Minimalistisch leven

Het beest heeft een naam! Het beest heeft een naam! Dat is wat er zowat door mijn hoofd ging toen ik ‘the minimalist game’ en ‘minimalistisch leven’ tegen kwam. Dat is het dus, dat is wat ik wil en waar ik mee bezig ben. Een leven zonder overbodige rommel, letterlijk en figuurlijk, in je huis en in je hoofd. Ontdaan van al het overbodige. Pas op: geen ascetisch bestaan met droog brood of echt zo mega monniken-achtige toestanden of zo. Ontdaan van wat voor jou specifiek overbodig is. Wel nog in huis en in je hoofd wat jij echt wil en waar jij echt tijd en geld en energie en moeite in wil steken. Dingen, bezigheden, gedachten, mensen, … die je gelukkig maken, of die voor positieve energie zorgen. Lees bijvoorbeeld volgende inspirerende blogs die het beter kunnen uitleggen dan ik 🙂

http://sochicken.nl/weg-met-facebook

http://sochicken.nl/minimalisme-vakantiegevoel

http://sochicken.nl/meuk

http://www.theminimalists.com/game/

http://www.moedersminimalisme.nl

In concreto ga ik in mei meedoen aan een spelletje minimalisme, of je zou het een heftig maandje ontrommelen/declutteren/lenteschoonmaken/… kunnen noemen. De maand zal namelijk als volgt verlopen: op 1 mei doe ik 1 ding weg, op 2 mei doe ik 2 spullen weg, op 3 mei 3, op 4 mei 4, enzovoort enzoverder, tot ik op 31 mei 31 spullen wegdoe en mijn huis en hoofd en leven ontdaan zijn van alle chaos en weer één mooi overzichtelijk geheel vormen. Spullen zoals geneesmiddelen die over tijd zijn, kleding die toch nooit meer van z’n leven ooit nog te nimmer gaat passen, schoenen die compleet uit de mode zijn, kommetjes die je nooit gebruikt, cadeaus die je na uitpakken ongebruikt een kast inpropte,… Enfin, een beetje mens en je hebt wel wat rommel. Nee? Ik toch! En nu wil het toeval dat ik na al die maanden besparen en budgetteren een echte consuminderaar geworden ben.

Twee, drie of beter 10 keer nadenken voor ik iets aanschaf. Awel, dan vind ik het niet meer dan logisch dat ik dat ook wat ga toepassen op de spullen die ik al heb. Niet perse 10 keer nadenken voor ik iets wegdoe, wel bewust nagaan wat ik en mijn gezin echt nodig heeft, wat essentieel is, wat compleet overbodig en vaak daardoor ook super irritant. Want rommel wil zeggen kasten, wil zeggen plaats innemend, wil zeggen geld uitgeven aan mooie kasten, wil zeggen nog meer kasten, wil zeggen nog meer rommel, wil zeggen nog meer opruimen, wil zeggen nog meer kuisen, wil zeggen nog meer frustraties, wil zeggen, … enfin, je snapt me wel. Ik weet niet of die maand mei de hemel of de hel gaat zijn, een beetje van beide waarschijnlijk, maar ik weet wel dat ik daarna een nog beter en leefbaarder huis ga hebben.

Hupla! Dat is het doel. Als dochter van een verstokte verzamelaar (van het type dat je soms al eens ziet in die Amerikaanse tv-programma’s, hoarders) kan die uitdaging wel tellen! 11150397_10153190844390242_8857866446125606019_n

En toen zaten de kosten terug op schema

Hehe… we zitten terug op schema! Na een paar maanden koemelkallergie-dieet-flesvoeding-gedoe, waarbij de kosten van de kleine man volledig uit de pan dreigden te swingen, zijn we nu terug goed bezig! Dit omdat meneertje meer groente en fruit eet, en dus minder flesjesvoeding. En omdat ik met succes 1 flesje kon vervangen door plantaardige melk (kokosmelk, hazelnootmelk, rijstmelk, havermelk,… alles behalve sojamelk, wat niet zo goed schijnt te zijn voor baby’tjes). Kleine man wordt vlotjes groter en eet zeker genoeg, dus me and my wallet happy!

Voor de rest hebben we even totaal geen kosten. Kleding genoeg, speelgoedjes eigenlijk ook, aleja, wat moet ne mens, of nen baby, nog meer hebben eigenlijk? Niet veel! Een fietsstoeltje? Gekregen van mijn tante! Een fietshelm? Gekregen van de mutualiteit. Een speeldeken? Gekregen van de vriendin van een collega van mijn mama. Zo gaat dat soms al eens in babyland: spread the word dat jij een baby hebt en babyspullen zoekt, en die spullen komen al geheel op eigen krachten in jouw richting! Believe me!

Dus mijn maandbudget van 92 euro kindergeld is weer een haalbare kaart! Meer zelfs: ik heb wat gespaard voor een extraatje dat mij op termijn op zijn beurt weer wat gaat opleveren zijnde…. jajaja…. wasbare luiers! Hupla! Ik ben gezwicht. Die groeiende afvalberg der vol gekakte en gepiste luiers van de zoon, dat kon ik eigenlijk niet meer aan. Elke keer wanneer ik een zakje met vuile luiers in de grote vuilbak ging kieperen kwam het besef: sinds baby in huis is die vuilbak voor meer dan de helft gevuld met vuile pamper! Pfff… das niet goed hé!

Dus heb ik een setje geleend van mijn nicht, en expert ter zake. Om al eens te oefenen. En eerlijk: ik was meteen verkocht. Al mijn vroegere vooroordelen en bedenkingen vlogen meteen de deur uit. Das nog best praktisch. das nog best eenvoudig. En verdorie, dat voelt goed!

Dus kocht ik niet veel later een tweedehands setje maatje L (de zoon is al aan de grote kant ondertussen, maar hé, beter laat dan nooit). Ok, veel spaar ik er niet mee uit. Volgens mijn berekeningen van nu tot meneertje 2,5 jaar is, en ongeveer zindelijk hoort te zijn, zo een dikke 150 euro. Tja, ok, das niet gigantisch veel. En dat ligt voornamelijk aan de kinderopvang: daar draagt hij de wegwerpluiers want die zitten daar in de prijs inbegrepen, dat ligt vast. Dus de dagen thuis, dat zijn de wasbare luiers dagen. Natuurlijk gaat dat pas echt goed renderen bij een tweede kindje. Hohoho! Dat wordt poen scheppen! 🙂 Maar het is niet al geld dat telt. Ik doe het ook voor de bloemetjes en de bijtjes, en de toekomst van dat wereldje waarin dat zoontje toch graag een leuk leventje kan leiden!

En wat is er nu leuker dan een wasmand vers gewassen luiers aan de wasdraad hangen? 🙂

20150410_115219