Het heeft niet mogen zijn, maar het lag niet aan mijn outfit!

De Rode Duivels stranden op de kwartfinales! Dju toch!

Met dat aftellen naar de geboorte (nee, de baby is er nog niet… verdorie toch!) volg ik het WK redelijk hard op de voet. En al zeker onze Rode Duivels! Trots dat ze zo ver geraakten, gefrustreerd dat ze hier nu stranden en dat het niet aan hen lag (die Argentijnen voetbalden voor geen meter, zoooo irritant!). Maar het lag ook zeker niet aan mijn low-budget supportersoutfit!!

Een marcelleke, een textielstift en een tricolore bloemenkransje, meer had ik niet nodig om de Red Devils van gepaste supporters-spirit te voorzien:

Jolien-rode duivels-wk-supportersoutfit

 

foto:  Mr&Ms Flash

De weeën-opwek-muziek-mix!

Der zijn voordelen aan getrouwd zijn met een (huwelijks)fotograaf, heel veel zelfs. Vrijheid, onafhankelijkheid, altijd fototoestellen in de buurt, altijd vrolijke mensen, relatief flexibele tijdsindeling, … Echter één groot nadeel: zo een trouwfeest is een unieke gebeurtenis op één bepaalde dag, en het is die unieke gebeurtenis op die bepaalde dag vastleggen, dat is Dieje Van Mij zijn verantwoordelijkheid. Dus als je het maken van een baby niet echt plant, kan je de pech hebben dat die baby uitgerekend is op een dag midden in het hoogseizoen der trouwerijen!

Concreet: elke zaterdag en ongeveer ook elke vrijdag is Dieje Van Mij een ganse dag op de baan van ’s morgens vroeg tot ergens in de nacht (afhankelijk van de timing van de openingsdans en openingsdansen worden standaard later uitgevoerd dan in het oorspronkelijke tijdsschema stond). Dat is dus best lastig als je hoogzwanger bent en elk moment aan de hele bevalings-reutemeteute kunt starten. En de grootste frustratie daarbij is: je kan dat verdorie niet inplannen, zo een bevalling!

Idealiter komt die zoon van mij zijn kopke uitsteken op een zaterdagnacht, zondag, maandag of eventueel dinsdag. Vanaf woensdag is het al weer bekken toe, want dan moet papa-in-spe te veel werken en komt zijn aanwezigheid op één der trouwerijen in gedrang! Gelukkig zijn er back-up fotografen en dat soort zaken, maar een trouwkoppel de perfecte dag bezorgen is toch mee de verantwoordelijkheid van de fotograaf. Als die zelf niet komt opdagen, maar een vervanger, tsss… Niet echt helemaal je dat. Dus heb ik een doel: vanaf zaterdagmiddag begin ik aan mijn ‘kom maar, jongen’-ritueel en vanaf woensdag doe ik aan ‘blijf daar nog maar wat’ gewoontes.

Concreet: ‘blijf daar nog maar wat’ houdt veel rusten en geen bruuske bewegingen, geen zotte voedingswaren, geen gini of andere kinine houdende drankjes, …

De ‘kom maar, jongen’-rituelen zijn dan weer: gini drinken, wandelen, fietsen (zonder echt uit te putten), ananas eten, de zoon toespreken, en vooral: dansen! Volgens mij moet dat helpen! Jaja, allemaal dikke zwans natuurlijk, maar liever dikke zwans toch maar proberen dan gewoon wat passief afwachten. Dus heb ik een ‘weeën-opwek-muziek-mix’ samengesteld! Hitjes die de heupen doen draaien, waarbij je onmogelijk stil kan zitten, die instant-vrolijkheid en levensvreugde garanderen, en die naar mijn bescheiden, totaal onwetenschappelijke mening wel eens een weetje kunnen opwekken! Enjoy the mix:

all time favorite: (als je die dance moves letterlijk nadoet, dan kan er niet anders dan een baby geboren worden, denk ik 🙂 )

kont-shaker:

onmogelijk stil te zitten bij:

veel te veel herinneringen:

een beetje trager als het wat te vermoeiend wordt:

balkanbeats zijn ideaal bij zware benen, die moeten nl. bewegen en dat kan hiermee gewoon niet anders:

van de balkan naar Noord-Afrika:

en last but not least, reggae beats zijn ideaal in geval van zwangerschap:

