Buy Nothing New in oktober: redelijk goed gelukt!

In oktober die ik mee aan de Buy Nothing New Maand, en ik kan met enige trots zeggen: dat is heel erg goed gelukt! Of ja, op één shopping-momentje na dan. Ik kocht toch een nieuw roos rompertje voor the Little One. Ik zocht overal naar een tweedehands exemplaar, maar vond dit niet. En ik had dit nodig voor de Halloween outfit die ik in gedachte had voor the Little One. (Ze mochten verkleed naar de crèche komen, daar zeg ik echt geen nee tegen! Dat is mega leuk!) Ik kon natuurlijk een andere outfit bedenken, maar eerlijk is eerlijk: ik wou perse van the Little One een Strong One maken!

Dus dit werd zijn outfit (alles gemaakt van dingen die ik al in huis had, met uitzondering dus van het rompertje):

sterkeman_LR-2

De ‘Yes, mijn jeansbroek past terug!’ mijlpaal

Ken je dat? Die mijlpaal-kaartjes voor je baby? Daar staat dan op: ‘vandaag ben ik 1 maand oud’, of ‘vandaag sliep ik voor het eerst door’,… Die kaart leg je dan naast je baby op de dag waarover sprake, en dan fotografeer je baby en mijlpaalkaart. Heel populair bij al mijn mede-moeders-facebookvrienden. Haha!

Maar ik stel een andere mijlpaalkaartset voor: die van de mama’s zelf! Zo van: ‘vandaag voor het eerst buitenshuis gegaan’, ‘vandaag voor het eerst sinds heeeeel lang een glas wijn gedronken’, ‘vandaag eindelijk nog eens mijn benen geschoren’,…; Of, mijn persoonlijke favoriete mijlpaal: ‘yes, mijn jeansbroek past terug!’.

Die mijlpaal kwam een paar weken geleden, out of the bleu op mijn pad. Ik had die jeansbroek al eens gepast, wetende eigenlijk dat dit zinloos was. Inderdaad, dat ging langs geen kanten. Dus die ging terug de kast in. Tot ik op een dag ineens dacht: hm, misschien gaat het nu wel?! En ja hoor: hupla, straks in het pak! Dat mijn benen nooit zo slank waren als nu (want mijn zoon is mijn persoonlijke personal trainer, elke dag minstens een uurtjes wandelen om hem te doen slapen, het werpt zijn vruchten af), dat mijn poep ook wat minder labberend aanvoelt (naar ’t schijnt is het enige moment in je leven dat je vet kan verliezen op en rond die billen tijdens het geven van borstvoeding), dat had ik al door. Maar het was die verdomde kwabberbuik, die moest toch wat minder kwabberen alvorens die jeans deftig toegeknoopt kon worden. Ik dacht: dat komt van zijn leven niet meer goed, die buik. Ik dacht: dju toch, ik had altijd vanzelf een redelijk strak buikske, nu is dat voor eens en voor altijd verleden tijd. Ik dacht: verdorie, waarom liep ik voor mijn zwangerschap niet 24u/24u rond in bikini om mijn strakke buik te showen? Maar ohnee, het lijkt erop dat die buik zich toch min of meer in zijn oude vorm aan het plooien is. Zo strak zal hij misschien nooit meer worden. Zo egaal ook niet (had ik al eens gezegd dat mijn buik op zijn hoogtepunt der zwanger zijn echt gi-gan-tisch was??). Mijn navel heeft een rare vorm aangenomen die naar alle waarschijnlijkheid zo raar zal blijven. Maaaaarrrrr… het wordt allemaal toch wat strakker en platter dan gevreesd en ja hoor, ik hoop zelfs tegen de zomer min of meer in bikini te kunnen paraderen. Al is het maar puur uit principe! 🙂

110529_600

The money – eindafrekening

Dringend tijd om eens te showen hoe goed ik mij aan mijn voorgenomen beperkingen heb gehouden!

Het doel: slechts 1223,11 euro uitgeven aan mijn baby uitzet, oftewel het bedrag dat je krijgt van de Belgische overheid bij de geboorte van je eerste kindje.

