Voornemens en hindernissen

Euhm ja… Ik had me dus voorgenomen om geen nieuwe, ecologisch onverantwoorde spullen te kopen dit jaar… Het is nog maar half januari en ik heb al gezondigd!

In my defense: het was een last minute shopjacht voor een verjaardagscadeautje voor een petekindje van Dieje Van Mij. Er was een verlanglijstje, ik had nog maar een paar uur de tijd, en ik moest het stellen met de winkels op fietsafstand van mijn huis. Ik had echter niet ingecalculeerd dat het verlanglijstje enkel en alleen uit kleding ging bestaan. Mocht het nu nog speelgoed geweest zijn, dat is nog te vinden in mijn kleine provinciestadje. Ecologisch verantwoorde (kinder)kledij? Nope!

Maar het is ook wel ecologisch verantwoord om je aan het verlanglijstje te houden, anders koop je misschien gewoon iets dat totaal overbodig of erger nog totaal ongewenst is. Dus heb ik gekozen om toch te zondigen.

De lessen die ik hieruit leer: voor verjaardagscadeaus is het veel moeilijker mij aan mijn regels te houden. Eco-cadeaus vergen TIJD! Want ik wijk niet graag af van het verlanglijstje. Tweedehands cadeaus durf ik zeker te geven, maar vergt tijd om iets passend te vinden en rond te snuisteren. Zelf maken vergt ook enige tijd / voorbereiding en is niet altijd mogelijk gezien het verlanglijstje. Dus ben ik aangewezen op online shoppen, maar ook daarbij moet je wel een levertijd incalculeren. Last minute eco shoppen? Moeilijk! Ofwel dus zondigen, ofwel beter voorbereiden! We gaan voor dat laatste!

Al bij al was ik wel super blij met ons cadeautje, en ik denk de ontvanger ook! Ook niet onbelangrijk 🙂

plantentuin-1

 

Herbruikbare billendoekjes

Ik beken: ik ben lui. Als men afkomt met de herbruikbare luier argumentatie, dan duik ik weg en strooi ik soms een flauwe opmerking in het rond als ‘ja maar, zoveel uw wasmachien laten draaien is ook niet ecologische hé.’ Belachelijk, I know. Echt schaamrood op de wangen, maar die wegwerpluiers zijn zooooo praktisch. Maar inderdaad, dat levert me toch echt wel hopen, hopen, kilo’s, containers, tonnen afval op! Ik verschiet er elke dag van. Eigenlijk zo ik dus moeten overschakelen op een herbruikbaar systeem. dat op termijn dan ook nog eens goedkoper is. Maar daar knelt even het schoentje: op termijn. De start is wel even diep in de buidel tasten. En dat is nu even niet mogelijk. Misschien bij een volgende baby, en misschien als ik dan wel een droogmachine heb en niet alles moet ophangen aan een wasdraad.

Ondertussen sus ik mijn geweten en portemonnee met herbruikbare billendoekjes! Echt geniaal! Gekregen van een nicht en tante die hier al ervaring mee hadden en enthousiast over zijn. Terecht! Het is echt een handig systeem, het levert niet veel extra werk op. En vooral: het is ook leuker voor die zachte, lekkere billetjes van de baby! Ik vind het dus een aanrader!

20150108_164538

Hoe werkt het? Je hebt twee containers. In de ene steken de propere doekjes, in de andere doe je de vuile. Simpel doch geniaal. Want die container met de vuile doekjes heeft een zakje, en dat zakje haal je er in een wip uit, en stop je zo in de wasmachine. Nog een paar druppeltjes heerlijk geurende essentiële oliën erbij, en je bent vertrokken!

20150108_164653

 

 

De koemelk miserie

Streep door onze rekening,

grote, dikke, vette streep door onze rekening! Baby heeft een koemelk intolerantie. Ik vond hem altijd een best tolerante jongen. Een regendruppeltje deert hem niet, kleine botsingetjes met mama’s hoofd, no problemo, veel lawaai of veel gedoe, echt, zoonlief geeft geen kik. Tolerantie ten top. Geen flauw ventje, dat zoontje van mij. Maar wat hij scoort aan anti-sisi-ness, moet gecompenseerd worden door een dikke, vette ***intolerantie genaamd lactose (koemelk) intolerantie.

