Een klein beetje zelfmedelijden

Iedereen doet allemaal leuke dingen dit weekend (echt ie-de-reen!). Festivallekes all around, al mijn vriendinnen op een vrijgezellenweekend, zelfs mijn ouders hebben een zot leuk weekend gepland… en ik? Ik zit gewoon te wachten op een baby…

352-woman-cartoons

En oh ja, die vriendin van een vriendin die uitgerekend was voor begin augustus… Je kan het al raden: die heeft sinds gisteren een mooie dochter! Rotstreek! šŸ™‚

(al is dat een echt heel egoĆÆstische gedachte, want bij haar was het een stuit ligging en aldus keizersnede… hmmm… wie weet dacht zij wel: liever een week overtijd en inleiden dan een keizersnede? En zo kom ik dan toch nog een beetje met beide voetjes weer op de grond)

De weeƫn-opwek-muziek-mix!

Der zijn voordelen aan getrouwd zijn met een (huwelijks)fotograaf, heel veel zelfs. Vrijheid, onafhankelijkheid, altijd fototoestellen in de buurt, altijd vrolijke mensen, relatief flexibele tijdsindeling, … Echter Ć©Ć©n groot nadeel: zo een trouwfeest is een unieke gebeurtenis op Ć©Ć©n bepaalde dag, en het is die unieke gebeurtenis op die bepaalde dag vastleggen, dat is Dieje Van MijĀ zijn verantwoordelijkheid. Dus als je het maken van een baby niet echt plant, kan je de pech hebben dat die baby uitgerekend is op een dag midden in het hoogseizoen der trouwerijen!

Concreet: elke zaterdag en ongeveer ook elke vrijdag is Dieje Van Mij een ganse dag op de baan van ’s morgens vroeg tot ergens in de nacht (afhankelijk van de timing van de openingsdans en openingsdansen worden standaard later uitgevoerd dan in het oorspronkelijke tijdsschema stond). Dat is dus best lastig als je hoogzwanger bent en elk moment aan de hele bevalings-reutemeteute kunt starten. En de grootste frustratie daarbij is: je kan dat verdorie niet inplannen, zo een bevalling!

Idealiter komt die zoon van mij zijn kopke uitsteken op een zaterdagnacht, zondag, maandag of eventueel dinsdag. Vanaf woensdag is het al weer bekken toe, want dan moet papa-in-spe te veel werken en komt zijn aanwezigheid op Ć©Ć©n der trouwerijen in gedrang! Gelukkig zijn er back-up fotografen en dat soort zaken, maar een trouwkoppel de perfecte dag bezorgen is toch mee de verantwoordelijkheid van de fotograaf. Als die zelf niet komt opdagen, maar een vervanger, tsss… Niet echt helemaal je dat. Dus heb ik een doel: vanaf zaterdagmiddag begin ik aan mijn ‘kom maar, jongen’-ritueel en vanaf woensdag doe ik aan ‘blijf daar nog maar wat’ gewoontes.

Concreet: ‘blijf daar nog maar wat’ houdt veel rusten en geen bruuske bewegingen, geen zotte voedingswaren, geen gini of andere kinine houdende drankjes, …

De ‘kom maar, jongen’-rituelen zijn dan weer: gini drinken, wandelen, fietsen (zonder echt uit te putten), ananas eten, de zoon toespreken, en vooral: dansen! Volgens mij moet dat helpen! Jaja, allemaal dikke zwans natuurlijk, maar liever dikke zwans toch maar proberen dan gewoon wat passief afwachten. Dus heb ik een ‘weeĆ«n-opwek-muziek-mix’ samengesteld! Hitjes die de heupen doen draaien, waarbij je onmogelijk stil kan zitten, die instant-vrolijkheid en levensvreugde garanderen, en die naar mijn bescheiden, totaal onwetenschappelijke mening wel eens een weetje kunnen opwekken! Enjoy the mix:

all time favorite: (als je die dance moves letterlijk nadoet, dan kan er niet anders dan een baby geboren worden, denk ik šŸ™‚ )

kont-shaker:

onmogelijk stil te zitten bij:

veel te veel herinneringen:

een beetje trager als het wat te vermoeiend wordt:

balkanbeats zijn ideaal bij zware benen, die moeten nl. bewegen en dat kan hiermee gewoon niet anders:

van de balkan naar Noord-Afrika:

en last but not least, reggae beats zijn ideaal in geval van zwangerschap:

 

 

Nog steeds geen baby in zicht, wel een huwelijksverjaardagje en bezinningsmomentje

Neenee, nog geen babyzoon in zicht. Hij blijft nog lekker waar ie is! Nog 20 dagen tot uitgerekende datum. Dat wel. Dus hij kan er elk moment staan!

Ondertussen werk ik duchtig verder, want ik heb best veel energie. Ondertussen geniet ik van de dikke buik vol beweging. En ondertussen vier ik samen met Dieje Van Mij onze huwelijksverjaardag! Low-budget, dat wel. Gewoon in het zonnetje samen koken, eten en wat babbelen. Eigenlijk niks speciaals, en ook niet zoveel anders dan andere dagen, maar dat hoeft ook niet. Het zal gauw genoeg anders zijn dan andere dagen! Babydagen!