Middel: cadeau krijgen, lenen, zelf maken, goedkoop shoppen, tweedehands,… been there, done that! En hoe!

Eindbalans: ik heb in totaal (medische kosten en pampers niet meegerekend) 1130,5 euro uitgegeven aan de baby uitzet (incl zwangerschapskledij)!

Een mooi resultaat, al zeg ik het zelf! Er zal hier en daar misschien een aankoopje door de mazen van het net geraakt zijn, daar durf ik mijn hand niet voor in het vuur steken, maar dat ik binnen het vooropgestelde budget gebleven ben, dat is overduidelijk! En daar ben ik verdomd trots op! Dat ik ook de uitgaven aan kledij voor mezelf binnen te perken heb weten houden, dat vind ik helemaal te gek!

En dan nu, de cijfers! Ik heb een excel aangemaakt aan het begin van de uitdaging, en alle uitgaves hierin mooi bijgehouden en ingepland. Daardoor kan ik nu voor de geïnteresseerden de concrete cijfers voorleggen der uitgaves der baby uitzet!

Deel 1: de cadeaus van de mutualiteit:

Ik schreef al dat de meeste mutualiteiten in België bij de geboorte van een eerste kindje een kraamgeschenk aanbieden. Wel, de mijne (Christelijke Mutualiteit oftewel CM) biedt onder andere een aankoopbon van Dreamland aan en een aankoopbon te besteden in hun eigen gamma aan babyartikelen. Daarmee heb ik volgende aankopen voor nul komma nul nul euro kunnen afronden:

babyuitzet deel 1

Deel 2: eigen aankopen en cadeaus reeds gekregen voor geboorte

Hieronder een kleine opsomming van wat ik reeds kocht of kreeg voor Titus op de wereld kwam. Telkens met bedrag en soms ook een kleine opmerking wat betreft de winkel van aankoop.

babyuitzet deel 2

 

Deel 3: de geboortelijst

Dit is een kleine opsomming met dingen die ik op de geboortelijst geplaatst heb en aldus hoop cadeau te krijgen of reeds cadeau gekregen heb. Waarschijnlijk krijgen we niet alles van de geboortelijst in onze schoot geworpen, maar naast de geboortelijst hebben we ook een kleine pamperrekening waarop reeds enkele kraambezoekers een bijdrage plaatsten. Hiermee hebben we nu al ruim voldoende om de hoogst nodige spullen die we niet cadeau zullen krijgen, alsnog zelf aan te schaffen zonder in eigen buidel te moeten tasten! Niet slecht, al zeg ik het zelf. Zeker omdat ik op de geboortelijst ook al heel wat spulletjes geplaatst heb die betrekking hebben op de volgende levensjaren van Titus: speelgoed, schommels, kledij in grotere maten, een rugzakje voor de créche,…

babyuitzet deel 3

 

Deel 4: pure trots!

Voor ik de uitdaging van de 1000 euro baby aanging, dacht ik niet dat dit zo goed ging lukken. Meer zelfs, ik dacht dat het gewoonweg gedoemd was te mislukken. Om mezelf wat aan te moedigen startte ik daarom deze blog. Kwestie van verantwoording te moeten afleggen aan de buitenwereld. Dat heeft zeker geholpen! Meer zelfs: ik heb 2 grote aankopen kunnen doen met het budget die ik voorheen niet had ingecalculeerd wegens ‘dat is helemaal niet haalbaar’, namelijk de doopsuiker en geboortekaartjes. Maar hé! Ook die heb ik dus kunnen aanschaffen binnen het budget! Hoe die eruit zien, volgt nog in een latere blogpost. Hier alvast de harde cijfers:

 

babyuitzet deel 4

 

Zoals je ziet: het budget was 1223,11 euro en ik bleef er mooi onder! Gerekend dat er hier en daar een aankoopje niet geregistreerd werd, schat ik dat ik netjes on budget ben gebleven! Een nul-operatie dus, want het kraamgeld is ondertussen ook op mijn rekening gestort! En zo ben ik van de geboorte van mijn eerste zoon niet armer, maar zooooooooooveeeeeeeel rijker geworden!

oooooooh….. 🙂 😉

 

 

Time issues en van die dingen

Oepsie… zo een pasgeboren baby en een blog, het is niet zoooo simpel als vooraf bedacht!

