 200 euro per maand, daaraan zitten we nu ongeveer. Enkel maar poedermelk. Het is dan ook een beer van een baby, stevig en groot. Hij drinkt graag en gulzig. En stilaan eet hij ook groentjes en fruitjes, en ook al eens een boke, een stukje vlees, vis, een rijstwafeltje,… Voor mijn part kan dat ‘echte’ eten niet snel genoeg die flessenvoeding vervangen. Hij eet het graag, hij heeft er geen last van, het is niet zo chemisch en stinkie, en het is veel goedkoper. Maar zo’n dingen kan je niet forceren. Dus wij zitten nog even op besparingsmodus met die extra uitgaven.

En ondertussen experimenteer ik met alternatieven. Amandelmelk, rijstmelk, kokosmelk, … Dat bestaat gelukkig ook!