Het verhaal van de ontdekking dezer zal ik jullie besparen, het is lang, het is frustrerend en het zijn zwarte dagen in onzer levens, ik wil er zo weinig mogelijk bij stil staan. Het begon met krampjes, amper slapen, veel huilen, eczeem all over, en een wrak van een moeder, het eindigde met een schat van een kind, lachen, gieren, brullen, slapen, veeeeel slapen, nachten door slapen, middagdutjes, ongelofelijk, compleet vergeten dat dit bestond, brabbelen, tetteren, onnozel doen, en een moeder die zichzelf weer is, on top of the world. Het eindigde jammer genoeg ook met een redelijk lege portemonnee.

Mister Titus eet sinds 1 januari 2015 speciale poedermelk waarin die koemelkdeeltjes heel erg klein gesneden zijn, zodat dat lijfje van hem niet door heeft dat het daar eigenlijk niet tegen kan. Of zo staat het toch ongeveer op de verpakking. Ik lees vooral: chemische troep. En het stinkt! En het is pokkeduur. Maar het is zalig. Het is het beste wat ons kon overkomen in 2015 en dat jaar is nog maar pas begonnen. Titus is van de ene dag op de andere veranderd in de jongen die hij eigenlijk stiekem altijd was, achter alle krampjes en huilbuitjes en klaagtoontjes. En dat doet verdorie goed. Hij is een schatje! En hij heeft afgezien, want wij hadden niet door dat we hem een klein beetje aan het dood doen waren met die andere poedermelk. (ok, niet dood doen, wel veel pijn doen)

Die speciale poedermelk kost ons meer dan het geld voor het voedsel voor 1 volwassen persoon. Dat heb je dan! 200 euro per maand, daaraan zitten we nu ongeveer. Enkel maar poedermelk. Het is dan ook een beer van een baby, stevig en groot. Hij drinkt graag en gulzig. En stilaan eet hij ook groentjes en fruitjes, en ook al eens een boke, een stukje vlees, vis, een rijstwafeltje,… Voor mijn part kan dat ‘echte’ eten niet snel genoeg die flessenvoeding vervangen. Hij eet het graag, hij heeft er geen last van, het is niet zo chemisch en stinkie, en het is veel goedkoper. Maar zo’n dingen kan je niet forceren. Dus wij zitten nog even op besparingsmodus met die extra uitgaven.

En ondertussen experimenteer ik met alternatieven. Amandelmelk, rijstmelk, kokosmelk, … Dat bestaat gelukkig ook!

 

De ultieme buggy test

Dan kan je alles nog zo goed plannen, organiseren en budgetteren, hoe het uiteindelijk uitdraait kan je natuurlijk niet volledig controleren! Dus vind ik het soms wel spannend of mijn baby-on-a-budget-aankopen wel degelijk hun (al is het weinig) geld waard waren. De super mooie old skool kinderwagen die we voor een appel en een ei aanschaften (zie: https://1000eurobaby.wordpress.com/2014/02/06/de-rolls-royce/) bleek daadwerkelijk een groot succes. Niet zo handig te manoeuvreren wanneer je wil shoppen, niet zo handig in en uit de auto, maar wel zo handig in huis (wieg en kinderwagen in één en verdomd mooi ook) en wel zo handig op onze dagelijkse wandelingetjes eenmaal kleine zoon van die vreselijke krampjes verlost was en ein-de-lijk wou plat liggen en we hem aldus wandelend met onze Rolls Royce in slaap konden wiegen. De kleine zoon is er ondertussen sinds enkele weken bijna volledig uitgegroeid maar de eeuwenoude (aleja, toch redelijk oude) wieg is nog steeds in perfecte staat en dusdanig klaar voor a) doorverkoop, b) volgende baby (dat laat ik nog even in het midden 🙂 )

