Voornemens en hindernissen

Euhm ja… Ik had me dus voorgenomen om geen nieuwe, ecologisch onverantwoorde spullen te kopen dit jaar… Het is nog maar half januari en ik heb al gezondigd!

In my defense: het was een last minute shopjacht voor een verjaardagscadeautje voor een petekindje van Dieje Van Mij. Er was een verlanglijstje, ik had nog maar een paar uur de tijd, en ik moest het stellen met de winkels op fietsafstand van mijn huis. Ik had echter niet ingecalculeerd dat het verlanglijstje enkel en alleen uit kleding ging bestaan. Mocht het nu nog speelgoed geweest zijn, dat is nog te vinden in mijn kleine provinciestadje. Ecologisch verantwoorde (kinder)kledij? Nope!

Maar het is ook wel ecologisch verantwoord om je aan het verlanglijstje te houden, anders koop je misschien gewoon iets dat totaal overbodig of erger nog totaal ongewenst is. Dus heb ik gekozen om toch te zondigen.

De lessen die ik hieruit leer: voor verjaardagscadeaus is het veel moeilijker mij aan mijn regels te houden. Eco-cadeaus vergen TIJD! Want ik wijk niet graag af van het verlanglijstje. Tweedehands cadeaus durf ik zeker te geven, maar vergt tijd om iets passend te vinden en rond te snuisteren. Zelf maken vergt ook enige tijd / voorbereiding en is niet altijd mogelijk gezien het verlanglijstje. Dus ben ik aangewezen op online shoppen, maar ook daarbij moet je wel een levertijd incalculeren. Last minute eco shoppen? Moeilijk! Ofwel dus zondigen, ofwel beter voorbereiden! We gaan voor dat laatste!

Al bij al was ik wel super blij met ons cadeautje, en ik denk de ontvanger ook! Ook niet onbelangrijk 🙂

plantentuin-1

 

Buy Nothing New in oktober: redelijk goed gelukt!

In oktober die ik mee aan de Buy Nothing New Maand, en ik kan met enige trots zeggen: dat is heel erg goed gelukt! Of ja, op één shopping-momentje na dan. Ik kocht toch een nieuw roos rompertje voor the Little One. Ik zocht overal naar een tweedehands exemplaar, maar vond dit niet. En ik had dit nodig voor de Halloween outfit die ik in gedachte had voor the Little One. (Ze mochten verkleed naar de crèche komen, daar zeg ik echt geen nee tegen! Dat is mega leuk!) Ik kon natuurlijk een andere outfit bedenken, maar eerlijk is eerlijk: ik wou perse van the Little One een Strong One maken!

Dus dit werd zijn outfit (alles gemaakt van dingen die ik al in huis had, met uitzondering dus van het rompertje):

sterkeman_LR-2

Herbruikbare billendoekjes

Ik beken: ik ben lui. Als men afkomt met de herbruikbare luier argumentatie, dan duik ik weg en strooi ik soms een flauwe opmerking in het rond als ‘ja maar, zoveel uw wasmachien laten draaien is ook niet ecologische hé.’ Belachelijk, I know. Echt schaamrood op de wangen, maar die wegwerpluiers zijn zooooo praktisch. Maar inderdaad, dat levert me toch echt wel hopen, hopen, kilo’s, containers, tonnen afval op! Ik verschiet er elke dag van. Eigenlijk zo ik dus moeten overschakelen op een herbruikbaar systeem. dat op termijn dan ook nog eens goedkoper is. Maar daar knelt even het schoentje: op termijn. De start is wel even diep in de buidel tasten. En dat is nu even niet mogelijk. Misschien bij een volgende baby, en misschien als ik dan wel een droogmachine heb en niet alles moet ophangen aan een wasdraad.

Ondertussen sus ik mijn geweten en portemonnee met herbruikbare billendoekjes! Echt geniaal! Gekregen van een nicht en tante die hier al ervaring mee hadden en enthousiast over zijn. Terecht! Het is echt een handig systeem, het levert niet veel extra werk op. En vooral: het is ook leuker voor die zachte, lekkere billetjes van de baby! Ik vind het dus een aanrader!

20150108_164538

Hoe werkt het? Je hebt twee containers. In de ene steken de propere doekjes, in de andere doe je de vuile. Simpel doch geniaal. Want die container met de vuile doekjes heeft een zakje, en dat zakje haal je er in een wip uit, en stop je zo in de wasmachine. Nog een paar druppeltjes heerlijk geurende essentiële oliën erbij, en je bent vertrokken!