3,5 weken verder en ik vind eindelijk een momentje om het één en het ander ‘op papier’ te zetten hier. Ik moet zeggen, Titus vraagt veel tijd en energie, maar nog niet alle tijd en energie en hoe langer hoe meer minder tijd en energie. Dat laatste ligt dan vooral aan de eigen behendigheid. Die stijgt mee naarmate het aantal levensdagen van Titus stijgen. Niet slecht!

Het geven van badjes gaat sneller en efficiënter, pampers verversen doe ik bij wijze van spreken met mijn ogen dicht (ik vermoed dat ik dit zelfs al eens gedaan heb tijdens een almost slapeloze nacht of zo 🙂 ), en tijdens de borstvoeding durf ik al eens een boek lezen, een tijdschriftje doorbladeren of ja zelfs een mailtje beantwoorden. Heel rustig op ’t gemakske, Titus staat voorlopig op numero uno op alle vlakken (ik heb niet voor niks nog een dikke anderhalve maand zwangerschapsverlof hé?!) maar er komen stiekem hier en daar al mini momentjes waarop ik mijn eigen bloed weer voel stromen. Zo momentjes, nog pril en klein, waarbij ik denk ‘ahja, juist, ik ben ook nog een persoon op mezelve’ en mijn zelfvertrouwen een kleine boost krijgt.

20140806_091114

 

Dat momentje kan bijvoorbeeld het checken van de weegschaal zijn. (Ik zei het dat zulke momentjes iets kleins kunnen zijn). Als dan die cijferkes een gewicht aangeven dat naar mijn bescheiden mening toch al redelijk snel na de bevalling richting ‘normaal’ gewicht gaat, dan kan mijn puur persoonlijk en egoïstisch geluk niet op! Of als er een grote bestelling binnenkomt, een krantenartikel verschijnt over Ms Flash, iemand me zegt dat ik een mooie jurk aan heb, mijn eerste voorzichtige glaasje wijn na 9 maanden, … Kleine momentjes die enkel en alleen mij aangaan. Geen baby, geen echtgenoot, geen huishoudelijke taakjes, maar kleine persoonlijke overwinningetjes. Hoera, schouderklopje voor mezelf!

20140804_213100

Maar ho, elke dag voel ik me ook meer moeder! Vergis je niet, die nieuwe rol en status omarm ik maar al te graag! Titus is een schatje, en uiteraard de mooiste, braafste, tofste, slimste,… Het manneke kan nog niet veel meer dan slapen, eten, huilen en pampers vullen, toch ben ik er nu al van overtuigd dat hij fan-tas-tisch is! Daar moet je dan moeder voor zijn zeker? En ook moet je moeder zijn om uw hart te breken wanneer dat kleine hoopje mens weent en kreunt omwille van krampjes. Of wanneer hij bibbert van de kou na ondergedompeld te zijn geweest in een overheerlijk badje. Of gewoon, het moederhart breekt al eens gewoon, tussendoor, omdat hij groeit, omdat hij glimlacht, omdat hij uw hormonen nog steeds beheerst, omdat hij uw kind is, omdat hij het kind is van de man van uw dromen, omdat hij een rood poepke heeft dat een zalfke nodig heeft,….

Jawadde!

En toen was ik moeder!

20140806_141306

 

keizer Titus est arrivé!

10527640_694856923895846_7734050457676025267_n

 

U had het misschien al door… de radiostilte was er niet voor niets… mijn zoon kwam ter wereld!

22 juli 2014 om 18:18u werd Titus met zijn 4,8 kg op keizerlijke wijze (eindelijk) geboren!

Het was een dagje zweten en puffen, maar veel aanstalten om eruit te komen maakte hij niet. Hij zat daar goed in mijn buik, de koppigaard! Dus moesten ze hem komen halen. En dat ging gelukkig vlot!