 

 

Nog steeds geen baby in zicht, wel een huwelijksverjaardagje en bezinningsmomentje

Neenee, nog geen babyzoon in zicht. Hij blijft nog lekker waar ie is! Nog 20 dagen tot uitgerekende datum. Dat wel. Dus hij kan er elk moment staan!

Ondertussen werk ik duchtig verder, want ik heb best veel energie. Ondertussen geniet ik van de dikke buik vol beweging. En ondertussen vier ik samen met Dieje Van Mij onze huwelijksverjaardag! Low-budget, dat wel. Gewoon in het zonnetje samen koken, eten en wat babbelen. Eigenlijk niks speciaals, en ook niet zoveel anders dan andere dagen, maar dat hoeft ook niet. Het zal gauw genoeg anders zijn dan andere dagen! Babydagen!

En dat brengt me bij mijn bezinningsmomentje. Alle opflakkerende hormonen en financiële strubbelingen ten spijt, ben ik reeds geruime tijd in een soort basis-geluksgevoel mentale staat. Een stevige portie geluksfundamenten voor mijn brein. En zo wou ik, omdat het niets kost en zo verdomd belangrijk is, even mijn dankbaarheid daarvoor uiteen zetten. Even kort opsommen wat voor mij geluk is… 🙂

Geluk is…

– de zon! Zon maakt ongeveer altijd gelukkig.

– onverwacht solidaire buren die bij hevige hagelstorm massaal elkaars daken repareren.

– het WK volgen. Nooit gedacht dat ik dat als geluk ging beschouwen, maar het is belachelijk ontspannend en leuk.

– een bewegende baby in de buik, fantaseren over die baby uit de buik, daar ook weer niet te lang bij stil staan en dan gewoon lekker in slaap dommelen.

– na een half jaar op het perfecte, lees: warme zomerdag moment, ontdekken dat er nog een extra ‘ijsblokjes’ lade in je diepvries zit.

– zelf bedenken dat het leuk zou zijn dat je mama bij haar bezoek de ramen zou kuisen, dat niet durven vragen, maar al na 1 minuut juist die zo gegeerde hulp spontaan door haar aangeboden krijgen!

– thuis werken. Niet moeten pendelen, niet moeten verplaatsen om te werken. Enkel maar verplaatsen om te ontspannen.

– ontdekken dat die buikband die je al heel de tijd draagt, niet enkel helpt voor spataders maar ook eventuele rugpijn tegen gaat.

– doopsuiker-concept uitdenken, en dat het dan nog goed lukt ook! Of zelfs beter lukt dan in je dromen.

– helemaal in vrede zijn met je toekomstige nieuwe rol als moeder. Daadwerkelijk beseffen dat dit andere rollen totaal niet uitsluit, integendeel.

– creatief bezig zijn, creatief denken, creatief ondernemen.

– weer een kledingstuk uit je oude, niet-zwangere garderobe dat totaal onverwacht toch nog past met luchtballon-buik.

– elke dag aan den lijven ondervinden dat die nieuwe keuken verdomd handig is, en dus door jezelve verdomd goed uitgedacht.

– sinds plus minus 1,5 jaar nog eens naar de kapper gaan. Niet zomaar een kapper, je lievelingskapper. En daarna je haar terug fatsoenlijk kunnen borstelen zonder pijn en ontelbare afscheurende haren!