20150108_164653

 

 

De ultieme buggy test

Dan kan je alles nog zo goed plannen, organiseren en budgetteren, hoe het uiteindelijk uitdraait kan je natuurlijk niet volledig controleren! Dus vind ik het soms wel spannend of mijn baby-on-a-budget-aankopen wel degelijk hun (al is het weinig) geld waard waren. De super mooie old skool kinderwagen die we voor een appel en een ei aanschaften (zie: https://1000eurobaby.wordpress.com/2014/02/06/de-rolls-royce/) bleek daadwerkelijk een groot succes. Niet zo handig te manoeuvreren wanneer je wil shoppen, niet zo handig in en uit de auto, maar wel zo handig in huis (wieg en kinderwagen in één en verdomd mooi ook) en wel zo handig op onze dagelijkse wandelingetjes eenmaal kleine zoon van die vreselijke krampjes verlost was en ein-de-lijk wou plat liggen en we hem aldus wandelend met onze Rolls Royce in slaap konden wiegen. De kleine zoon is er ondertussen sinds enkele weken bijna volledig uitgegroeid maar de eeuwenoude (aleja, toch redelijk oude) wieg is nog steeds in perfecte staat en dusdanig klaar voor a) doorverkoop, b) volgende baby (dat laat ik nog even in het midden 🙂 )

Naast een tweedehandse kinderwagen via www.tweedehands.be, kochten wij ook een tweedehandse buggy in de plaatselijke kringloopwinkel (zie: https://1000eurobaby.wordpress.com/2014/05/14/buggy-hier-buggy-daar-buggy-overal/) En dit voor 20 eurootjes! Crazyness! Goeie koop? Tja, dat konden we nu pas, nu mister little baby 5 maanden oud is en een beetje deftig kan rechtzitten, daadwerkelijk testen! Bij eerste en tweede gebruik kwam deze ultieme-budget-buggy al meteen voor een paar serieuze obstakels te staan:

Test 1: de treinrit

20141221_100851-2

Baby past in buggy? Allright! Meteen de trein op! Ja, ik hou wel van een risicootje, dus ik dacht bij eerste gebruik al meteen met buggy en al naar Antwerpen te treinen. Baby, buggy en ik. Dan zou ik er meteen achterkomen of dat ding degelijk is. Achteraf gezien verdomd risicovol, het had verdorie echt een rottig tripje kunnen geweest zijn. Maar nee, die buggy, die bleek ge-wel-dig goed te zijn! Manouevreren gelijk een gemiddelde voetganger zonder baby! Snelheden die een gezonde twintiger zou moeten halen! Comfort nooit gezien! Luiertas niet langer zwaar aan de schouders, maar hupla aan het stuur! Rug niet langer krom van de draagzak, maar met stevige tred zonder belet! En baby die dat alles verdomd leuk vindt ook! Kijken naar de omgeving, lachen naar (of eerder met?) vreemde mensen, een verfrissend windje in het gezicht, lekkere warme voetjes in de bijhorende voetenzak, beschut tegen weer en wind indien nodig achter het regenscherm, languit naar achteren liggend of monter rechtop. Alles is mogelijk! Test 1 was een schot in de roos!

Test 2: de brunch

Die treinrit leidde baby en mij naar een brunch met vriendinnen in een gezellig koffiebarretje in Antwerpen. Rit ging vlot, brunch iets minder. Eerste keer met poedermelk (sinds kort bouw ik die borstvoeding wat af, maar dat is een ander verhaal), vergeet ik toch de poeder? Krijsende baby, niet willen slapen in zo een drukte, gespannen moeder, later ook lichtjes huilende moeder, … Enfin, de buggy als stilstaande slaapplek in een binnenruimte, no way! Fail!

Test 3: de hobbelige straten van Antwerpen

Dus dat stilstaan met die baby in die buggy op die brunch werkte voor geen meter. Baby, buggy en ik dus de straten in. En meteen de meest smalle voetpadden, hoge borduren, hobbelige straatstenen. Jawel, deze test met vlag en wimpel doorstaan! En de baby: die viel alsnog in slaap!

