Money, money, money

63d2a653b4001c62e6eab77a7733198d

Wanneer de ratrace, strijd der statussen en dikke BMW’s toch even durft door een kiertje van mijn mooi opgebouwde eigen vorm van leven heen te dringen, dan moet ik aan deze quote denken! Niet dat al die mensen met geld, arm zijn, wel dat ik zelf zoveeeeeel meer heb dan een goed gevulde bankrekening. Ik heb een verdomd goed leven, whatever andere mensen er van denken!

Herbruikbare billendoekjes

Ik beken: ik ben lui. Als men afkomt met de herbruikbare luier argumentatie, dan duik ik weg en strooi ik soms een flauwe opmerking in het rond als ‘ja maar, zoveel uw wasmachien laten draaien is ook niet ecologische hé.’ Belachelijk, I know. Echt schaamrood op de wangen, maar die wegwerpluiers zijn zooooo praktisch. Maar inderdaad, dat levert me toch echt wel hopen, hopen, kilo’s, containers, tonnen afval op! Ik verschiet er elke dag van. Eigenlijk zo ik dus moeten overschakelen op een herbruikbaar systeem. dat op termijn dan ook nog eens goedkoper is. Maar daar knelt even het schoentje: op termijn. De start is wel even diep in de buidel tasten. En dat is nu even niet mogelijk. Misschien bij een volgende baby, en misschien als ik dan wel een droogmachine heb en niet alles moet ophangen aan een wasdraad.

Ondertussen sus ik mijn geweten en portemonnee met herbruikbare billendoekjes! Echt geniaal! Gekregen van een nicht en tante die hier al ervaring mee hadden en enthousiast over zijn. Terecht! Het is echt een handig systeem, het levert niet veel extra werk op. En vooral: het is ook leuker voor die zachte, lekkere billetjes van de baby! Ik vind het dus een aanrader!

20150108_164538

Hoe werkt het? Je hebt twee containers. In de ene steken de propere doekjes, in de andere doe je de vuile. Simpel doch geniaal. Want die container met de vuile doekjes heeft een zakje, en dat zakje haal je er in een wip uit, en stop je zo in de wasmachine. Nog een paar druppeltjes heerlijk geurende essentiële oliën erbij, en je bent vertrokken!

20150108_164653

 

 

De koemelk miserie

Streep door onze rekening,

grote, dikke, vette streep door onze rekening! Baby heeft een koemelk intolerantie. Ik vond hem altijd een best tolerante jongen. Een regendruppeltje deert hem niet, kleine botsingetjes met mama’s hoofd, no problemo, veel lawaai of veel gedoe, echt, zoonlief geeft geen kik. Tolerantie ten top. Geen flauw ventje, dat zoontje van mij. Maar wat hij scoort aan anti-sisi-ness, moet gecompenseerd worden door een dikke, vette ***intolerantie genaamd lactose (koemelk) intolerantie.

Het verhaal van de ontdekking dezer zal ik jullie besparen, het is lang, het is frustrerend en het zijn zwarte dagen in onzer levens, ik wil er zo weinig mogelijk bij stil staan. Het begon met krampjes, amper slapen, veel huilen, eczeem all over, en een wrak van een moeder, het eindigde met een schat van een kind, lachen, gieren, brullen, slapen, veeeeel slapen, nachten door slapen, middagdutjes, ongelofelijk, compleet vergeten dat dit bestond, brabbelen, tetteren, onnozel doen, en een moeder die zichzelf weer is, on top of the world. Het eindigde jammer genoeg ook met een redelijk lege portemonnee.