– je man eindelijk zo ver krijgen om ter bevordering van de privacy in je badkamer een zandstraal-effect folieke op de ramen te kleven.

– je vader zo ver krijgen om ter bevordering van de privacy in je woonkamer die gordijnen die al weken klaarliggen op te hangen.

– buurtkinderen die luidkeels commentaar geven op je dikke zwangere buik, meteen van een ad rem en vrolijk antwoord kunnen voorzien. ‘amai, die mevrouw is zeker al 5 maanden zwanger, hahaha’, ‘5 maanden? Dat dacht je maar, 8 maanden! Over een maand een krijsende baby hier!’, ‘ah, ok, proficiat mevrouw.’ 🙂 ‘Mevrouw, kan jij hier op de grond gaan liggen zodat we over u kunnen jumpen met onze stepkes?’ ‘Jongens toch, over mijn dikke buik geraken jullie niet over, zenne!’

– een goede vriendin die aankondigt ook zwanger te zijn. Niet dat nu jij zwanger bent, iedereen dat moet zijn. Maar verdorie wel leuk als er nog een paar meedoen!

– fantaseren over welk glaasje alcoholische drank je als eerste gaat nuttigen na 9 maanden droogstand.

– een super leuk en stevig metalen driewielerke op de kop tikken voor 5 euro.

– beseffen dat al uw budgetteer werk geleid heeft tot tonnen creativiteit, tonnen levenswijsheid en tonnen meer inzicht in onze economie, in onze samenleving, in de menselijke psyche én in een wereld waarin je als brave middenklasser toch eigenlijk best wel van afgeschermd geleefd hebt. Die gedachte gebruiken op momenten waarop je even gefrustreerd geraakt bij het horen van andere mensen hun loon, financiële zorgeloosheid en onbekommerdheid en vaak ook totale onwetendheid over de geprivilegieerde aard van hun situatie.

– uw computer even achterwege laten en gewoon zitten, wandelen, fietsen, kijken, luisteren, ruiken, … in real life! Af en toe een portie low-tech, want het leven zelf, dat is pas High Resolution.

– inspiratie vinden op onverwachte momenten, op kleine momenten, op intense momenten, op droeve momenten, op eigenlijk heel veel momenten.

 

 

Het bedje

Een hele lange reeks blogposten geleden had ik zoiets gezegd als: Dieje Van Mij gaat een co-sleeper-babybedje in elkaar knutselen voor onze zoon. Nu, dat blijkt enkele maanden later niet meer nodig. We kunnen namelijk zo een co-sleeper lenen van mijn schoonzus! Ik dus mega gelukkig en ook Dieje Van Mij mega gelukkig, hij kan zich nu focussen op meer essentiële klusjes zoals een deur in onze slaapkamer steken! 🙂

De co-sleeper is mega handig: je kan één zijde naar beneden klappen, en mooi naast bed schuiven. Zo hoef ik om mijn zoontje te troosten des nachts enkel maar in zijn richting te draaien en mijn arm te strekken! Daar kijk ik al naar uit. Volgens mij gaan wij uren op onze zij liggen en gewoon zomaar wat kijken naar dat zoontje van ons! 🙂 Ook daarvoor is die co-sleeper perfect.

Na een paar maanden, wanneer babyzoon te groot geworden is voor het babybedje, zal het co-sleepertje terug naar schoonzus verscheept worden voor een volgend baby’tje aldaar! Want sinds kort heb ik 2 zwangere schoonzussen! Zotjes! Dit betekent iets meer over en weer transporteren van babykleertjes en babyspullen, maar het is ook mega leuk dat wij alle 3 tegelijk zwanger zijn en er op korte tijd 3 kindjes aan de familie zullen worden toegevoegd.