Een gezond manneke, een schat van een baby, we stellen het goed!

En ik ben de gelukkigste moeder op aarde! (tussen enkele vermoeide huilbuitjes door althans :))

Een klein beetje zelfmedelijden

Iedereen doet allemaal leuke dingen dit weekend (echt ie-de-reen!). Festivallekes all around, al mijn vriendinnen op een vrijgezellenweekend, zelfs mijn ouders hebben een zot leuk weekend gepland… en ik? Ik zit gewoon te wachten op een baby…

352-woman-cartoons

En oh ja, die vriendin van een vriendin die uitgerekend was voor begin augustus… Je kan het al raden: die heeft sinds gisteren een mooie dochter! Rotstreek! 🙂

(al is dat een echt heel egoïstische gedachte, want bij haar was het een stuit ligging en aldus keizersnede… hmmm… wie weet dacht zij wel: liever een week overtijd en inleiden dan een keizersnede? En zo kom ik dan toch nog een beetje met beide voetjes weer op de grond)

Wat met het budget als de baby er is?

Zoals in mijn allereerste blogpost met de spelregels gezegd: liefst van al kom ik toe met het kraamgeld van 1222 euro tot eind 2014.

Dat moet lukken, gezien ik nu nog 200 euro in de pot heb liggen die ik nog niet uitgegeven heb! Die 200 euro verwacht ik te zullen moeten uitgeven aan iets dat ik volledig over het hoofd zag, of achteraf toch belangrijker blijkt te zijn dan gedacht, of gewoon aan onverholen luxe-shoppen naar items die totaal niet noodzakelijk zijn. Dat laatste zou dan wel wat jammer zijn. Dus moest de 200 euro eind 2014 halen, dan hevel ik dit gewoon over naar 2015. Op een bepaald moment zal ik toch echt wel iets nieuws/bijkomends moeten aankopen voor die zoon van mij, veronderstel ik! 🙂

Maar ik hou wel van uitdagingen. En die kraamgeld-uitdaging, die is me belachelijk goed bevallen! Ik ben trots op mezelf, Dieje Van Mij is ook tevreden, onze bankrekening is niet compleet geplunderd, onze ecologische voetafdruk ging er op vooruit, en de creativiteit en het voldane gevoel achteraf: goud waard!

Dus ik wil niet stoppen bij de geboorte. Consuminderen met kinderen, dat zal het zijn! Een nieuwe uitdaging staat in de startblokken: deze van het kindergeld! Want ja, wij Belgen krijgen per kind een kleine kinderbijslag! Zo’n 84,43 euro per maand in ons geval (lees: beide ouders zelfstandigen). Zou dit bedrag voldoende zijn om alle kinder-uitgaves te dekken? (Niet meegerekend hierbij de eventuele medische kosten en voedsel, aangezien dit nogal moeilijk los te koppelen valt van de ‘gewone’ uitgaven). Ik weet het niet, maar ik ga het proberen.

toon

Het heeft niet mogen zijn, maar het lag niet aan mijn outfit!

De Rode Duivels stranden op de kwartfinales! Dju toch!

Met dat aftellen naar de geboorte (nee, de baby is er nog niet… verdorie toch!) volg ik het WK redelijk hard op de voet. En al zeker onze Rode Duivels! Trots dat ze zo ver geraakten, gefrustreerd dat ze hier nu stranden en dat het niet aan hen lag (die Argentijnen voetbalden voor geen meter, zoooo irritant!). Maar het lag ook zeker niet aan mijn low-budget supportersoutfit!!

Een marcelleke, een textielstift en een tricolore bloemenkransje, meer had ik niet nodig om de Red Devils van gepaste supporters-spirit te voorzien:

Jolien-rode duivels-wk-supportersoutfit

 

foto:  Mr&Ms Flash

De weeën-opwek-muziek-mix!

