Een klein beetje zelfmedelijden

Iedereen doet allemaal leuke dingen dit weekend (echt ie-de-reen!). Festivallekes all around, al mijn vriendinnen op een vrijgezellenweekend, zelfs mijn ouders hebben een zot leuk weekend gepland… en ik? Ik zit gewoon te wachten op een baby…

352-woman-cartoons

En oh ja, die vriendin van een vriendin die uitgerekend was voor begin augustus… Je kan het al raden: die heeft sinds gisteren een mooie dochter! Rotstreek! šŸ™‚

(al is dat een echt heel egoĆÆstische gedachte, want bij haar was het een stuit ligging en aldus keizersnede… hmmm… wie weet dacht zij wel: liever een week overtijd en inleiden dan een keizersnede? En zo kom ik dan toch nog een beetje met beide voetjes weer op de grond)

Aftellen wordt optellen en zo van die klaagzangen

zwanger_selfie_dikke buik

 

Hupla, 5 dagen na uitgerekende datum! Het is niet langer aftellen, het is optellen geworden! En dan programmeren de weergoden nog even een klein hittegolfje se! Speciaal voor de hoogzwangere vrouwen die de minuten hoe dan ook al heeeeeel erg traag voorbij zien gaan…

Leuk:

– Baby beweegt volop en heeft klaarblijkelijk toch nog genoeg plaats om de ganse buik te doen schudden en beven!

– Nog nooit zoveel blikken vol respect gekregen wanneer ik mezelf in het openbaar vertoon: iedereen wordt stil als ik passeer!

-Avondwandelingetjes (lees: eindelijk een verdraagzame temperatuur) langs de plaatselijke groepjes Marokkaanse ramadammende mannen die vol ontzag een dikke buik zien passeren,

-Kinderen die fluisteren ‘die mevrouw heeft een grote baby in haar buik’,

-Een enkeling die je bijna ziet bleek wegtrekken en flauwvallen bij het zien van zo een giga buik,

-Jongeren die je langs achter inhalen zo van ‘ik ben jong en sportief, ik ben pijlsnel’ maar eenmaal ze je voorkant gespot hebben ineens een pak minder trots zijn op hun wandel- of fietssnelheid,

-Dieje Van Mij die mij stiekem nog altijd een klein beetje voor hem uit laat lopen, gewoon omdat ik niet het gevoel zou hebben dat ik een trage slak ben maar nog steeds de sneltrein die ik voordien was

-Nog relatief veel vrijheid hebben, kunnen slapen zolang je maar wil, eten wanneer en wat je maar wil, genoeg tijd voor me-time maar ook voor us-time met Dieje Van Mij

-Mezelf overgeven aan tranen, van geluk of van frustratie

-Af en toe eens goed uitvliegen tegen Dieje Van Mij, om een domme reden, en Dieje Van Mij die dan gewoon even later dit weg lacht met ‘jij bent zoooo zwanger’.

 

Niet leuk:

– Op de weegschaal gaan staan (mijn nachtmerrie-gewicht heb ik sinds enkele dagen overschreden… een mentale grens die ik even moest wegslikken)

-De hitte en bijhorende benauwdheid, onbeweeglijkheid, puffigheid en luiheid

-Veters knopen, steunkousen aan doen, zelfs een onderbroek aan doen, nog nooit zo moeilijk geweest

-Een baby die denkt dat je blaas een stootkussen is en bijgevolg ongeveer ganse dag op de WC doorbrengen

-De gynaecoloog die steeds weer zegt: er is nog niets veranderd. Wat in mijn geval wil zeggen: al die harde buiken en menstruatie-achtige buikpijnen, dat was voor niks. Er is nog begin van het begin van de aanloop van de start van de voorbode van een bevalling te bespeuren

-De klok die tikt, het zwangerschapsverlof dat korter wordt, dagen die ik nooit meer zal terug krijgen en die ik liever al met mijn zoon had doorgebracht

-Dieje Van Mij die ook af en toe eens wil zagen en klagen en slecht gezind zijn en verzorgd worden en ik die dat allemaal fysiek en mentaal niet aan kan

-Dieje Van Mij die elke dag hard werkt zodat hij na de geboorte tijd heeft voor de baby maar daardoor nu onder spanning en stress staat

-De onzekerheid over het hoe en wanneer die zoon nu eindelijk van zich zou laten horen en de schrik dat dit niet voor maandagavond zal zijn: maandagavond is D-day, of beter ‘inleidings-dag’. Als hij dan nog steeds niet van zins is zelf uit de buik te komen, zal de bevalling dan kunstmatig op gang moeten worden gebracht. Dat wil ik he-le-maal niet. In Nederland wacht men daar langer mee, hier in BelgiĆ« maken ze 1 dag na uitgerekende datum daar al een afspraak voor. Je kan daar over discussiĆ«ren en uren googlen (heb ik dan ook gedaan, haha), maar het zal zo zijn. Dus nu zit er niets anders op dan er het beste van te maken!

zwanger_baby_overtijd

 

 

Nog steeds geen baby in zicht, wel een huwelijksverjaardagje en bezinningsmomentje

Neenee, nog geen babyzoon in zicht. Hij blijft nog lekker waar ie is! Nog 20 dagen tot uitgerekende datum. Dat wel. Dus hij kan er elk moment staan!

