Buy Nothing New in oktober: redelijk goed gelukt!

In oktober die ik mee aan de Buy Nothing New Maand, en ik kan met enige trots zeggen: dat is heel erg goed gelukt! Of ja, op één shopping-momentje na dan. Ik kocht toch een nieuw roos rompertje voor the Little One. Ik zocht overal naar een tweedehands exemplaar, maar vond dit niet. En ik had dit nodig voor de Halloween outfit die ik in gedachte had voor the Little One. (Ze mochten verkleed naar de crèche komen, daar zeg ik echt geen nee tegen! Dat is mega leuk!) Ik kon natuurlijk een andere outfit bedenken, maar eerlijk is eerlijk: ik wou perse van the Little One een Strong One maken!

Dus dit werd zijn outfit (alles gemaakt van dingen die ik al in huis had, met uitzondering dus van het rompertje):

sterkeman_LR-2

Herbruikbare billendoekjes

Ik beken: ik ben lui. Als men afkomt met de herbruikbare luier argumentatie, dan duik ik weg en strooi ik soms een flauwe opmerking in het rond als ‘ja maar, zoveel uw wasmachien laten draaien is ook niet ecologische hé.’ Belachelijk, I know. Echt schaamrood op de wangen, maar die wegwerpluiers zijn zooooo praktisch. Maar inderdaad, dat levert me toch echt wel hopen, hopen, kilo’s, containers, tonnen afval op! Ik verschiet er elke dag van. Eigenlijk zo ik dus moeten overschakelen op een herbruikbaar systeem. dat op termijn dan ook nog eens goedkoper is. Maar daar knelt even het schoentje: op termijn. De start is wel even diep in de buidel tasten. En dat is nu even niet mogelijk. Misschien bij een volgende baby, en misschien als ik dan wel een droogmachine heb en niet alles moet ophangen aan een wasdraad.

Ondertussen sus ik mijn geweten en portemonnee met herbruikbare billendoekjes! Echt geniaal! Gekregen van een nicht en tante die hier al ervaring mee hadden en enthousiast over zijn. Terecht! Het is echt een handig systeem, het levert niet veel extra werk op. En vooral: het is ook leuker voor die zachte, lekkere billetjes van de baby! Ik vind het dus een aanrader!

20150108_164538

Hoe werkt het? Je hebt twee containers. In de ene steken de propere doekjes, in de andere doe je de vuile. Simpel doch geniaal. Want die container met de vuile doekjes heeft een zakje, en dat zakje haal je er in een wip uit, en stop je zo in de wasmachine. Nog een paar druppeltjes heerlijk geurende essentiële oliën erbij, en je bent vertrokken!

20150108_164653

 

 

De koemelk miserie

Streep door onze rekening,

grote, dikke, vette streep door onze rekening! Baby heeft een koemelk intolerantie. Ik vond hem altijd een best tolerante jongen. Een regendruppeltje deert hem niet, kleine botsingetjes met mama’s hoofd, no problemo, veel lawaai of veel gedoe, echt, zoonlief geeft geen kik. Tolerantie ten top. Geen flauw ventje, dat zoontje van mij. Maar wat hij scoort aan anti-sisi-ness, moet gecompenseerd worden door een dikke, vette ***intolerantie genaamd lactose (koemelk) intolerantie.

Het verhaal van de ontdekking dezer zal ik jullie besparen, het is lang, het is frustrerend en het zijn zwarte dagen in onzer levens, ik wil er zo weinig mogelijk bij stil staan. Het begon met krampjes, amper slapen, veel huilen, eczeem all over, en een wrak van een moeder, het eindigde met een schat van een kind, lachen, gieren, brullen, slapen, veeeeel slapen, nachten door slapen, middagdutjes, ongelofelijk, compleet vergeten dat dit bestond, brabbelen, tetteren, onnozel doen, en een moeder die zichzelf weer is, on top of the world. Het eindigde jammer genoeg ook met een redelijk lege portemonnee.