Naast een tweedehandse kinderwagen via www.tweedehands.be, kochten wij ook een tweedehandse buggy in de plaatselijke kringloopwinkel (zie: https://1000eurobaby.wordpress.com/2014/05/14/buggy-hier-buggy-daar-buggy-overal/) En dit voor 20 eurootjes! Crazyness! Goeie koop? Tja, dat konden we nu pas, nu mister little baby 5 maanden oud is en een beetje deftig kan rechtzitten, daadwerkelijk testen! Bij eerste en tweede gebruik kwam deze ultieme-budget-buggy al meteen voor een paar serieuze obstakels te staan:

Test 1: de treinrit

20141221_100851-2

Baby past in buggy? Allright! Meteen de trein op! Ja, ik hou wel van een risicootje, dus ik dacht bij eerste gebruik al meteen met buggy en al naar Antwerpen te treinen. Baby, buggy en ik. Dan zou ik er meteen achterkomen of dat ding degelijk is. Achteraf gezien verdomd risicovol, het had verdorie echt een rottig tripje kunnen geweest zijn. Maar nee, die buggy, die bleek ge-wel-dig goed te zijn! Manouevreren gelijk een gemiddelde voetganger zonder baby! Snelheden die een gezonde twintiger zou moeten halen! Comfort nooit gezien! Luiertas niet langer zwaar aan de schouders, maar hupla aan het stuur! Rug niet langer krom van de draagzak, maar met stevige tred zonder belet! En baby die dat alles verdomd leuk vindt ook! Kijken naar de omgeving, lachen naar (of eerder met?) vreemde mensen, een verfrissend windje in het gezicht, lekkere warme voetjes in de bijhorende voetenzak, beschut tegen weer en wind indien nodig achter het regenscherm, languit naar achteren liggend of monter rechtop. Alles is mogelijk! Test 1 was een schot in de roos!

Test 2: de brunch

Die treinrit leidde baby en mij naar een brunch met vriendinnen in een gezellig koffiebarretje in Antwerpen. Rit ging vlot, brunch iets minder. Eerste keer met poedermelk (sinds kort bouw ik die borstvoeding wat af, maar dat is een ander verhaal), vergeet ik toch de poeder? Krijsende baby, niet willen slapen in zo een drukte, gespannen moeder, later ook lichtjes huilende moeder, … Enfin, de buggy als stilstaande slaapplek in een binnenruimte, no way! Fail!

Test 3: de hobbelige straten van Antwerpen

Dus dat stilstaan met die baby in die buggy op die brunch werkte voor geen meter. Baby, buggy en ik dus de straten in. En meteen de meest smalle voetpadden, hoge borduren, hobbelige straatstenen. Jawel, deze test met vlag en wimpel doorstaan! En de baby: die viel alsnog in slaap!

20141221_140906

Test 4: de sneeuw

Het toeval wil dat bijna meteen na die bewuste eerste daguitstap met baby in de budget buggy, onze dagelijkse wandelroute en ver daarbuiten bedekt werden met een dun maar daarom niet minder glibberig laagje sneeuw! Geweldig mooi, lekker winters én ook wel klein mijlpaaltje om met mijn zoontje van die eerste sneeuw in gans dat mini leventje te gaan genieten. Dat was dus meteen ook de ultieme off-roafd-experience test voor de buggy. Want die sneeuw vroor hier en daar lekker aan, de hobbels waren heftig, het slipgevaar reëel, het wegglijden moest worden bijgestuurd. Maar ook hier: test met glans doorstaan!

20141227_162758

20141227_162809

Conclusie tot op heden: verdomd goed bestede 20 euro voor een verdomd goeie buggy! En vooral: nobody knows!  Als ik nu voorbij een chique en dure kinderwagenboetiek buggy, of een kokette dame met nette baby en dito kindervoiture passeer, dan denk ik lekker bij mezelf, jullie liever dan ik! En met opgeheven hoofd buggy ik met mijn budget baby verder door mijn uitgestrekte rijkdom!

2015 is coming

Dit is mijn motto (en ook meteen mijn voornemen, mijn wens aan al mijn geliefden, en bij deze ook aan u, mijn lezer) voor 2015:

b6153df705a402fc6099d5ea4bcd007d

En beste van al: als consumeren een verslaving is (en ik denk dat dit daadwerkelijk zo is) dan heb ik door mijn hele baby-on-a-budget-plan een soort afkickschema gevonden, want consuminderen is nu mijn verslaving!

