Slapen, slapen, slapen, maar dan vooral met een NIET ervoor

The Little One een goeie slaper? Hmmm… Wat zou ik daarop antwoorden? Niet echt… Das een understatement. Verschrikkelijk. Vaak. Rampzalig. Af en toe.

Ik betrapte mij er vandaag op dat ik maandelijks ‘baby slecht slapen’ en dan het betreffend aantal maanden google. ‘Baby slecht slapen 11 maanden’ was het daarjuist. Niet dat slaapproblemen van je baby googelen een oplossing is, maar over het algemeen doe je dit enkel als je echt niets anders meer weet, compleet zot wordt en vooral geen enkele inspiratie meer hebt. Want dat levert zo een rondje googelen dan weer wel op: inspiratie! Of die inspiratie dan ook daadwerkelijk voor klaarheid zorgt, dat is iets anders. Meestal wordt je eigenlijk zelf ook horendol, net als je baby die in zijn bedje ligt te gillen. 🙂 Enfin, je, dat is misschien te veralgemenend, ik. Ik kan het soms totaal niet aan. Ik word er horendol van. Misschien hebben andere mama’s dat niet?

Die verlatingsangst waar The Little One nu met klampt, de oorzaak van zijn huidige slaapproblemen, is toch weer iets anders dan de krampjes, de verkoudheden, het voedseltekort, de griep, de eczeem, de groeispurtjes,… en andere, vaak lichamelijke klachten die aan de basis bleken te liggen van The Little One’s voorgaande slaapproblemen. Het voelt soms een beetje als een test. Moeten we eraan toegeven of moeten we ons harder en vooral meer consequent opstellen? Hoe ver ga je?

Ik heb geen antwoord. Vandaar het oeverloze gegoogle.

Overdag slaapt ie gelukkig redelijk goed tegenwoordig. En met redelijk goed,  bedoel ik vooral redelijk vlot. Maar nog steeds zoals altijd redelijk weinig. Ik droom van een baby die uren slaapt, of toch alleszins langer dan shiften van 30 min. Wauw! Dat moet hemels zijn! Stel je voor: langer dan een half uur om even tot jezelf te komen, rustig te eten bijvoorbeeld, misschien een klein huishoudelijk taakje te verrichten, of een boekje lezen, of een mini dutje,…

Maar ik wil niet vervallen in zelfmedelijden. Gewoon even klagen en dan weer volop genieten van de geweldige, goeie, zalige, hilarische kantjes van mijn kleine zoontje. Want als hij wakker is, (vaak dus) is hij helemaal de max!

 

Kinderen zijn economisch waardeloos maar emotioneel onschatbaar

Ken je TEDxtalks? Geniaal!

Een hele pool aan interessante mensen met interessante ideeën, theorieën of gewoon grappige/inspirerende verhaaltjes.

Verslavend. Ideaal tijdens bijvoorbeeld de strijk, de afwas of een andere taak zonder brain.

En deze talk van Jennifer Senior over ouderschap was een hele eyeopener voor mij! En ik denk dat dit voor heel wat andere ouders ook wel eens zo zou kunnen zijn, vandaar hier de link:

Schermafbeelding 2015-06-01 om 11.02.13

Minsgame mei 2015

Het is gelukt! Ik heb de uitdaging met glans doorstaan!

Wat? Awel, de minsgame, oftewel Minimalist Game in mei 2015. Daarbij doe je op dag 1, 1 ding weg, op dag 2, 2 dingen, dag 3, 3 dingen,… tot je op dag 31 daadwerkelijk 31 dingen die je niet (meer) nodig acht wegdoet. Wegdoen kan zijn echt weggooien, maar ook verkopen, naar kringwinkel brengen, weggeven aan andere die er nog iets met kunnen aanvangen,…

Ik dacht niet dat ik dit tot het einde kon afwerken, maar het is meer dan gelukt! Ik heb zelfs meer weggedaan dan nodig om de ‘wedstrijd’ uit te doen. En ik heb de broodnodige mentale switch gemaakt: alles wat mij Marie Kondo gewijs niet sparkled doe ik weg òf haal ik niet in huis! Want ook dat lukt me dezer dagen aardig: geen onnodig geshop, niets in huis halen dat ik eigenlijk niet nodig heb of wat me in feiten toch niet echt gelukkig maakt.

Op weg naar een eenvoudiger en aangenamer leven. Haha, ok, met gevaar dat ik hier als een soort spirituele hippie chick ga klinken, maar deze maand was echt een soort reiniging, overboord gooien van balast en nadenken over hoe ik mijn leven wens te organiseren. Dat was niet enkel nadenken over materiële zaken, maar ook over wat ik, en bij uitbreiding mijn man en ik, willen. Het past binnen mijn visie op bezuinigen, consuminderen, mijn hele ‘1000 euro baby’ uitdaging waarmee alles uit noodzaak startte. Nu is het geen echte noodzaak meer (al denk ik dat ik nog steeds een pak minder verdien dan al mijn peers op 1 grote hoop gesmeten en gehalveerd of zo) maar het is al te laat! Ik ben al verlost van een heleboel oppervlakkige materiële statusnastreverij! Hupla! Ik heb verdorie geld over en ik zou niet weten wat ik ermee zou kunnen aanvangen wat mijn leven zou kunnen verbeteren! 🙂

Maar het ging ook niet echt enkel om geld. Ook om een algemene way of life, waarbij geld uiteindelijk maar een middel is, geen doel. In die algemene way of life wil ik weg van de betutteling, van ‘je hebt een baby, ja dan heb je echtig in ’t echtig een babykook nodig! Anders ben je geen goede mama, anders komt dat niet goed met je baby’. Kinderen, duur? Waarom? Dat hoeft toch niet? Moet dat, al die betutteling, al dat speciaal ontwikkelde speelgoed om zijn fysieke en mentale ontwikkeling te stimuleren? Is een tuin met grassprietjes en molshopen ook geen uitdaging dan? Geïnspireerd op ‘Luie ouderschap‘ en ‘Relaxte moedersclub‘. Of wat denk je van deze eyeopening TEDx talk?  Keepin’ it real en vooral ver weg van ‘hoe het zogezegd allemaal hoort te zijn’. Dat geldt voor de baby, maar ook voor de ouders. Meer waarvoor ik altijd al in de wieg gelegd was: het (levens)kunstenaarschap! Wars van het conformisme!

11053160_10152925134591586_1619270058854801286_n