Mister Titus eet sinds 1 januari 2015 speciale poedermelk waarin die koemelkdeeltjes heel erg klein gesneden zijn, zodat dat lijfje van hem niet door heeft dat het daar eigenlijk niet tegen kan. Of zo staat het toch ongeveer op de verpakking. Ik lees vooral: chemische troep. En het stinkt! En het is pokkeduur. Maar het is zalig. Het is het beste wat ons kon overkomen in 2015 en dat jaar is nog maar pas begonnen. Titus is van de ene dag op de andere veranderd in de jongen die hij eigenlijk stiekem altijd was, achter alle krampjes en huilbuitjes en klaagtoontjes. En dat doet verdorie goed. Hij is een schatje! En hij heeft afgezien, want wij hadden niet door dat we hem een klein beetje aan het dood doen waren met die andere poedermelk. (ok, niet dood doen, wel veel pijn doen)

Die speciale poedermelk kost ons meer dan het geld voor het voedsel voor 1 volwassen persoon. Dat heb je dan! 200 euro per maand, daaraan zitten we nu ongeveer. Enkel maar poedermelk. Het is dan ook een beer van een baby, stevig en groot. Hij drinkt graag en gulzig. En stilaan eet hij ook groentjes en fruitjes, en ook al eens een boke, een stukje vlees, vis, een rijstwafeltje,… Voor mijn part kan dat ‘echte’ eten niet snel genoeg die flessenvoeding vervangen. Hij eet het graag, hij heeft er geen last van, het is niet zo chemisch en stinkie, en het is veel goedkoper. Maar zo’n dingen kan je niet forceren. Dus wij zitten nog even op besparingsmodus met die extra uitgaven.

En ondertussen experimenteer ik met alternatieven. Amandelmelk, rijstmelk, kokosmelk, … Dat bestaat gelukkig ook!

 

2015 is coming

Dit is mijn motto (en ook meteen mijn voornemen, mijn wens aan al mijn geliefden, en bij deze ook aan u, mijn lezer) voor 2015:

b6153df705a402fc6099d5ea4bcd007d

En beste van al: als consumeren een verslaving is (en ik denk dat dit daadwerkelijk zo is) dan heb ik door mijn hele baby-on-a-budget-plan een soort afkickschema gevonden, want consuminderen is nu mijn verslaving!

Tip aan alles en iedereen die daar ook al eens last van heeft: start met één specifiek project (in mijn geval de aankomende baby) en bepaal je budget hiervoor, maar hou dit budget expres extra klein, en hou je dan strak aan dit plan. Het succesgevoel, of de high die je daaruit put is zoveel verslavender en vooral geeft zoveel meer voldoening voor zoveel langere tijd dan de high die je krijgt na een dagje veel te veel shoppen! Na zo één projectje volgen daardoor algauw nog een paar en voor je het weet wordt je inderdaad rijker door minder te willen!

Happy 2015!

keizer Titus est arrivé!

10527640_694856923895846_7734050457676025267_n

 

U had het misschien al door… de radiostilte was er niet voor niets… mijn zoon kwam ter wereld!

22 juli 2014 om 18:18u werd Titus met zijn 4,8 kg op keizerlijke wijze (eindelijk) geboren!

Het was een dagje zweten en puffen, maar veel aanstalten om eruit te komen maakte hij niet. Hij zat daar goed in mijn buik, de koppigaard! Dus moesten ze hem komen halen. En dat ging gelukkig vlot!

Een gezond manneke, een schat van een baby, we stellen het goed!

En ik ben de gelukkigste moeder op aarde! (tussen enkele vermoeide huilbuitjes door althans :))

Een klein beetje zelfmedelijden

Iedereen doet allemaal leuke dingen dit weekend (echt ie-de-reen!). Festivallekes all around, al mijn vriendinnen op een vrijgezellenweekend, zelfs mijn ouders hebben een zot leuk weekend gepland… en ik? Ik zit gewoon te wachten op een baby…

352-woman-cartoons

En oh ja, die vriendin van een vriendin die uitgerekend was voor begin augustus… Je kan het al raden: die heeft sinds gisteren een mooie dochter! Rotstreek! 🙂

(al is dat een echt heel egoïstische gedachte, want bij haar was het een stuit ligging en aldus keizersnede… hmmm… wie weet dacht zij wel: liever een week overtijd en inleiden dan een keizersnede? En zo kom ik dan toch nog een beetje met beide voetjes weer op de grond)

Wat met het budget als de baby er is?