Tip aan alles en iedereen die daar ook al eens last van heeft: start met één specifiek project (in mijn geval de aankomende baby) en bepaal je budget hiervoor, maar hou dit budget expres extra klein, en hou je dan strak aan dit plan. Het succesgevoel, of de high die je daaruit put is zoveel verslavender en vooral geeft zoveel meer voldoening voor zoveel langere tijd dan de high die je krijgt na een dagje veel te veel shoppen! Na zo één projectje volgen daardoor algauw nog een paar en voor je het weet wordt je inderdaad rijker door minder te willen!

Happy 2015!

De ‘Yes, mijn jeansbroek past terug!’ mijlpaal

Ken je dat? Die mijlpaal-kaartjes voor je baby? Daar staat dan op: ‘vandaag ben ik 1 maand oud’, of ‘vandaag sliep ik voor het eerst door’,… Die kaart leg je dan naast je baby op de dag waarover sprake, en dan fotografeer je baby en mijlpaalkaart. Heel populair bij al mijn mede-moeders-facebookvrienden. Haha!

Maar ik stel een andere mijlpaalkaartset voor: die van de mama’s zelf! Zo van: ‘vandaag voor het eerst buitenshuis gegaan’, ‘vandaag voor het eerst sinds heeeeel lang een glas wijn gedronken’, ‘vandaag eindelijk nog eens mijn benen geschoren’,…; Of, mijn persoonlijke favoriete mijlpaal: ‘yes, mijn jeansbroek past terug!’.

Die mijlpaal kwam een paar weken geleden, out of the bleu op mijn pad. Ik had die jeansbroek al eens gepast, wetende eigenlijk dat dit zinloos was. Inderdaad, dat ging langs geen kanten. Dus die ging terug de kast in. Tot ik op een dag ineens dacht: hm, misschien gaat het nu wel?! En ja hoor: hupla, straks in het pak! Dat mijn benen nooit zo slank waren als nu (want mijn zoon is mijn persoonlijke personal trainer, elke dag minstens een uurtjes wandelen om hem te doen slapen, het werpt zijn vruchten af), dat mijn poep ook wat minder labberend aanvoelt (naar ’t schijnt is het enige moment in je leven dat je vet kan verliezen op en rond die billen tijdens het geven van borstvoeding), dat had ik al door. Maar het was die verdomde kwabberbuik, die moest toch wat minder kwabberen alvorens die jeans deftig toegeknoopt kon worden. Ik dacht: dat komt van zijn leven niet meer goed, die buik. Ik dacht: dju toch, ik had altijd vanzelf een redelijk strak buikske, nu is dat voor eens en voor altijd verleden tijd. Ik dacht: verdorie, waarom liep ik voor mijn zwangerschap niet 24u/24u rond in bikini om mijn strakke buik te showen? Maar ohnee, het lijkt erop dat die buik zich toch min of meer in zijn oude vorm aan het plooien is. Zo strak zal hij misschien nooit meer worden. Zo egaal ook niet (had ik al eens gezegd dat mijn buik op zijn hoogtepunt der zwanger zijn echt gi-gan-tisch was??). Mijn navel heeft een rare vorm aangenomen die naar alle waarschijnlijkheid zo raar zal blijven. Maaaaarrrrr… het wordt allemaal toch wat strakker en platter dan gevreesd en ja hoor, ik hoop zelfs tegen de zomer min of meer in bikini te kunnen paraderen. Al is het maar puur uit principe! 🙂

110529_600

Ik leef nog! En meer nog: zo ook mijn zoon! :)

Ohjaaaaa… laatste post dateert verdorie van ergens in september en het is bijna december…

 Hmmmm… schreef ik net iets over dat het stilaan beter ging, dat leven met een baby, dat ritme vinden, dat weer wat tijd voor mezelf en aldus het bloggen vinden? Nope! Of ja, nee, dat was wel zo. Voor even. Want toen kwamen de groeisprongetjes en bijhorende nachtelijke voedingen, toen kwamen er veel opdrachten voor onze (de mijne en die van mijn husbandje) bedrijfjes, toen kwamen er allerlei sociale verplichtingen, en toen kwamen er nog meer groeispurtjes, een uitgeputte moeder, en nu ook nog eens  witte vlekjes ter hoogte van het tandvlees dat wijst op, jawel, een eerste en misschien ook al tweede tandje! Jawadde!