Ondertussen werk ik duchtig verder, want ik heb best veel energie. Ondertussen geniet ik van de dikke buik vol beweging. En ondertussen vier ik samen met Dieje Van Mij onze huwelijksverjaardag! Low-budget, dat wel. Gewoon in het zonnetje samen koken, eten en wat babbelen. Eigenlijk niks speciaals, en ook niet zoveel anders dan andere dagen, maar dat hoeft ook niet. Het zal gauw genoeg anders zijn dan andere dagen! Babydagen!

En dat brengt me bij mijn bezinningsmomentje. Alle opflakkerende hormonen en financiĆ«le strubbelingen ten spijt, ben ik reeds geruime tijd in een soort basis-geluksgevoel mentale staat. Een stevige portie geluksfundamenten voor mijn brein. En zo wou ik, omdat het niets kost en zo verdomd belangrijk is, even mijn dankbaarheid daarvoor uiteen zetten. Even kort opsommen wat voor mij geluk is… šŸ™‚

Geluk is…

– de zon! Zon maakt ongeveer altijd gelukkig.

– onverwacht solidaire buren die bij hevige hagelstorm massaal elkaars daken repareren.

– het WK volgen. Nooit gedacht dat ik dat als geluk ging beschouwen, maar het is belachelijk ontspannend en leuk.

– een bewegende baby in de buik, fantaseren over die baby uit de buik, daar ook weer niet te lang bij stil staan en dan gewoon lekker in slaap dommelen.

– na een half jaar op het perfecte, lees: warme zomerdag moment, ontdekken dat er nog een extra ‘ijsblokjes’ lade in je diepvries zit.

– zelf bedenken dat het leuk zou zijn dat je mama bij haar bezoek de ramen zou kuisen, dat niet durven vragen, maar al na 1 minuut juist die zo gegeerde hulp spontaan door haar aangeboden krijgen!

– thuis werken. Niet moeten pendelen, niet moeten verplaatsen om te werken. Enkel maar verplaatsen om te ontspannen.

– ontdekken dat die buikband die je al heel de tijd draagt, niet enkel helpt voor spataders maar ook eventuele rugpijn tegen gaat.

– doopsuiker-concept uitdenken, en dat het dan nog goed lukt ook! Of zelfs beter lukt dan in je dromen.

– helemaal in vrede zijn met je toekomstige nieuwe rol als moeder. Daadwerkelijk beseffen dat dit andere rollen totaal niet uitsluit, integendeel.

– creatief bezig zijn, creatief denken, creatief ondernemen.

– weer een kledingstuk uit je oude, niet-zwangere garderobe dat totaal onverwacht toch nog past met luchtballon-buik.

– elke dag aan den lijven ondervinden dat die nieuwe keuken verdomd handig is, en dus door jezelve verdomd goed uitgedacht.

– sinds plus minus 1,5 jaar nog eens naar de kapper gaan. Niet zomaar een kapper, je lievelingskapper. En daarna je haar terug fatsoenlijk kunnen borstelen zonder pijn en ontelbare afscheurende haren!

– je man eindelijk zo ver krijgen om ter bevordering van de privacy in je badkamer een zandstraal-effect folieke op de ramen te kleven.

– je vader zo ver krijgen om ter bevordering van de privacy in je woonkamer die gordijnen die al weken klaarliggen op te hangen.

– buurtkinderen die luidkeels commentaar geven op je dikke zwangere buik, meteen van een ad rem en vrolijk antwoord kunnen voorzien. ‘amai, die mevrouw is zeker al 5 maanden zwanger, hahaha’, ‘5 maanden? Dat dacht je maar, 8 maanden! Over een maand een krijsende baby hier!’, ‘ah, ok, proficiat mevrouw.’ šŸ™‚ ‘Mevrouw, kan jij hier op de grond gaan liggen zodat we over u kunnen jumpen met onze stepkes?’ ‘Jongens toch, over mijn dikke buik geraken jullie niet over, zenne!’

– een goede vriendin die aankondigt ook zwanger te zijn. Niet dat nu jij zwanger bent, iedereen dat moet zijn. Maar verdorie wel leuk als er nog een paar meedoen!

– fantaseren over welk glaasje alcoholische drank je als eerste gaat nuttigen na 9 maanden droogstand.

– een super leuk en stevig metalen driewielerke op de kop tikken voor 5 euro.

– beseffen dat al uw budgetteer werk geleid heeft tot tonnen creativiteit, tonnen levenswijsheid en tonnen meer inzicht in onzeĀ economie, in onzeĀ samenleving, in de menselijke psyche Ć©n in een wereld waarin je als brave middenklasser toch eigenlijk best wel van afgeschermd geleefd hebt. Die gedachte gebruiken op momenten waarop je even gefrustreerd geraakt bij het horen van andere mensen hun loon, financiĆ«le zorgeloosheid en onbekommerdheid en vaak ook totale onwetendheid over de geprivilegieerde aard van hun situatie.

– uw computer even achterwege laten en gewoon zitten, wandelen, fietsen, kijken, luisteren, ruiken, … in real life! Af en toe een portie low-tech, want het leven zelf, dat is pas High Resolution.

– inspiratie vinden op onverwachte momenten, op kleine momenten, op intense momenten, op droeve momenten, op eigenlijk heel veel momenten.