Mister Titus eet sinds 1 januari 2015 speciale poedermelk waarin die koemelkdeeltjes heel erg klein gesneden zijn, zodat dat lijfje van hem niet door heeft dat het daar eigenlijk niet tegen kan. Of zo staat het toch ongeveer op de verpakking. Ik lees vooral: chemische troep. En het stinkt! En het is pokkeduur. Maar het is zalig. Het is het beste wat ons kon overkomen in 2015 en dat jaar is nog maar pas begonnen. Titus is van de ene dag op de andere veranderd in de jongen die hij eigenlijk stiekem altijd was, achter alle krampjes en huilbuitjes en klaagtoontjes. En dat doet verdorie goed. Hij is een schatje! En hij heeft afgezien, want wij hadden niet door dat we hem een klein beetje aan het dood doen waren met die andere poedermelk. (ok, niet dood doen, wel veel pijn doen)

Die speciale poedermelk kost ons meer dan het geld voor het voedsel voor 1 volwassen persoon. Dat heb je dan! 200 euro per maand, daaraan zitten we nu ongeveer. Enkel maar poedermelk. Het is dan ook een beer van een baby, stevig en groot. Hij drinkt graag en gulzig. En stilaan eet hij ook groentjes en fruitjes, en ook al eens een boke, een stukje vlees, vis, een rijstwafeltje,… Voor mijn part kan dat ‘echte’ eten niet snel genoeg die flessenvoeding vervangen. Hij eet het graag, hij heeft er geen last van, het is niet zo chemisch en stinkie, en het is veel goedkoper. Maar zo’n dingen kan je niet forceren. Dus wij zitten nog even op besparingsmodus met die extra uitgaven.

En ondertussen experimenteer ik met alternatieven. Amandelmelk, rijstmelk, kokosmelk, … Dat bestaat gelukkig ook!

 

De ultieme buggy test

Dan kan je alles nog zo goed plannen, organiseren en budgetteren, hoe het uiteindelijk uitdraait kan je natuurlijk niet volledig controleren! Dus vind ik het soms wel spannend of mijn baby-on-a-budget-aankopen wel degelijk hun (al is het weinig) geld waard waren. De super mooie old skool kinderwagen die we voor een appel en een ei aanschaften (zie: https://1000eurobaby.wordpress.com/2014/02/06/de-rolls-royce/) bleek daadwerkelijk een groot succes. Niet zo handig te manoeuvreren wanneer je wil shoppen, niet zo handig in en uit de auto, maar wel zo handig in huis (wieg en kinderwagen in één en verdomd mooi ook) en wel zo handig op onze dagelijkse wandelingetjes eenmaal kleine zoon van die vreselijke krampjes verlost was en ein-de-lijk wou plat liggen en we hem aldus wandelend met onze Rolls Royce in slaap konden wiegen. De kleine zoon is er ondertussen sinds enkele weken bijna volledig uitgegroeid maar de eeuwenoude (aleja, toch redelijk oude) wieg is nog steeds in perfecte staat en dusdanig klaar voor a) doorverkoop, b) volgende baby (dat laat ik nog even in het midden 🙂 )

Naast een tweedehandse kinderwagen via www.tweedehands.be, kochten wij ook een tweedehandse buggy in de plaatselijke kringloopwinkel (zie: https://1000eurobaby.wordpress.com/2014/05/14/buggy-hier-buggy-daar-buggy-overal/) En dit voor 20 eurootjes! Crazyness! Goeie koop? Tja, dat konden we nu pas, nu mister little baby 5 maanden oud is en een beetje deftig kan rechtzitten, daadwerkelijk testen! Bij eerste en tweede gebruik kwam deze ultieme-budget-buggy al meteen voor een paar serieuze obstakels te staan:

Test 1: de treinrit

20141221_100851-2

Baby past in buggy? Allright! Meteen de trein op! Ja, ik hou wel van een risicootje, dus ik dacht bij eerste gebruik al meteen met buggy en al naar Antwerpen te treinen. Baby, buggy en ik. Dan zou ik er meteen achterkomen of dat ding degelijk is. Achteraf gezien verdomd risicovol, het had verdorie echt een rottig tripje kunnen geweest zijn. Maar nee, die buggy, die bleek ge-wel-dig goed te zijn! Manouevreren gelijk een gemiddelde voetganger zonder baby! Snelheden die een gezonde twintiger zou moeten halen! Comfort nooit gezien! Luiertas niet langer zwaar aan de schouders, maar hupla aan het stuur! Rug niet langer krom van de draagzak, maar met stevige tred zonder belet! En baby die dat alles verdomd leuk vindt ook! Kijken naar de omgeving, lachen naar (of eerder met?) vreemde mensen, een verfrissend windje in het gezicht, lekkere warme voetjes in de bijhorende voetenzak, beschut tegen weer en wind indien nodig achter het regenscherm, languit naar achteren liggend of monter rechtop. Alles is mogelijk! Test 1 was een schot in de roos!

Test 2: de brunch

Die treinrit leidde baby en mij naar een brunch met vriendinnen in een gezellig koffiebarretje in Antwerpen. Rit ging vlot, brunch iets minder. Eerste keer met poedermelk (sinds kort bouw ik die borstvoeding wat af, maar dat is een ander verhaal), vergeet ik toch de poeder? Krijsende baby, niet willen slapen in zo een drukte, gespannen moeder, later ook lichtjes huilende moeder, … Enfin, de buggy als stilstaande slaapplek in een binnenruimte, no way! Fail!

Test 3: de hobbelige straten van Antwerpen

Dus dat stilstaan met die baby in die buggy op die brunch werkte voor geen meter. Baby, buggy en ik dus de straten in. En meteen de meest smalle voetpadden, hoge borduren, hobbelige straatstenen. Jawel, deze test met vlag en wimpel doorstaan! En de baby: die viel alsnog in slaap!

20141221_140906

Test 4: de sneeuw

Het toeval wil dat bijna meteen na die bewuste eerste daguitstap met baby in de budget buggy, onze dagelijkse wandelroute en ver daarbuiten bedekt werden met een dun maar daarom niet minder glibberig laagje sneeuw! Geweldig mooi, lekker winters én ook wel klein mijlpaaltje om met mijn zoontje van die eerste sneeuw in gans dat mini leventje te gaan genieten. Dat was dus meteen ook de ultieme off-roafd-experience test voor de buggy. Want die sneeuw vroor hier en daar lekker aan, de hobbels waren heftig, het slipgevaar reëel, het wegglijden moest worden bijgestuurd. Maar ook hier: test met glans doorstaan!

20141227_162758

20141227_162809

Conclusie tot op heden: verdomd goed bestede 20 euro voor een verdomd goeie buggy! En vooral: nobody knows!  Als ik nu voorbij een chique en dure kinderwagenboetiek buggy, of een kokette dame met nette baby en dito kindervoiture passeer, dan denk ik lekker bij mezelf, jullie liever dan ik! En met opgeheven hoofd buggy ik met mijn budget baby verder door mijn uitgestrekte rijkdom!

Het heeft niet mogen zijn, maar het lag niet aan mijn outfit!

De Rode Duivels stranden op de kwartfinales! Dju toch!

Met dat aftellen naar de geboorte (nee, de baby is er nog niet… verdorie toch!) volg ik het WK redelijk hard op de voet. En al zeker onze Rode Duivels! Trots dat ze zo ver geraakten, gefrustreerd dat ze hier nu stranden en dat het niet aan hen lag (die Argentijnen voetbalden voor geen meter, zoooo irritant!). Maar het lag ook zeker niet aan mijn low-budget supportersoutfit!!

Een marcelleke, een textielstift en een tricolore bloemenkransje, meer had ik niet nodig om de Red Devils van gepaste supporters-spirit te voorzien:

Jolien-rode duivels-wk-supportersoutfit

 

foto:  Mr&Ms Flash

Nog steeds geen baby in zicht, wel een huwelijksverjaardagje en bezinningsmomentje

Neenee, nog geen babyzoon in zicht. Hij blijft nog lekker waar ie is! Nog 20 dagen tot uitgerekende datum. Dat wel. Dus hij kan er elk moment staan!