Dus ja, dat bloggen viel wat tegen. Maar hé! Ik heb wel verder bespaard, of liever: geconsuminderd (geen spellingsuggestie voor dat woord? Flauw!). Mijn doel was om na de grote geboorte, en het bijhorende kraamgeld, mijn baby-uitgaven nu maandelijks te beperken tot het kindergeld dat wij ontvangen, zijnde iets rond de 90 euro.

Ik moet zeggen, met enige trots: dat lukt mega goed! Ik denk dat ik een gewoonte heb aangeleerd de maanden voor mijn zoontje ons gezin kwam aanvullen, en die gewoonte zet ik gewoon zonder veel moeite verder.

Titus-maand 3-1 (1)

Meer zelfs: ik heb duidelijk een heel erg goede, grote voorraad kleding en andere benodigdheden aangelegd voor de komst van Titus. Ik moet haast niets bijkopen. Eigenlijk koop ik enkel een broekje of rompertje bij omdat het bijvoorbeeld echt een (vaak tweedehands) koopje is. Daarnaast heb ik nog steeds een moeder die dit ook doet en mij dus ten gepaste tijden weer een leuk ‘nieuw’ outfitje bezorgd voor haar kleinzoon. Eigenlijk heb ik zelfs te veel kleertjes. Best handig, moet je minder wasmachines laten draaien :).

Wat ik nog na de geboorte heb toegevoegd aan de babyspullen is voornamelijk gekregen van vrienden of familie: een box/park (dat wou ik eerst niet, maar bleek toch redelijk handig, zeker eentje op wieltjes), een fietszitje, een tweede maxi cosi voor in de auto van de grootouders, een speeldeken, een speelboog, … Ineens hadden een aantal mensen door: aha, bij hen kunnen we onze oude, maar nog perfect bruikbare babyspullen kwijt!

speelboog_tweedehands_bezuinigen_besparen_besparingstips_babyspullen

Wat kocht ik dan wel nog nieuw? Een rammelaar die Titus wel kan vasthouden (de meesten zijn precies toch niet mini-baby-proof want te zwaar of te groot voor die mini handjes), een tweede bijtring (voor die tandjes, al blijkt een wortel een veel beter én goedkoper alternatief), een slaapzakje met lange mouwen voor de winter, en nog kleine verzorgingsspulletjes zoals badolie, een resem tutjes op zoek naar dé tut die hij wel in zijn mondje kan houden (bleek niet te bestaan, moesten gewoon geduld hebben tot hij ein-de-lijk de zuigtechniek om te tutteren zonder tutverlies te pakkken kreeg), … En natuurlijk kocht en koop ik ook staaaapels luiers en luierdoekjes! Amai mijn vuilnisbak, amai mijn ecologische voetafdruk, amai mijn neusgaten, zo een baby vult nogal eens luiers met kiloooooo’s!

wortel_bijtring_rapley

Maar zoals gezegd: dat bleef altijd mooi binnen het budget. Maandelijks hou ik nog een klein beetje over dat ik opspaar voor grotere aankopen, zoals misschien binnenkort een (tweedehands) fietskar.

Het is dus verdorie haalbaar! Of ja, tot hiertoe toch! En mijn baby’tje is rond, gezond en een echte hipperd als het op zijn garderobe aankomt! Huplakeetjes!

Titus-maand 3-3 (1)

The money – eindafrekening

Dringend tijd om eens te showen hoe goed ik mij aan mijn voorgenomen beperkingen heb gehouden!

Het doel: slechts 1223,11 euro uitgeven aan mijn baby uitzet, oftewel het bedrag dat je krijgt van de Belgische overheid bij de geboorte van je eerste kindje.