Der zijn voordelen aan getrouwd zijn met een (huwelijks)fotograaf, heel veel zelfs. Vrijheid, onafhankelijkheid, altijd fototoestellen in de buurt, altijd vrolijke mensen, relatief flexibele tijdsindeling, … Echter één groot nadeel: zo een trouwfeest is een unieke gebeurtenis op één bepaalde dag, en het is die unieke gebeurtenis op die bepaalde dag vastleggen, dat is Dieje Van Mij zijn verantwoordelijkheid. Dus als je het maken van een baby niet echt plant, kan je de pech hebben dat die baby uitgerekend is op een dag midden in het hoogseizoen der trouwerijen!

Concreet: elke zaterdag en ongeveer ook elke vrijdag is Dieje Van Mij een ganse dag op de baan van ’s morgens vroeg tot ergens in de nacht (afhankelijk van de timing van de openingsdans en openingsdansen worden standaard later uitgevoerd dan in het oorspronkelijke tijdsschema stond). Dat is dus best lastig als je hoogzwanger bent en elk moment aan de hele bevalings-reutemeteute kunt starten. En de grootste frustratie daarbij is: je kan dat verdorie niet inplannen, zo een bevalling!

Idealiter komt die zoon van mij zijn kopke uitsteken op een zaterdagnacht, zondag, maandag of eventueel dinsdag. Vanaf woensdag is het al weer bekken toe, want dan moet papa-in-spe te veel werken en komt zijn aanwezigheid op één der trouwerijen in gedrang! Gelukkig zijn er back-up fotografen en dat soort zaken, maar een trouwkoppel de perfecte dag bezorgen is toch mee de verantwoordelijkheid van de fotograaf. Als die zelf niet komt opdagen, maar een vervanger, tsss… Niet echt helemaal je dat. Dus heb ik een doel: vanaf zaterdagmiddag begin ik aan mijn ‘kom maar, jongen’-ritueel en vanaf woensdag doe ik aan ‘blijf daar nog maar wat’ gewoontes.

Concreet: ‘blijf daar nog maar wat’ houdt veel rusten en geen bruuske bewegingen, geen zotte voedingswaren, geen gini of andere kinine houdende drankjes, …

De ‘kom maar, jongen’-rituelen zijn dan weer: gini drinken, wandelen, fietsen (zonder echt uit te putten), ananas eten, de zoon toespreken, en vooral: dansen! Volgens mij moet dat helpen! Jaja, allemaal dikke zwans natuurlijk, maar liever dikke zwans toch maar proberen dan gewoon wat passief afwachten. Dus heb ik een ‘weeën-opwek-muziek-mix’ samengesteld! Hitjes die de heupen doen draaien, waarbij je onmogelijk stil kan zitten, die instant-vrolijkheid en levensvreugde garanderen, en die naar mijn bescheiden, totaal onwetenschappelijke mening wel eens een weetje kunnen opwekken! Enjoy the mix:

all time favorite: (als je die dance moves letterlijk nadoet, dan kan er niet anders dan een baby geboren worden, denk ik 🙂 )

kont-shaker:

onmogelijk stil te zitten bij:

veel te veel herinneringen:

een beetje trager als het wat te vermoeiend wordt:

balkanbeats zijn ideaal bij zware benen, die moeten nl. bewegen en dat kan hiermee gewoon niet anders:

van de balkan naar Noord-Afrika:

en last but not least, reggae beats zijn ideaal in geval van zwangerschap:

 

 

Slaapzak-paniek

Misschien het laatste bezoekje aan de gynaecoloog eergisteren… wie weet… Volgens haar kan de babyzoon alleszins elke dag ter wereld komen maar even goed ook nog een maandje van zich laten wachten! Hij zit al klaar, hij weegt al voldoende (3,7 kg!!), en der is al van alles in gang gezet daar vanonder om die bevalling vlot te laten verlopen. Haha.