Ondertussen werk ik duchtig verder, want ik heb best veel energie. Ondertussen geniet ik van de dikke buik vol beweging. En ondertussen vier ik samen met Dieje Van Mij onze huwelijksverjaardag! Low-budget, dat wel. Gewoon in het zonnetje samen koken, eten en wat babbelen. Eigenlijk niks speciaals, en ook niet zoveel anders dan andere dagen, maar dat hoeft ook niet. Het zal gauw genoeg anders zijn dan andere dagen! Babydagen!

En dat brengt me bij mijn bezinningsmomentje. Alle opflakkerende hormonen en financiële strubbelingen ten spijt, ben ik reeds geruime tijd in een soort basis-geluksgevoel mentale staat. Een stevige portie geluksfundamenten voor mijn brein. En zo wou ik, omdat het niets kost en zo verdomd belangrijk is, even mijn dankbaarheid daarvoor uiteen zetten. Even kort opsommen wat voor mij geluk is… 🙂

Geluk is…

– de zon! Zon maakt ongeveer altijd gelukkig.

– onverwacht solidaire buren die bij hevige hagelstorm massaal elkaars daken repareren.

– het WK volgen. Nooit gedacht dat ik dat als geluk ging beschouwen, maar het is belachelijk ontspannend en leuk.

– een bewegende baby in de buik, fantaseren over die baby uit de buik, daar ook weer niet te lang bij stil staan en dan gewoon lekker in slaap dommelen.

– na een half jaar op het perfecte, lees: warme zomerdag moment, ontdekken dat er nog een extra ‘ijsblokjes’ lade in je diepvries zit.

– zelf bedenken dat het leuk zou zijn dat je mama bij haar bezoek de ramen zou kuisen, dat niet durven vragen, maar al na 1 minuut juist die zo gegeerde hulp spontaan door haar aangeboden krijgen!

– thuis werken. Niet moeten pendelen, niet moeten verplaatsen om te werken. Enkel maar verplaatsen om te ontspannen.

– ontdekken dat die buikband die je al heel de tijd draagt, niet enkel helpt voor spataders maar ook eventuele rugpijn tegen gaat.

– doopsuiker-concept uitdenken, en dat het dan nog goed lukt ook! Of zelfs beter lukt dan in je dromen.

– helemaal in vrede zijn met je toekomstige nieuwe rol als moeder. Daadwerkelijk beseffen dat dit andere rollen totaal niet uitsluit, integendeel.

– creatief bezig zijn, creatief denken, creatief ondernemen.

– weer een kledingstuk uit je oude, niet-zwangere garderobe dat totaal onverwacht toch nog past met luchtballon-buik.

– elke dag aan den lijven ondervinden dat die nieuwe keuken verdomd handig is, en dus door jezelve verdomd goed uitgedacht.

– sinds plus minus 1,5 jaar nog eens naar de kapper gaan. Niet zomaar een kapper, je lievelingskapper. En daarna je haar terug fatsoenlijk kunnen borstelen zonder pijn en ontelbare afscheurende haren!

– je man eindelijk zo ver krijgen om ter bevordering van de privacy in je badkamer een zandstraal-effect folieke op de ramen te kleven.

– je vader zo ver krijgen om ter bevordering van de privacy in je woonkamer die gordijnen die al weken klaarliggen op te hangen.

– buurtkinderen die luidkeels commentaar geven op je dikke zwangere buik, meteen van een ad rem en vrolijk antwoord kunnen voorzien. ‘amai, die mevrouw is zeker al 5 maanden zwanger, hahaha’, ‘5 maanden? Dat dacht je maar, 8 maanden! Over een maand een krijsende baby hier!’, ‘ah, ok, proficiat mevrouw.’ 🙂 ‘Mevrouw, kan jij hier op de grond gaan liggen zodat we over u kunnen jumpen met onze stepkes?’ ‘Jongens toch, over mijn dikke buik geraken jullie niet over, zenne!’

– een goede vriendin die aankondigt ook zwanger te zijn. Niet dat nu jij zwanger bent, iedereen dat moet zijn. Maar verdorie wel leuk als er nog een paar meedoen!