Middel: cadeau krijgen, lenen, zelf maken, goedkoop shoppen, tweedehands,… been there, done that! En hoe!

Eindbalans: ik heb in totaal (medische kosten en pampers niet meegerekend) 1130,5 euro uitgegeven aan de baby uitzet (incl zwangerschapskledij)!

Een mooi resultaat, al zeg ik het zelf! Er zal hier en daar misschien een aankoopje door de mazen van het net geraakt zijn, daar durf ik mijn hand niet voor in het vuur steken, maar dat ik binnen het vooropgestelde budget gebleven ben, dat is overduidelijk! En daar ben ik verdomd trots op! Dat ik ook de uitgaven aan kledij voor mezelf binnen te perken heb weten houden, dat vind ik helemaal te gek!

En dan nu, de cijfers! Ik heb een excel aangemaakt aan het begin van de uitdaging, en alle uitgaves hierin mooi bijgehouden en ingepland. Daardoor kan ik nu voor de geïnteresseerden de concrete cijfers voorleggen der uitgaves der baby uitzet!

Deel 1: de cadeaus van de mutualiteit:

Ik schreef al dat de meeste mutualiteiten in België bij de geboorte van een eerste kindje een kraamgeschenk aanbieden. Wel, de mijne (Christelijke Mutualiteit oftewel CM) biedt onder andere een aankoopbon van Dreamland aan en een aankoopbon te besteden in hun eigen gamma aan babyartikelen. Daarmee heb ik volgende aankopen voor nul komma nul nul euro kunnen afronden:

babyuitzet deel 1

Deel 2: eigen aankopen en cadeaus reeds gekregen voor geboorte

Hieronder een kleine opsomming van wat ik reeds kocht of kreeg voor Titus op de wereld kwam. Telkens met bedrag en soms ook een kleine opmerking wat betreft de winkel van aankoop.

babyuitzet deel 2

 

Deel 3: de geboortelijst

Dit is een kleine opsomming met dingen die ik op de geboortelijst geplaatst heb en aldus hoop cadeau te krijgen of reeds cadeau gekregen heb. Waarschijnlijk krijgen we niet alles van de geboortelijst in onze schoot geworpen, maar naast de geboortelijst hebben we ook een kleine pamperrekening waarop reeds enkele kraambezoekers een bijdrage plaatsten. Hiermee hebben we nu al ruim voldoende om de hoogst nodige spullen die we niet cadeau zullen krijgen, alsnog zelf aan te schaffen zonder in eigen buidel te moeten tasten! Niet slecht, al zeg ik het zelf. Zeker omdat ik op de geboortelijst ook al heel wat spulletjes geplaatst heb die betrekking hebben op de volgende levensjaren van Titus: speelgoed, schommels, kledij in grotere maten, een rugzakje voor de créche,…

babyuitzet deel 3

 

Deel 4: pure trots!

Voor ik de uitdaging van de 1000 euro baby aanging, dacht ik niet dat dit zo goed ging lukken. Meer zelfs, ik dacht dat het gewoonweg gedoemd was te mislukken. Om mezelf wat aan te moedigen startte ik daarom deze blog. Kwestie van verantwoording te moeten afleggen aan de buitenwereld. Dat heeft zeker geholpen! Meer zelfs: ik heb 2 grote aankopen kunnen doen met het budget die ik voorheen niet had ingecalculeerd wegens ‘dat is helemaal niet haalbaar’, namelijk de doopsuiker en geboortekaartjes. Maar hé! Ook die heb ik dus kunnen aanschaffen binnen het budget! Hoe die eruit zien, volgt nog in een latere blogpost. Hier alvast de harde cijfers:

 

babyuitzet deel 4

 

Zoals je ziet: het budget was 1223,11 euro en ik bleef er mooi onder! Gerekend dat er hier en daar een aankoopje niet geregistreerd werd, schat ik dat ik netjes on budget ben gebleven! Een nul-operatie dus, want het kraamgeld is ondertussen ook op mijn rekening gestort! En zo ben ik van de geboorte van mijn eerste zoon niet armer, maar zooooooooooveeeeeeeel rijker geworden!

oooooooh….. 🙂 😉

 

 

Time issues en van die dingen

Oepsie… zo een pasgeboren baby en een blog, het is niet zoooo simpel als vooraf bedacht!