20141221_140906

Test 4: de sneeuw

Het toeval wil dat bijna meteen na die bewuste eerste daguitstap met baby in de budget buggy, onze dagelijkse wandelroute en ver daarbuiten bedekt werden met een dun maar daarom niet minder glibberig laagje sneeuw! Geweldig mooi, lekker winters én ook wel klein mijlpaaltje om met mijn zoontje van die eerste sneeuw in gans dat mini leventje te gaan genieten. Dat was dus meteen ook de ultieme off-roafd-experience test voor de buggy. Want die sneeuw vroor hier en daar lekker aan, de hobbels waren heftig, het slipgevaar reëel, het wegglijden moest worden bijgestuurd. Maar ook hier: test met glans doorstaan!

20141227_162758

20141227_162809

Conclusie tot op heden: verdomd goed bestede 20 euro voor een verdomd goeie buggy! En vooral: nobody knows!  Als ik nu voorbij een chique en dure kinderwagenboetiek buggy, of een kokette dame met nette baby en dito kindervoiture passeer, dan denk ik lekker bij mezelf, jullie liever dan ik! En met opgeheven hoofd buggy ik met mijn budget baby verder door mijn uitgestrekte rijkdom!

De ‘Yes, mijn jeansbroek past terug!’ mijlpaal

Ken je dat? Die mijlpaal-kaartjes voor je baby? Daar staat dan op: ‘vandaag ben ik 1 maand oud’, of ‘vandaag sliep ik voor het eerst door’,… Die kaart leg je dan naast je baby op de dag waarover sprake, en dan fotografeer je baby en mijlpaalkaart. Heel populair bij al mijn mede-moeders-facebookvrienden. Haha!

Maar ik stel een andere mijlpaalkaartset voor: die van de mama’s zelf! Zo van: ‘vandaag voor het eerst buitenshuis gegaan’, ‘vandaag voor het eerst sinds heeeeel lang een glas wijn gedronken’, ‘vandaag eindelijk nog eens mijn benen geschoren’,…; Of, mijn persoonlijke favoriete mijlpaal: ‘yes, mijn jeansbroek past terug!’.

Die mijlpaal kwam een paar weken geleden, out of the bleu op mijn pad. Ik had die jeansbroek al eens gepast, wetende eigenlijk dat dit zinloos was. Inderdaad, dat ging langs geen kanten. Dus die ging terug de kast in. Tot ik op een dag ineens dacht: hm, misschien gaat het nu wel?! En ja hoor: hupla, straks in het pak! Dat mijn benen nooit zo slank waren als nu (want mijn zoon is mijn persoonlijke personal trainer, elke dag minstens een uurtjes wandelen om hem te doen slapen, het werpt zijn vruchten af), dat mijn poep ook wat minder labberend aanvoelt (naar ’t schijnt is het enige moment in je leven dat je vet kan verliezen op en rond die billen tijdens het geven van borstvoeding), dat had ik al door. Maar het was die verdomde kwabberbuik, die moest toch wat minder kwabberen alvorens die jeans deftig toegeknoopt kon worden. Ik dacht: dat komt van zijn leven niet meer goed, die buik. Ik dacht: dju toch, ik had altijd vanzelf een redelijk strak buikske, nu is dat voor eens en voor altijd verleden tijd. Ik dacht: verdorie, waarom liep ik voor mijn zwangerschap niet 24u/24u rond in bikini om mijn strakke buik te showen? Maar ohnee, het lijkt erop dat die buik zich toch min of meer in zijn oude vorm aan het plooien is. Zo strak zal hij misschien nooit meer worden. Zo egaal ook niet (had ik al eens gezegd dat mijn buik op zijn hoogtepunt der zwanger zijn echt gi-gan-tisch was??). Mijn navel heeft een rare vorm aangenomen die naar alle waarschijnlijkheid zo raar zal blijven. Maaaaarrrrr… het wordt allemaal toch wat strakker en platter dan gevreesd en ja hoor, ik hoop zelfs tegen de zomer min of meer in bikini te kunnen paraderen. Al is het maar puur uit principe! 🙂

110529_600

Ik leef nog! En meer nog: zo ook mijn zoon! :)

Ohjaaaaa… laatste post dateert verdorie van ergens in september en het is bijna december…

 Hmmmm… schreef ik net iets over dat het stilaan beter ging, dat leven met een baby, dat ritme vinden, dat weer wat tijd voor mezelf en aldus het bloggen vinden? Nope! Of ja, nee, dat was wel zo. Voor even. Want toen kwamen de groeisprongetjes en bijhorende nachtelijke voedingen, toen kwamen er veel opdrachten voor onze (de mijne en die van mijn husbandje) bedrijfjes, toen kwamen er allerlei sociale verplichtingen, en toen kwamen er nog meer groeispurtjes, een uitgeputte moeder, en nu ook nog eens  witte vlekjes ter hoogte van het tandvlees dat wijst op, jawel, een eerste en misschien ook al tweede tandje! Jawadde!