– fantaseren over welk glaasje alcoholische drank je als eerste gaat nuttigen na 9 maanden droogstand.

– een super leuk en stevig metalen driewielerke op de kop tikken voor 5 euro.

– beseffen dat al uw budgetteer werk geleid heeft tot tonnen creativiteit, tonnen levenswijsheid en tonnen meer inzicht in onze economie, in onze samenleving, in de menselijke psyche én in een wereld waarin je als brave middenklasser toch eigenlijk best wel van afgeschermd geleefd hebt. Die gedachte gebruiken op momenten waarop je even gefrustreerd geraakt bij het horen van andere mensen hun loon, financiële zorgeloosheid en onbekommerdheid en vaak ook totale onwetendheid over de geprivilegieerde aard van hun situatie.

– uw computer even achterwege laten en gewoon zitten, wandelen, fietsen, kijken, luisteren, ruiken, … in real life! Af en toe een portie low-tech, want het leven zelf, dat is pas High Resolution.

– inspiratie vinden op onverwachte momenten, op kleine momenten, op intense momenten, op droeve momenten, op eigenlijk heel veel momenten.

 

 

Ook op zoek naar een mooie vintage voiture?

Voor al degene die nog op zoek zijn naar een mooie, oude, authentieke vintage kinderwagen/voiture: als je snel bent, kan je nog tot vanavond (26 mei) 20u bieden op dit pracht exemplaar van De Kringwinkel in Tienen. Voorlopig nog geen 20 eurootjes!!!

kinderwagen_tweedehands_retro_vintage_goedkoop_budget

waar kan je dat vinden? Awel, op deze website:

http://www.uwkringding.be/veiling/detail_fotos.asp?idproduct=11458

To go vintage or to go practical?

Een belangrijke aankoop bij de eerste baby is natuurlijk de kinderwagen, of ‘voiture’, of koets. Niet alleen belangrijk omdat je bijna niet zonder kunt (hoe ga je anders die baby vervoeren? Of plan je nooit je huis uit te komen?). Ook belangrijk omdat het vaak ook een hele hap uit het babybudget is. Niet met mij, natuurlijk. Ik kan me met mijn uitdaging geen kinderwagen van 1000 euro permitteren, want dan is mijn budget gewoon in 1 keer op. Als ik de uitdaging om slechts 1222 euro uit te geven aan mij en de baby serieus neem, dan zal ik de aankoop/zoektocht naar een geschikte kinderwagen wel heel serieus moeten nemen.

Een korte online zoektocht leert mij dat nieuwe kinderwagens hoe dan ook stukken van mensen kost. De goedkoopste die ik kon vinden, kostte toch al gauw zo’n 200 euro. En dat was dan voor een echt wel lelijk en volgens mijn nog niet zo getrainde oog toch ook heel onhandig geval. Hm, dat kan beter. Dus snorde ik verder op de bekendere tweedehandswebsites, en dat viel toch al een beetje beter mee. Daar heb je alleszins een uitgebreide pricerange: van heel goedkoop, naar nog altijd heel erg duur.

Het zal een tweedehandse worden denk ik. Dus ik kan me beter daarop focussen. En na nog weer wat uurtjes verder surfen op de bekendere tweedehandswebsites, kwam ik erachter… het wordt een keuze tussen heel erg mooi en fashionable vintage seventies kinderwagen of heel erg handig maar meestal ook wel wat lelijk en praktische kinderwagen. En een puntje pro voor de vintage versie is ook wel dat die een pak goedkoper blijken uit te vallen. De keuze is nog niet gemaakt, maar ik heb alleszins al de kinderwagen begroot op 150 euro. Dat is een haalbaar cijfer voor een tweedehands kinderwagen, dus dat moet lukken.

Nu ga ik eerst eens bij de ervaringsdeskundigen horen wat zij denken van mijn tweestrijd: vintage en mooi of praktisch maar lelijk?