Dus dat was me een ‘wow, het staat nu echt wel te gebeuren’ momentje! En dan niet zo zeer voor mij, wel voor Dieje Van Mij! 🙂 Ik voel dat manneke natuurlijk al tijden rondzwemmen, en nu niet echt meer zwemmen maar eerder wat duwen en pogingen tot draaien of zo. Enfin ja, misschien ben ik daardoor al meer bewust van het feit dat er wel degelijk een nieuw leventje daar binnenin klaar staat. Dieje Van Mij kwam dus thuis en begon half en half toch even rondjes te draaien: ‘waar liggen die pampers?’, ‘hoe zit dat met die zalfkes en poederkes?’, en vooral: ‘waar gaat hij in slapen als hij hier voor het eerst thuiskomt?’. Dat laatste was van een gigantisch belang in zijn hoofd! Ik had zoiets van: we hebben een bedje, we hebben een wieg, halloooooo?!! Waar panikeer jij over? Maar het ging ‘m dus vooral om: wat voor dekentje moet hij hebben of hoe moet hij ingepakt worden?

Ja, ok, ik had zoiets van: dekentjes genoeg. Klopt ook wel. We hebben 2 kleine fleecedekentjes, iets dat wat weg heeft van een donsje (wat het niet is, want dons mag niet), we krijgen een gehaakt dekentje van mijn tante,… Hoeveel dekentjes moet een pasgeboren baby in putteke zomer hebben?

‘Maar moet hij geen slaapzakje hebben dan?’ Hmmm, ja, hmmm… Het slaapzakje dat ik kocht in de Hema, ook al beloofd onze jongen ne grote te worden, is toch een beetje té groot voor zo een pasgeboren boeleke. En moeten pasgeboren boelekes wel in een slaapzak? Om Dieje Van Mij en ook wel een beetje mezelf te sussen zei ik vol zelfvetrouwen: nee, een slaapzakje is niet nodig zo in het begin. Je bakert hem gewoon in, in één van die dekentjes die we hier hebben liggen.

Maar dan begon het toch wat te knagen… Klopt dat wel? Toeval of niet, ik was op zoek naar de laatste checklist voor ‘wat te doen na de geboorte’ op de website van Kind en Gezin, en daar stond natuurlijk bij dat je best ook een slaapzakje voor je kleine knaap voorziet. Dju… Nu begon het helemaal te knagen. Stel dat wij hier al meteen een cruciale fout maken: een baby niet in een slaapzak steken, bijvoorbeeld?! En mensen komen op bezoek en zeggen vol verwijt: maar alé, die baby hoort toch in een slaapzak? Haha. Ik weet wel dat dit sterk, sterk, sterk overdreven is. Maar de slaapzak-paniek was hoe dan ook op mij over gewaaid.

Een kleine internetzoektocht leert me dat je kan kiezen tussen een slaapzaken of een lakentje. Geen paniek nodig dus. Maar dat slaapzakje wordt wel handiger bevonden. Ok. En dat slaapzakje moet idealiter 10 cm langer zijn dan de baby. Ok.

Hema slaapzakje is dus uitgesloten. Tenzij ik dit inkort. Maar ik ontdek in de schatkist van de grote hoeveelheid kleding die ik enkele maanden terug van onze buren kreeg: een kleine slaapzak van 60 cm! Ideaal! De perfecte slaapzak voor onze zoon! Niet te warm, niet te koud!

Soms heeft ne mens toch geluk!

Eén detail: ik vind ‘m niet zo mooi, die slaapzak. Hij is neutraal, niet echt veel mis mee… Maar niet het fancy-, coolness gehalte dat ik tegenwoordig toch placht na te streven, zal ik zeggen.

Vooral het tekeningetje van het jongetje en het meisje, is wel heel erg jaren ’90:

baby_slaapzak_DIY_goedkoop_besparen_bezuinigen_tweedehands_pimpen_opsmukken

De oplossing is doch simpel en snel gefixt: een blauw hartje gaat erover! Hupla! Gepimpt, dat slaapzakje! Opgelost, dat paniekje! Tevreden, dat hoogzwanger vrouwtje en zenuwachtig papaatje in spe.

besparen_goedkoop_tweedehands_baby on a budget

20140626_182441

En best van al: geheel gratis!

(dat mini vlekje rechts krijg ik er nog wel uit met mijn gouden-anti-vlekken-handen! You’ll see!)