Dus ja, dat bloggen viel wat tegen. Maar hé! Ik heb wel verder bespaard, of liever: geconsuminderd (geen spellingsuggestie voor dat woord? Flauw!). Mijn doel was om na de grote geboorte, en het bijhorende kraamgeld, mijn baby-uitgaven nu maandelijks te beperken tot het kindergeld dat wij ontvangen, zijnde iets rond de 90 euro.

Ik moet zeggen, met enige trots: dat lukt mega goed! Ik denk dat ik een gewoonte heb aangeleerd de maanden voor mijn zoontje ons gezin kwam aanvullen, en die gewoonte zet ik gewoon zonder veel moeite verder.

Titus-maand 3-1 (1)

Meer zelfs: ik heb duidelijk een heel erg goede, grote voorraad kleding en andere benodigdheden aangelegd voor de komst van Titus. Ik moet haast niets bijkopen. Eigenlijk koop ik enkel een broekje of rompertje bij omdat het bijvoorbeeld echt een (vaak tweedehands) koopje is. Daarnaast heb ik nog steeds een moeder die dit ook doet en mij dus ten gepaste tijden weer een leuk ‘nieuw’ outfitje bezorgd voor haar kleinzoon. Eigenlijk heb ik zelfs te veel kleertjes. Best handig, moet je minder wasmachines laten draaien :).

Wat ik nog na de geboorte heb toegevoegd aan de babyspullen is voornamelijk gekregen van vrienden of familie: een box/park (dat wou ik eerst niet, maar bleek toch redelijk handig, zeker eentje op wieltjes), een fietszitje, een tweede maxi cosi voor in de auto van de grootouders, een speeldeken, een speelboog, … Ineens hadden een aantal mensen door: aha, bij hen kunnen we onze oude, maar nog perfect bruikbare babyspullen kwijt!

speelboog_tweedehands_bezuinigen_besparen_besparingstips_babyspullen

Wat kocht ik dan wel nog nieuw? Een rammelaar die Titus wel kan vasthouden (de meesten zijn precies toch niet mini-baby-proof want te zwaar of te groot voor die mini handjes), een tweede bijtring (voor die tandjes, al blijkt een wortel een veel beter én goedkoper alternatief), een slaapzakje met lange mouwen voor de winter, en nog kleine verzorgingsspulletjes zoals badolie, een resem tutjes op zoek naar dé tut die hij wel in zijn mondje kan houden (bleek niet te bestaan, moesten gewoon geduld hebben tot hij ein-de-lijk de zuigtechniek om te tutteren zonder tutverlies te pakkken kreeg), … En natuurlijk kocht en koop ik ook staaaapels luiers en luierdoekjes! Amai mijn vuilnisbak, amai mijn ecologische voetafdruk, amai mijn neusgaten, zo een baby vult nogal eens luiers met kiloooooo’s!

wortel_bijtring_rapley

Maar zoals gezegd: dat bleef altijd mooi binnen het budget. Maandelijks hou ik nog een klein beetje over dat ik opspaar voor grotere aankopen, zoals misschien binnenkort een (tweedehands) fietskar.

Het is dus verdorie haalbaar! Of ja, tot hiertoe toch! En mijn baby’tje is rond, gezond en een echte hipperd als het op zijn garderobe aankomt! Huplakeetjes!

Titus-maand 3-3 (1)

Een klein beetje zelfmedelijden

Iedereen doet allemaal leuke dingen dit weekend (echt ie-de-reen!). Festivallekes all around, al mijn vriendinnen op een vrijgezellenweekend, zelfs mijn ouders hebben een zot leuk weekend gepland… en ik? Ik zit gewoon te wachten op een baby…

352-woman-cartoons

En oh ja, die vriendin van een vriendin die uitgerekend was voor begin augustus… Je kan het al raden: die heeft sinds gisteren een mooie dochter! Rotstreek! 🙂

(al is dat een echt heel egoïstische gedachte, want bij haar was het een stuit ligging en aldus keizersnede… hmmm… wie weet dacht zij wel: liever een week overtijd en inleiden dan een keizersnede? En zo kom ik dan toch nog een beetje met beide voetjes weer op de grond)

DIY T-shirtjes

Zeeman, solden en verveling: geen slechte combinatie!