Zoals in mijn allereerste blogpost met de spelregels gezegd: liefst van al kom ik toe met het kraamgeld van 1222 euro tot eind 2014.

Dat moet lukken, gezien ik nu nog 200 euro in de pot heb liggen die ik nog niet uitgegeven heb! Die 200 euro verwacht ik te zullen moeten uitgeven aan iets dat ik volledig over het hoofd zag, of achteraf toch belangrijker blijkt te zijn dan gedacht, of gewoon aan onverholen luxe-shoppen naar items die totaal niet noodzakelijk zijn. Dat laatste zou dan wel wat jammer zijn. Dus moest de 200 euro eind 2014 halen, dan hevel ik dit gewoon over naar 2015. Op een bepaald moment zal ik toch echt wel iets nieuws/bijkomends moeten aankopen voor die zoon van mij, veronderstel ik! 🙂

Maar ik hou wel van uitdagingen. En die kraamgeld-uitdaging, die is me belachelijk goed bevallen! Ik ben trots op mezelf, Dieje Van Mij is ook tevreden, onze bankrekening is niet compleet geplunderd, onze ecologische voetafdruk ging er op vooruit, en de creativiteit en het voldane gevoel achteraf: goud waard!

Dus ik wil niet stoppen bij de geboorte. Consuminderen met kinderen, dat zal het zijn! Een nieuwe uitdaging staat in de startblokken: deze van het kindergeld! Want ja, wij Belgen krijgen per kind een kleine kinderbijslag! Zo’n 84,43 euro per maand in ons geval (lees: beide ouders zelfstandigen). Zou dit bedrag voldoende zijn om alle kinder-uitgaves te dekken? (Niet meegerekend hierbij de eventuele medische kosten en voedsel, aangezien dit nogal moeilijk los te koppelen valt van de ‘gewone’ uitgaven). Ik weet het niet, maar ik ga het proberen.

toon

Het heeft niet mogen zijn, maar het lag niet aan mijn outfit!

De Rode Duivels stranden op de kwartfinales! Dju toch!

Met dat aftellen naar de geboorte (nee, de baby is er nog niet… verdorie toch!) volg ik het WK redelijk hard op de voet. En al zeker onze Rode Duivels! Trots dat ze zo ver geraakten, gefrustreerd dat ze hier nu stranden en dat het niet aan hen lag (die Argentijnen voetbalden voor geen meter, zoooo irritant!). Maar het lag ook zeker niet aan mijn low-budget supportersoutfit!!

Een marcelleke, een textielstift en een tricolore bloemenkransje, meer had ik niet nodig om de Red Devils van gepaste supporters-spirit te voorzien:

Jolien-rode duivels-wk-supportersoutfit

 

foto:  Mr&Ms Flash

De weeën-opwek-muziek-mix!

Der zijn voordelen aan getrouwd zijn met een (huwelijks)fotograaf, heel veel zelfs. Vrijheid, onafhankelijkheid, altijd fototoestellen in de buurt, altijd vrolijke mensen, relatief flexibele tijdsindeling, … Echter één groot nadeel: zo een trouwfeest is een unieke gebeurtenis op één bepaalde dag, en het is die unieke gebeurtenis op die bepaalde dag vastleggen, dat is Dieje Van Mij zijn verantwoordelijkheid. Dus als je het maken van een baby niet echt plant, kan je de pech hebben dat die baby uitgerekend is op een dag midden in het hoogseizoen der trouwerijen!

Concreet: elke zaterdag en ongeveer ook elke vrijdag is Dieje Van Mij een ganse dag op de baan van ’s morgens vroeg tot ergens in de nacht (afhankelijk van de timing van de openingsdans en openingsdansen worden standaard later uitgevoerd dan in het oorspronkelijke tijdsschema stond). Dat is dus best lastig als je hoogzwanger bent en elk moment aan de hele bevalings-reutemeteute kunt starten. En de grootste frustratie daarbij is: je kan dat verdorie niet inplannen, zo een bevalling!