3,5 weken verder en ik vind eindelijk een momentje om het één en het ander ‘op papier’ te zetten hier. Ik moet zeggen, Titus vraagt veel tijd en energie, maar nog niet alle tijd en energie en hoe langer hoe meer minder tijd en energie. Dat laatste ligt dan vooral aan de eigen behendigheid. Die stijgt mee naarmate het aantal levensdagen van Titus stijgen. Niet slecht!

Het geven van badjes gaat sneller en efficiënter, pampers verversen doe ik bij wijze van spreken met mijn ogen dicht (ik vermoed dat ik dit zelfs al eens gedaan heb tijdens een almost slapeloze nacht of zo 🙂 ), en tijdens de borstvoeding durf ik al eens een boek lezen, een tijdschriftje doorbladeren of ja zelfs een mailtje beantwoorden. Heel rustig op ’t gemakske, Titus staat voorlopig op numero uno op alle vlakken (ik heb niet voor niks nog een dikke anderhalve maand zwangerschapsverlof hé?!) maar er komen stiekem hier en daar al mini momentjes waarop ik mijn eigen bloed weer voel stromen. Zo momentjes, nog pril en klein, waarbij ik denk ‘ahja, juist, ik ben ook nog een persoon op mezelve’ en mijn zelfvertrouwen een kleine boost krijgt.

20140806_091114

 

Dat momentje kan bijvoorbeeld het checken van de weegschaal zijn. (Ik zei het dat zulke momentjes iets kleins kunnen zijn). Als dan die cijferkes een gewicht aangeven dat naar mijn bescheiden mening toch al redelijk snel na de bevalling richting ‘normaal’ gewicht gaat, dan kan mijn puur persoonlijk en egoïstisch geluk niet op! Of als er een grote bestelling binnenkomt, een krantenartikel verschijnt over Ms Flash, iemand me zegt dat ik een mooie jurk aan heb, mijn eerste voorzichtige glaasje wijn na 9 maanden, … Kleine momentjes die enkel en alleen mij aangaan. Geen baby, geen echtgenoot, geen huishoudelijke taakjes, maar kleine persoonlijke overwinningetjes. Hoera, schouderklopje voor mezelf!

20140804_213100

Maar ho, elke dag voel ik me ook meer moeder! Vergis je niet, die nieuwe rol en status omarm ik maar al te graag! Titus is een schatje, en uiteraard de mooiste, braafste, tofste, slimste,… Het manneke kan nog niet veel meer dan slapen, eten, huilen en pampers vullen, toch ben ik er nu al van overtuigd dat hij fan-tas-tisch is! Daar moet je dan moeder voor zijn zeker? En ook moet je moeder zijn om uw hart te breken wanneer dat kleine hoopje mens weent en kreunt omwille van krampjes. Of wanneer hij bibbert van de kou na ondergedompeld te zijn geweest in een overheerlijk badje. Of gewoon, het moederhart breekt al eens gewoon, tussendoor, omdat hij groeit, omdat hij glimlacht, omdat hij uw hormonen nog steeds beheerst, omdat hij uw kind is, omdat hij het kind is van de man van uw dromen, omdat hij een rood poepke heeft dat een zalfke nodig heeft,….

Jawadde!

En toen was ik moeder!

20140806_141306

 

keizer Titus est arrivé!

10527640_694856923895846_7734050457676025267_n

 

U had het misschien al door… de radiostilte was er niet voor niets… mijn zoon kwam ter wereld!

22 juli 2014 om 18:18u werd Titus met zijn 4,8 kg op keizerlijke wijze (eindelijk) geboren!

Het was een dagje zweten en puffen, maar veel aanstalten om eruit te komen maakte hij niet. Hij zat daar goed in mijn buik, de koppigaard! Dus moesten ze hem komen halen. En dat ging gelukkig vlot!

Een gezond manneke, een schat van een baby, we stellen het goed!

En ik ben de gelukkigste moeder op aarde! (tussen enkele vermoeide huilbuitjes door althans :))