Ik tikte zowaar 4 (!) T-shirtjes op de kop voor de luttele som van 2 euro!

Twee van die 4 T-shirtjes zijn hele leuke met streepjes, 2 zijn echter gewoon, saai, wit. Daar moet verandering in gebracht worden!

Dus ik met mijn textielstift aan de slag om die zoon binnenkort in een hip outfitje te kunnen steken;

20140717_204826

20140717_205901

Naar voorbeelden van dure designer kinderkledingmerken die stukken van mensen kosten. Geef mij maar de Zeeman-DIY-variant! 🙂

Mobiel

Dat aftellen had ik duidelijk onderschat… Wat is me dat een saaie bedoening!

Uit huis gaan vind ik niet zo prettig meer, toch zeker niet als het een min of meer grotere afstand betreft. En ik woon in een godvergeten stad dat eigenlijk een uit de kluiten gewassen dorp is en waar ik op enkele buren na nog geen echte vrienden gemaakt heb, laat staan soulmates ben tegen gekomen. Normaal geen probleem, vrienden en soulmates genoeg in de overige Vlaamse velden, maar nu dus… Gegijzeld door een baby die er niet uit wil, is zo een beetje mijn standaard basishumeur tegenwoordig.

Dat komt er ook van om zo goed voorbereid te zijn. Alles is al klaar. De doopsuiker, het geboortekaartje, bedje, kleertjes, pampers, huis aan de kant,… En mijn budget van 1222 euro is ook bijna volledig op (nog 200 euro over maar dat hou ik liever als reserve voor de maanden waarin de baby wel al ter wereld is). Dus het is ook niet dat ik nu nog veel zin heb om te snuisteren in de kringwinkel of rommelmarktjes afstruinen. Als je geen geld hebt om uit te geven aan dingen die niet noodzakelijk zijn, is dat gewoon jezelf kwellen. En alle noodzakelijke dingen heb ik dus al.

Tot zover het gezaag en geklaag. Af en toe in een opflakkering van daadkracht komt er alsnog iets uit mijn mouw getoverd. Om verveling tegen te gaan plan ik dan kortstondige creatie-momentjes met een klein projectje dat maximum een uurtje of 2 mag innemen en waarvoor al het benodigde materiaal reeds bij de hand ligt. Een kast herschikken bijvoorbeeld. Een plantje planten. Of mijn laatste wapenfeit tot op heden: een mobieltje ineen knutselen!

Zoonlief moet toch een mobiel boven zijn bedje hebben? En kopen, dat is zooooo 2013. Nee, upcycling, zelfmaken, origineel, uniek, persoonlijk, dat is 2014! Allerlei ideetjes kwamen reeds in mij op om een mobiel te knutselen (pinterest is daarvoor echt een onuitputtelijke inspiratiebron). Ik koos uiteindelijk voor een simpele basis: 2 houten oude kleerhangers die gemakkelijk tot de basisconstructie voor een mobiel herschapen konden worden. Dan zocht ik in al mijn rommel en verzamelingetjes naar iets leuks om aan die mobiel te bevestigen. Ik wou eenvoud, dus liefst slechts 4 leuke objecten aan een touwtje. Awel ja, ik heb zo een mini verzameling wereldbolletjes (vraag me niet waarom), i-de-aal!

Max een uur knutselen later:

mobiel babykamer

 

Het heeft niet mogen zijn, maar het lag niet aan mijn outfit!

De Rode Duivels stranden op de kwartfinales! Dju toch!

Met dat aftellen naar de geboorte (nee, de baby is er nog niet… verdorie toch!) volg ik het WK redelijk hard op de voet. En al zeker onze Rode Duivels! Trots dat ze zo ver geraakten, gefrustreerd dat ze hier nu stranden en dat het niet aan hen lag (die Argentijnen voetbalden voor geen meter, zoooo irritant!). Maar het lag ook zeker niet aan mijn low-budget supportersoutfit!!

Een marcelleke, een textielstift en een tricolore bloemenkransje, meer had ik niet nodig om de Red Devils van gepaste supporters-spirit te voorzien:

Jolien-rode duivels-wk-supportersoutfit

 

foto:  Mr&Ms Flash