Idealiter komt die zoon van mij zijn kopke uitsteken op een zaterdagnacht, zondag, maandag of eventueel dinsdag. Vanaf woensdag is het al weer bekken toe, want dan moet papa-in-spe te veel werken en komt zijn aanwezigheid op één der trouwerijen in gedrang! Gelukkig zijn er back-up fotografen en dat soort zaken, maar een trouwkoppel de perfecte dag bezorgen is toch mee de verantwoordelijkheid van de fotograaf. Als die zelf niet komt opdagen, maar een vervanger, tsss… Niet echt helemaal je dat. Dus heb ik een doel: vanaf zaterdagmiddag begin ik aan mijn ‘kom maar, jongen’-ritueel en vanaf woensdag doe ik aan ‘blijf daar nog maar wat’ gewoontes.

Concreet: ‘blijf daar nog maar wat’ houdt veel rusten en geen bruuske bewegingen, geen zotte voedingswaren, geen gini of andere kinine houdende drankjes, …

De ‘kom maar, jongen’-rituelen zijn dan weer: gini drinken, wandelen, fietsen (zonder echt uit te putten), ananas eten, de zoon toespreken, en vooral: dansen! Volgens mij moet dat helpen! Jaja, allemaal dikke zwans natuurlijk, maar liever dikke zwans toch maar proberen dan gewoon wat passief afwachten. Dus heb ik een ‘weeën-opwek-muziek-mix’ samengesteld! Hitjes die de heupen doen draaien, waarbij je onmogelijk stil kan zitten, die instant-vrolijkheid en levensvreugde garanderen, en die naar mijn bescheiden, totaal onwetenschappelijke mening wel eens een weetje kunnen opwekken! Enjoy the mix:

all time favorite: (als je die dance moves letterlijk nadoet, dan kan er niet anders dan een baby geboren worden, denk ik 🙂 )

kont-shaker:

onmogelijk stil te zitten bij:

veel te veel herinneringen:

een beetje trager als het wat te vermoeiend wordt:

balkanbeats zijn ideaal bij zware benen, die moeten nl. bewegen en dat kan hiermee gewoon niet anders:

van de balkan naar Noord-Afrika:

en last but not least, reggae beats zijn ideaal in geval van zwangerschap:

 

 

Mama-mood

Nog 28 dagen te gaan! Wow! Dat is echt niet veel meer. Hier en daar wat pijntjes en harde buikjes, een blaasontsteking en een paar ingesnoerde benen daar gelaten, heb ik niet te klagen! En dan komt nu het dubbele gevoel van: kom baby, kom, <=> blijf nog maar even zitten daar in mijn buik, baby, blijf!

Gisteren was het van ‘kom, baby, kom!’ Met als gevolg dat ik in giga-mama-mood was! Ik wou knuffelen met die kleine jongen en verwennen en vertroetelen en alles voor hem doen! Maar hij zit dus nog in mijn buik, buiten gezond leven kan ik niet veel doen! Of ja, toch wel: alles goed voorbereiden op zijn komst.

of iets megaa nutteloos doen zoals een knuffel knutselen! 🙂

Ik ben namelijk grote fan van Donna Wilson. Super leuke creaties, wezentjes die te lief zijn om niet te knuffelen. Maar die beestjes zijn ook behoorlijk kostelijk. En dat past aldus helemaal niet in mijn baby on a budget plan! Maar wat wel in mijn baby on a budget plan past, is zelf zo een creatie in elkaar boksen! Meer zelfs, sinds ik op financieel-dieet sta, merk ik dat ik hier nog heel wat heb rondslingeren om leuke dingen uit te vervaardigen, gratis en voor niets. Ik heb al een doos vol naaimateriaal, een naaimachine, een doos vol stofjes die ik bijeen heb gesprokkeld, en noem maar op. Ik heb zelfs nog een paar pakken vulling voor knuffels liggen! Ja, dat vraagt dus om een mama-mood-knutsel-moment! Arts en crafts, here I come!

Een oude trui van Dieje Van Mij die ooit per ongeluk iets te warm gewassen werd, maar die ik nooit over mijn hart kreeg om weg te smijten, dat wordt mijn basis! En een paar WK-voetbalmatchen later, was daar mijn eigen Donna Wilson-achtige creatie:

zelfmaakidee_donna_wilson_baby on a budget_bezuinigen_besparen_aanstaande moeder_aanstaande mama_consuminderen

Mega trots op het resultaat! Dit wordt een pronkstukje in baby’s bedje! Nu nog hopen dat hij er ook zo zot van is! 😉