Kijk, dit is het co-sleepertje:

co-sleeper-babybed_baby on a budget_consuminderen_tweedehands_recycleren_besparen_bezuinigen_goedkoop

co-sleeper-babybed-baby-consuminderen-recycleren-tweedehands-goedkoop-budget-bezuinigen_besparingstips

By the way: dat worstenkussen dat je daar ziet op bed, een zo geheten ‘voedingskussen’, dat is één van de beste investeringen voor een zwangere vrouw ever wat mij betreft! Ik heb deze, inclusief hoes, van bij Hema, en al van het begin van de zwangerschap. En ik heb er al heel veel plezier, of beter comfort, aan beleefd. Nu het slapen toch net iets minder comfortabel wordt (mede dankzij hardnekkige blaasontsteking), is dat kussen een onmisbaar item in ons echtelijke bed geworden! Dikke vette aanrader dus!

 

 

 

 

Mama-mood

Nog 28 dagen te gaan! Wow! Dat is echt niet veel meer. Hier en daar wat pijntjes en harde buikjes, een blaasontsteking en een paar ingesnoerde benen daar gelaten, heb ik niet te klagen! En dan komt nu het dubbele gevoel van: kom baby, kom, <=> blijf nog maar even zitten daar in mijn buik, baby, blijf!

Gisteren was het van ‘kom, baby, kom!’ Met als gevolg dat ik in giga-mama-mood was! Ik wou knuffelen met die kleine jongen en verwennen en vertroetelen en alles voor hem doen! Maar hij zit dus nog in mijn buik, buiten gezond leven kan ik niet veel doen! Of ja, toch wel: alles goed voorbereiden op zijn komst.

of iets megaa nutteloos doen zoals een knuffel knutselen! 🙂

Ik ben namelijk grote fan van Donna Wilson. Super leuke creaties, wezentjes die te lief zijn om niet te knuffelen. Maar die beestjes zijn ook behoorlijk kostelijk. En dat past aldus helemaal niet in mijn baby on a budget plan! Maar wat wel in mijn baby on a budget plan past, is zelf zo een creatie in elkaar boksen! Meer zelfs, sinds ik op financieel-dieet sta, merk ik dat ik hier nog heel wat heb rondslingeren om leuke dingen uit te vervaardigen, gratis en voor niets. Ik heb al een doos vol naaimateriaal, een naaimachine, een doos vol stofjes die ik bijeen heb gesprokkeld, en noem maar op. Ik heb zelfs nog een paar pakken vulling voor knuffels liggen! Ja, dat vraagt dus om een mama-mood-knutsel-moment! Arts en crafts, here I come!

Een oude trui van Dieje Van Mij die ooit per ongeluk iets te warm gewassen werd, maar die ik nooit over mijn hart kreeg om weg te smijten, dat wordt mijn basis! En een paar WK-voetbalmatchen later, was daar mijn eigen Donna Wilson-achtige creatie:

zelfmaakidee_donna_wilson_baby on a budget_bezuinigen_besparen_aanstaande moeder_aanstaande mama_consuminderen

Mega trots op het resultaat! Dit wordt een pronkstukje in baby’s bedje! Nu nog hopen dat hij er ook zo zot van is! 😉

 

 

Luie ouders hebben gelijk

Budgettipje: koop geen boeken of tijdschriften, ga gewoon naar de bibliotheek!

Met wat geluk heb je een uitgebreide bib in je buurt, inclusief woontijdschriften (ik ben daar verslaafd aan, en 1 exemplaar kost al gauw 5 euro), tijdschriften rond opvoeden en zwangerschap, boeken rond opvoeden en zwangerschap,…

Hoor eens rond bij vrienden welke boeken zij aanraden, want er is veeeeel, heel veeeeel op de markt!

En je wil toch niet al die boeken lezen? Alé, ik toch niet.

Dus kreeg ik als tip van een ervaren mama om de 2 boeken ‘veilig zwanger’ en ‘veilig bevallen’  van Beatrijs Smulders te lezen. Niet echt kinky titels, ook niet echt kinky qua boekenomslag en lay-out, maar wel degelijke boeken met een nuchtere (want Nederlandse 🙂 ) kijk op zwanger zijn en bevallen.