En dat brengt me bij mijn bezinningsmomentje. Alle opflakkerende hormonen en financiĆ«le strubbelingen ten spijt, ben ik reeds geruime tijd in een soort basis-geluksgevoel mentale staat. Een stevige portie geluksfundamenten voor mijn brein. En zo wou ik, omdat het niets kost en zo verdomd belangrijk is, even mijn dankbaarheid daarvoor uiteen zetten. Even kort opsommen wat voor mij geluk is… šŸ™‚

Geluk is…

– de zon! Zon maakt ongeveer altijd gelukkig.

– onverwacht solidaire buren die bij hevige hagelstorm massaal elkaars daken repareren.

– het WK volgen. Nooit gedacht dat ik dat als geluk ging beschouwen, maar het is belachelijk ontspannend en leuk.

– een bewegende baby in de buik, fantaseren over die baby uit de buik, daar ook weer niet te lang bij stil staan en dan gewoon lekker in slaap dommelen.

– na een half jaar op het perfecte, lees: warme zomerdag moment, ontdekken dat er nog een extra ‘ijsblokjes’ lade in je diepvries zit.

– zelf bedenken dat het leuk zou zijn dat je mama bij haar bezoek de ramen zou kuisen, dat niet durven vragen, maar al na 1 minuut juist die zo gegeerde hulp spontaan door haar aangeboden krijgen!

– thuis werken. Niet moeten pendelen, niet moeten verplaatsen om te werken. Enkel maar verplaatsen om te ontspannen.

– ontdekken dat die buikband die je al heel de tijd draagt, niet enkel helpt voor spataders maar ook eventuele rugpijn tegen gaat.

– doopsuiker-concept uitdenken, en dat het dan nog goed lukt ook! Of zelfs beter lukt dan in je dromen.

– helemaal in vrede zijn met je toekomstige nieuwe rol als moeder. Daadwerkelijk beseffen dat dit andere rollen totaal niet uitsluit, integendeel.

– creatief bezig zijn, creatief denken, creatief ondernemen.

– weer een kledingstuk uit je oude, niet-zwangere garderobe dat totaal onverwacht toch nog past met luchtballon-buik.

– elke dag aan den lijven ondervinden dat die nieuwe keuken verdomd handig is, en dus door jezelve verdomd goed uitgedacht.

– sinds plus minus 1,5 jaar nog eens naar de kapper gaan. Niet zomaar een kapper, je lievelingskapper. En daarna je haar terug fatsoenlijk kunnen borstelen zonder pijn en ontelbare afscheurende haren!

– je man eindelijk zo ver krijgen om ter bevordering van de privacy in je badkamer een zandstraal-effect folieke op de ramen te kleven.

– je vader zo ver krijgen om ter bevordering van de privacy in je woonkamer die gordijnen die al weken klaarliggen op te hangen.

– buurtkinderen die luidkeels commentaar geven op je dikke zwangere buik, meteen van een ad rem en vrolijk antwoord kunnen voorzien. ‘amai, die mevrouw is zeker al 5 maanden zwanger, hahaha’, ‘5 maanden? Dat dacht je maar, 8 maanden! Over een maand een krijsende baby hier!’, ‘ah, ok, proficiat mevrouw.’ šŸ™‚ ‘Mevrouw, kan jij hier op de grond gaan liggen zodat we over u kunnen jumpen met onze stepkes?’ ‘Jongens toch, over mijn dikke buik geraken jullie niet over, zenne!’

– een goede vriendin die aankondigt ook zwanger te zijn. Niet dat nu jij zwanger bent, iedereen dat moet zijn. Maar verdorie wel leuk als er nog een paar meedoen!

– fantaseren over welk glaasje alcoholische drank je als eerste gaat nuttigen na 9 maanden droogstand.

– een super leuk en stevig metalen driewielerke op de kop tikken voor 5 euro.

– beseffen dat al uw budgetteer werk geleid heeft tot tonnen creativiteit, tonnen levenswijsheid en tonnen meer inzicht in onzeĀ economie, in onzeĀ samenleving, in de menselijke psyche Ć©n in een wereld waarin je als brave middenklasser toch eigenlijk best wel van afgeschermd geleefd hebt. Die gedachte gebruiken op momenten waarop je even gefrustreerd geraakt bij het horen van andere mensen hun loon, financiĆ«le zorgeloosheid en onbekommerdheid en vaak ook totale onwetendheid over de geprivilegieerde aard van hun situatie.

– uw computer even achterwege laten en gewoon zitten, wandelen, fietsen, kijken, luisteren, ruiken, … in real life! Af en toe een portie low-tech, want het leven zelf, dat is pas High Resolution.

– inspiratie vinden op onverwachte momenten, op kleine momenten, op intense momenten, op droeve momenten, op eigenlijk heel veel momenten.