Meer boeken rond dit thema ben ik niet van plan te lezen, het moet nog een beetje leuk blijven ook hé.

Maar wat ik wel heel sterk kan aanraden, is het boek ‘Luie ouders hebben gelijk’ van Tom Hodgkinson. Een redelijk vergaande kijk op opvoeden die stelt dat je eigenlijk, zolang er geen sprake is van fysiek en mentaal misbruik, je kind niet verkeerd kan opvoeden. Een stevige portie tegengewicht dus tegenover de ‘mijn kind vormt het centrum van mijn universum’- syndroom dat tegenwoordig door velen wordt aangehangen. Wees lui, laat uw kind het zelf oplossen en zelf ondervinden en zelf maken, en zet je zelf met een tuinstoel in de zon! Korte samenvatting. Je kan het er mee eens zijn of niet, het boek is alleen al door zijn juist totaal andere kijk op opvoeden een aanrader!

Dieje Van Mij en ik lezen het met veel plezier,

en zeer toepasselijk al liggend op het strand of in onze tuin:

luie ouder_budgettips_aanstaande ouders_besparen_bezuinige,n

baby on a budget_luie ouders hebben gelijk_budgettips_besparen_besparingstips

Ook op zoek naar een mooie vintage voiture?

Voor al degene die nog op zoek zijn naar een mooie, oude, authentieke vintage kinderwagen/voiture: als je snel bent, kan je nog tot vanavond (26 mei) 20u bieden op dit pracht exemplaar van De Kringwinkel in Tienen. Voorlopig nog geen 20 eurootjes!!!

kinderwagen_tweedehands_retro_vintage_goedkoop_budget

waar kan je dat vinden? Awel, op deze website:

http://www.uwkringding.be/veiling/detail_fotos.asp?idproduct=11458

Een dagje aan het strand…

Zorgt voor olifantenbenen naderhand!

Het was mooi weer, wat zeg ik, het was stralend zomer weer! Zo van het type: nu ervan profiteren want zo’n weer, dat kan de ganse zomer op zich laten wachten! En bij toeval moest Dieje Van Mij op de mooie, warme dag, aan de kust zijn! Dus ik had mezelf voor het eerst vrijgesteld van alle bandage-toestanden: geen steunkousen, geen buikband, geen mega onderbroek. Enkel maar blote benen, sandalen en een heel luchtig kleedje!

Zeg nu zelf? Een paar panty’s op het strand in schoenen die compleet toe zijn? Dat is om verdomd veel problemen vragen! Wie doet dat nu?

Niemand, ah ja! Dus ik vond dat het wel mocht, zo een dagje blote benen!

Hmmmm…. alles viel mee gisteren. Ik dacht zelfs: dat koele zeewater aan mijn voetjes en beentjes, dat gaat de zaak verbeteren en niet verslechteren! En ja, het leek er allemaal goed uit te komen… Tot ik vanochtend opstond!

Een dagje aan het strand, zorgde voor olifantenbenen naderhand!

Gezwollen voeten, enkels verdwenen en onderbenen verdubbeld! Gelukkig geen bijkomende aders gespat, maar het zag er toch op het randje uit! Bijkomende aders verdikt en zichtbaar onder het huidoppervlak, zeg maar.

Ok, dat heb je dan! Eigen schuld, dikke bult! En wie wil er nu bruine benen als je die toch ganse zomer onder een paar zwarte panty’s gaat moeten bedekken?

Dus vandaag: voeten omhoog, ijskoude voetbadjes met ijsblokjes, aprés-soleil smeren dat het een lieve lust is en veeeeel drinken. Water, vochtafdrijvende thee, citroen,… En weer dagelijks insnoeren met steunkousen!

Hopelijk morgen weer een normale voet- , enkel- en onderbeenomvang!

 

Buggy hier, buggy daar, buggy overal

De buggy stond al lang op het lijstje ‘cadeau te krijgen bij de CM (ziekenfonds)’. Dat vond ik handig, kost me geen geld, en je bent dan zeker dat een instantie als een ziekenfonds voor jou een goede buggy geselecteerd heeft. Maar vandaag botste ik met Dieje Van Mij toevallig toch wel op een hele resem buggy’s in de kringloopwinkel van Lokeren zeker?

Prijzen van 20 tot 25 euro! Jawadde! Hebben we dat toch van nader bij bekeken, want ene sprong ons in het oog. Niet alleen zag hij er nog in goede staat uit en relatief proper, ook is hij eenvoudig, onze stijl, én na kleine testdrive en test-plooibewegingen en test draaibewegingen, en test jog-bewegingen, en test regenkapjes bewegingen, ook nog handig in gebruik! Meteen toch maar voor de vergelijking ook de ‘supersonische high tech, sporty’ buggy’s van bekende merken als Chicco en van die dingen getest (want die stonden er ook te pronken)… Nee, nee, dat is het ‘m toch niet wat ons betreft. Die dingen hebben dan wel 3 wielen, die dingen zijn tegelijk ook gi-gan-tisch! En die dingen draaien een pak minder vlot dan de traditionele buggy. Al denk ik dat je met die supersonische, eenmaal je snelheid maakt, wel vlotter kan racen als het ware. Maar racen gaan we niet direct doen met onze zoon, eerder veel manoeuvreren op smalle voetpaden en hobbelige oevers hier in Lokeren en in treinen en bussen. Kleiner en draaibaarder, dat is wat wij nodig hebben!

Het besluit stond dan ook redelijk snel vast: voor 20 euro hebben we ons een goede, handige en best mooi buggy aangeschaft!

En beste van al: regenkapje en warmhoudertje voor de beentjes bijgeleverd! Hallooooootjes! Wie doet dat beter?

Me happy!

kinderwagen_buggy_kringloop_tweedehands_baby on a budget

buggy_kinderwagen_baby on a budget_besparen_kringloopwinkel_kringwinkel_tweedehands_consuminderen

Het walrus-gevoel

Deze post gaat me niet echt in een diepzinnig en intelligent daglicht plaatsen, maar kom… ik ben nogal gesteld op mijn uiterlijk!

Niet dat ik een schoonheidskoninginnetje ben met gekrulde wimpers en perfect gestylede lokken en bijpassende handtas, maar ik hou er van mij op te kleden, unieke kledingstukken uit te zoeken, mijn eigen stijl te exploreren en exploiteren, de kick van een geslaagde outfit en dito kapsel, de kick van te weten dat je er (voor jou doen) megaaa goed uit ziet! Ik ben daar hard met bezig, ja. Ik besteed daar veel tijd en energie aan ja… ik ben dus eigenlijk wel een giga ijdeltuit, ja. Ik geef dat grif toe. Vandaar, ik zal in deze blogpost misschien eerder oppervlakkig overkomen, maar kom, een vrouw wil af en toe ook wat. En dat ‘ook wat willen’ begint hier wat tegen te steken met die dikke buik en dikke steunkousen.

Jaja, steunkousen. Ik schreef er al één langgerekte klaagzang over, en nee, het geklaag is nog niet echt uit het lijf.

Eerst: ik ben blij met de dikke buik, de baby die gezond en wel zit te wroeten en draaien en tuimelen en groot worden. Ik ben super gelukkig dat ik dit vrijwel probleemloos mag meemaken. Medisch gezien heb ik geeeen, maar dan ook geen enkel recht van klagen. En dat besef ik elke dag opnieuw, en elk kriebeltje in de buik opnieuw, elk aaitje van Dieje Van Mij over de buik opnieuw. Ik vind mijn dikke buik ook wel mooi. Ik sta er best mee, al zeg ik het zelf. Ik kom er mee weg, met zo een zwangere buik. Maaaarrrr…

Soms voel ik me gewoon echt dik. En dan niet ‘ik heb vooraan een dikke buik met een baby erin’- dik. Maar vet, en uitpuilend, en kwabberend, en lallend, en dik, en lelijk, en walrus, en zeekoe. Alé, zo een moment van totale vatsigheid. Zeker wanneer ik hongerig ben, en de ene na de andere boterham met choco verslindt, alsnog honger heb, het brood en de choco dan maar ver weg stop, en dan denk ‘dat komt hier niet goed’. Kilo’s vliegen eraan tegen recordtijden. Dat kan toch niet enkel in die buik zitten? Je mag toch niet ‘eten voor 2’? Je moet blijven bewegen, maar 11 kilo in totaal aankomen (haha, daar zit ik al over). Elke dag fietsen, joggen, zwemmen,… Gezond eten. Veel water drinken. Nee, geen frisdrank, water!

walrus

Ik heb wel een dikke buik. Of beter: een grote buik. Hij is niet echt dik, zijnde dat hij zich tot hiertoe beperkt tot vooruit groeien. Ik heb dus vooral zo een vooruit dragende buik. Maar hij is dus aan de grote kant. Of ja, dat hoor ik toch dagelijks van kennissen, toevallige voorbijgangers, winkelbediendes, vrienden en familie. De waarschijnlijk goedbedoelde smalltalk opmerking ‘zeker dat het geen tweeling is?’ heb ik nog steeds niet goed weten pareren. Ook een ad rem antwoord op ‘amai, nog 3 maanden, dat lijkt toch al voor morgen te zijn’ heb ik voorlopig nog niet gevonden. Het blijft dan eerder bij ‘tja, veel kan ik daar niet aan doen hé. De buik groeit hoe hij wilt groeien zeker?’ Tips voor een laconiek wederwoord altijd welkom dus.

Maar mijn point: nog nooit kreeg ik zoveel opmerkingen over mijn uiterlijk. Nog nooit was ik me zo bewust van mijn uiterlijk. En nog nooit, of laat ons zeggen sinds een korte puberige periode, heb ik me de ene keer zo fantastisch mooi en de andere keer zo fantastisch lelijk gevoeld. Het doet een vrouw toch iets, precies, zo zwanger zijn.

En het vervelende is, ik heb nog nooit zo weinig controle gehad over mijn lichaam. Ok, ook weer, op de pubertijd na dan. Mijn lichaam groeit, en verandert en doet maar wat het wil. Ik kan er gewoonweg niks aan doen! Onuitputtelijke honger? Niks tegen te beginnen! Buik groeit in de richting die hij wil. Borsten dito. Aders zwellen, of je dat nu wilt of niet. Pigmentvlekken duiken op, hoeveel of hoe weinig zon je ook ziet. Striemen kan je niet tegenhouden. De navel leidt hier bij mij een geheel eigen leven en groeit gelijk precies een beetje in de verkeerde richting op de moment. Het knippen van de nagels moet ik verdrievoudigen, het wassen van de haren dan weer juist niet. Het is gewoon een rollercoaster van veranderingen, waarbij je op een ochtend voor de spiegel staat (of elke ochtend voor de spiegel staat) en denkt: uh? Ben ik dat?

En dan probeer ik mezelf te vermannen. of beter: te vervrouwen. Ik ben een vrouw! Meer dan ooit! Kijk naar die borsten, hallo kroket! Die nemen Pamela Anderson-proporties aan. Daar moet je verdorie van genieten! Huplakeetjes die decolleté-tjes! Sexyness van een heel ander soort, sexyness van het oer-soort, de vruchtbaarheid, de vrouwelijkheid ten top, de ronde vormen, de weelderige vormen,…

Wat daarna komt? Dat zien we dan wel!